1. Model

Lange weg

Vanaf je eerste aarzeling over mogelijk homo zijn tot daadwerkelijk als homo leven is een lange weg in fases.
Dat geldt net zo voor heterojongens.
Maar die hebben het (meestal) gemakkelijker omdat de meerderheid van hun leeftijdgenoten die lange weg gaat.
Die kunnen bij elkaar afkijken en van elkaar leren.
Als homo mis je dat meestal
en moet je zélf uitzoeken hoe je kan en mag en wil leven.

Ter verduidelijk hierbij je

homo-levensweg in fases:

Fase 1 : aarzeling.
Zou het echt, ben ik homo?
Ontkenning, wegduwen, niet over praten,
overheen schreeuwen,
bewust verkering nemen met een meisje
om het tegendeel te bewijzen.

Fase 2: erkenning.
Je kunt er niet meer om heen, je moet wel.
Je leest er veel over, het wordt je steeds duidelijker.
Je hebt geen keus.
Je lichaam reageert op jongens en niet op meisjes.

Fase 3: uit de kast.
Nu je er zelf uit bent mogen anderen dat ook weten.
Je hebt geen zin meer verstoppertje te moeten spelen.
Je accepteert jezelf en hoopt dat anderen dat ook doen.
Blij ontdek je dat de meeste mensen je niet afwijzen
maar achter je staan.

Twee wegen

En dan komt je levensweg op een T-splitsing
en moet je kiezen: A of B.
Je hebt je leven redelijk op orde,
jijzelf en je omgeving accepteren dat je homo bent.
Dus is het logisch dat je je afvraagt:  hoe nu verder?
Blijf ik alleen of zoek ik een levenspartner…

Weg A is die van verliefd worden.
Die eindigt met een vaste vriend
met wie je de rest van je leven verder wil,
net zo als een heteroman in een heterohuwelijk,
maar dan als twee homo’s.
Maatschappelijk gezien kan dat in Nederland,
die vrijheid heb je.

Weg B is die van de solist, de vrijgezel,
de man die zo nu en dan een relatie heeft,
maar zich niet kan of wil binden,
die op zichzelf leeft,
voor zichzelf zorgt
en daar tevreden en gelukkig mee is.

Mix

Dit is theorie, in de praktijk lopen die fases en wegen door elkaar.
Soms is het een mix van alle vijf.
Je doet je uiterste best om voor de buitenwacht niet te laten merken dat je je je homo voelt, maar voor jezelf heb je al wel door dat je er niet meer onderuit kunt.
Zeker niet omdat je in stilte eigenlijk verliefd bent op die leuke jongen uit de parallelklas die altijd naar je lacht.
Je bent nog lang niet toe aan een vaste relatie, maar je betrapt jezelf erop dat je soms droomt en fantaseert over hoe leuk jullie het samen hebben.

Toch helpt zo’n model om voor jezelf met je verstand vast te stellen waar je ongeveer zit op die weg…

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.