Homo op de radio

Best knap als je bereid bent je verhaal op de radio te vertellen.
Vooral als blijkt dat het gaat over de keus tussen je strengkerkelijke ouders en je homoseksualiteit.
Toen ik het hoorde, dacht ik: wat jammer, dat moet toch geen keus zijn!
Waarom niet én – én:
je ouders in hun waarde laten en tegelijk ook homo zijn?
Omdat jíj dat wel wilt, maar zíj niet?

http://www.nporadio1.nl/radio-eenvandaag/onderwerpen/401281-kiezen-tussen-je-christelijke-ouders-en-je-liefde-voor-mannen

Even klikken op het driehoekje om dit fragment te horen.
Vooral voor jongeren uit een strengkerkelijk milieu zal het herkenbaar zijn.

Veroordeling

Deze man vertelt hoe hij als tiener en jongere actief was in zijn kerk
en volop mee deed aan alle activiteiten.
Pas op zijn 21e kwam hij uit de kast.
(Dat hoor je vaker: jongeren uit die kringen komen daar veel later mee,
vaak als ze niet anders meer kunnen…)
Maar toen kwamen ook de spanningen in het gezin.
Als single is hij thuis welkom, met  een vriend niet.
Dan komen de opmerkingen als: ‘Je gaat naar de hel als je dit leven kiest!’

Voor depressieve klachten komt hij terecht bij een psycholoog.
Die heeft hem geholpen zichzelf te accepteren.

Norm of uitzondering

Die uitzending maakte me verdrietig.
Ik wéét dat er gezinnen zijn waar het zo gaat.
Gelukkig is het bij de meesten thuis is het anders.
Daar hoef je als homo-jongen niet zo’n moeilijke keus te maken.
Daar kiezen je ouders voor jóú,
ook als familie of kerk daar moeite mee heeft
Die verhalen moeten (ook) verteld worden.
Die zijn meer norm dan uitzondering!

Ik was blij met de laatste woorden van dat fragment:
je moet je eigen weg gaan, kiezen voor je eigen geluk…
Blijkbaar durfde die man dat…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.