Depressief

Het gaat niet vandaag…

Dat had ik een paar weken geleden.
Zo’n dag waarop je je ‘s morgens de grootste moeite hebt
om uit je bed te komen.
Je wil niet omdat je je rot voelt en je weet niet eens waardoor.
Depressief!
Het gaat niet vandaag…
Herkenbaar?

Buiten en binnen in mij was het mistig en koud en somber.
Wat ik moest doen mislukte
omdat ik mijn aandacht er niet bij kon houden.
Een goed bedoeld plagerijtje van een kennis op facebook
schoot in mijn verkeerde keelgat.
En het vrolijk ‘goeiemorgen’ van mijn buurvrouw irriteerde me.
Deze morgen was helemaal niet goed, deze dag niet,
mijn hele leven niet.

Depressiespook

Op dat moment ging er een oranje knipperlichtje
branden in mijn hoofd:
Pas op, kijk uit, gevaar. Er sluipt een leugen binnen!
Ik weet niet waarom ik dat niet zag.
Mijn depressiespook lag op de loer, sprong op mijn schouder
en verziekte de rest van die dag met zijn aanklachten:
stomme, falende, ongelukkige homo:
het wordt nooit wat met jou!

Hulptroepen inschakelen

Pas aan het eind van die rotdag (om geen lelijker woord te gebruiken)
realiseerde ik me dat ik niet gedaan had wat ik anderen steeds
adviseer:
hulptroepen inschakelen!
Dus kennissen gebeld, gezegd dat ik me f……. k…… voelde
en graag even langs kwam voor een hartversterking.
Uiteraard was ik welkom en binnen een half uur in tranen.
Was geen probleem: daar heb je vrienden voor.
Had ik veel eerder moeten doen.
Als ze mij gebeld hadden had ik hetzelfde gedaan…
Leugen vervangen door waarheid!

En dus…

Moraal van deze dag:
ik moet eerder aan de bel trekken als het niet gaat.
Iedereen heeft wel eens een rotdag of een rotweek.
Doe je mond open en zoek troost.
Niet in je uppie te blijven klooien!
Hoeft niet…
Homo-zijn is niet alleen maar moeilijk en vervelend!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.