Je bent niet de enige gek!

De enige

Ik heb lang gedacht dat ik de enige ‘gek’ was die zo raar dacht
en fantaseerde en droomde over jongens.
Van klasgenoten hoorde ik dat die dat deden over meisjes.
In mijn tijd bekeken we seksboekjes in de pauze.
Jullie wisselen sites uit.
Ik had niks met die blote meiden, meer met de leuke jongens…
Maar ik was de enige, dacht ik…
Dat kon ik dus nooit laten merken.
Ik deed altijd een beetje lacherig en stoer mee,
maar van binnen voelde ik me doodongelukkig.
Ik was de enige idioot…

Er zijn er veel meer!

Nu weet ik dat er ook toen veel meer jongens geweest zijn als ik.
Googelend op het aantal homo’s kom je uit op zes procent:
zeven procent mannen en vijf procent vrouwen.
Dat was vroeger ook al zo, maar niemand wist dat van elkaar.

Van elke vijftien jongens die je kent er één homo.
In je voetbalelftal ben je misschien de enige, op je voetbalclub niet.
Misschien denk je in je klas de enige te zijn, op je school zeker niet.
Bij jou in de straat weet je het van niemand,
maar in je dorp, in je stad zijn er veel meer.

Troost

Als niemand mag weten dat je homo bent,
kan ook niemand je helpen en troosten.
Dan is er niemand bij wie je terecht kunt met je vragen en je twijfel.
Op internet kun je van alles opzoeken
en op forums anoniem al je vragen stellen,
maar een digitale arm om je schouder biedt weinig troost…
Ik had eerder open kaart moeten spelen.
Er waren best mensen die ik vertrouwde:
een leraar op school,
een tante,
mijn oudere zus…
Ik heb het niet gedaan, ik durfde niet.
Ik hoop dat jij meer lef hebt…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.