Je bent niet queer

Voel je je ook wel eens  ‘queer’
vreemd, gek, raar?
Met je wonderlijke dromen over jongens?
met je gedachten en fantasieën over jongens,
met je verlangen naar de arm van een jongen om je heen,
naar een zoen van een jongen,
met vlinders in je buik bij de blik van die leuke klasgenoot,
die jongen uit de buurt, je sportteam, je kerk?
Queer door het dubbele gevoel van: dit kan toch niet,
dit wil ik niet, dit is niet goed,
maar het is ook zo leuk, zo mooi…?
Als je homo bent, is dit allemaal normaal.
Heterojongens zijn net zo bezig met meisjes.

https://beam.eo.nl/artikel/2017/10/hoe-kan-er-een-god-zijn-die-niet-van-mij-houdt/

Dit is het verhaal van de Amerikaanse zangeres Jolien die echt ‘queer’ is, de Q in het LHBTIQ-rijtje.
Wat haar ‘vreemde’ verlangens zijn staat er niet bij.
Dat hoeft ook niet, daar gaat het niet om.
Wel dat ze daar als christen mee geworsteld heeft.

“…was er een tijd dat ik niet geloofde dat er een God kon zijn.
Maar dat kon ik niet volhouden omdat het voor mij overduidelijk is dat er een scheppende, overheersende macht in het universum moet zijn.
Dus hoe kon ik omgaan met het feit dat er een God is, waarin ik geloof, maar die niet van mij houdt, om de wijze waarop Hij me geschapen heeft?” 

Voor jou geldt hetzelfde: God heeft je geschapen, als homo.
Je bent niet gek – raar – vreemd – queer,
je bent gewoon homo.
Je daartegen verzetten is zinloos,
niet doen.

https://www.youtube.com/watch?v=MdBu21i9aEE

Dit is het nummer dat in het interview genoemd wordt.
Misschien kun je niet alles verstaan, maar de laatste zin is duidelijk:
I have to believe that it is, ik moet geloven dat het zo is.

Voor Julien met haar ‘vreemde’ seksuele verlangens is dat nog moeilijker dan voor jou en mij.
Wij zijn immers  ‘alleen maar’ gewoon homo…