Dáárdoor dus…

‘Doe maar gek, dan doe je al gewoon genoeg,’ zei moeder toen ik als kind weer eens met mijn twee zussen en ons buurmeisje de Dolly Dots nadeed, of als mijn broer en ik samen onze poppenkleertjes aan het wassen waren en netjes aan de lijn hingen.
De beginregels van een (moeilijk maar goed) artikel in de gaykrant.

http://www.degaykrant.nl/2018/09/11/de-nederlandse-paradox/

Daarin wordt uitgelegd hoe het komt dat ondanks het feit dat Nederland wereldleider is op het gebied van homorechten, homoseksuele Nederlandse mannen veel hoger scoren op stemmingswisselingen, depressie, angststoornissen en zelfmoordpogingen dan heteroseksuele Nederlandse mannen.

Hoe komt dat?

Omdat anderen je niet gewoon vinden.
Kijk maar naar dat voorbeeld van die jongens:
wat ze doen wordt gezien als meisjesachtig,
‘normale’ jongens doen zoiets niet…
(gelukkig niet door die moeder!)
Dat meer meisjesachtige, meer vrouwelijk gedrag roept weerstand op in je omgeving.
Maar voor jóú is dat normaal, zo bén je ‘gewoon.’

Die afwijzing voel je en dat is pijnlijk, dat wil je niet.
Dus ga je je aanpassen,
ga je proberen je meer jongensachtig-mannelijk te gedragen.
Voor jou is dat níét-normaal, zo ben je niet.
Niet gek dat je je eenzaam en niet begrepen gaat voelen.
Maar je bent bang voor discriminatie,
je wilt er graag bij horen…

Dus probeer je ook een gespierd mooi(?) mannenlijf te krijgen en je meer vrouwelijke(?) voorkeuren weg te duwen of te negeren.
Want die worden niet gewaardeerd in je omgeving.
Kijk maar naar de reclames op tv.
Jij kan nooit zijn of worden zoals daar als ideaal voorgesteld wordt.
Niet gek dat je vast loopt.
Hoezo: jij bent jij?
Je kunt beter niet ‘jij’ zijn…

In de taal van dit artikel:  Zijn individuele eigenheid – die zo anders is dan de overheersende eigenheid van de meerderheid – ervaart hij als afstotelijk: hij zal de normen van de maatschappij om hem heen steunen en daarmee zijn eigenheid afkeuren.
Deze sociale en psychologische afkeuring zal uiteindelijk omgezet worden in schaamte. En schaamte kan nu eenmaal nooit een basis zijn voor een gezonde geestelijke gezondheid.

Misschien helpt dit om jezelf beter te begrijpen,
door te krijgen waarom je doet wat je doet.
Maar jij bent écht jij…
Om gelukkig te worden zul je dat moeten accepteren.