Evangelisch depressief

Nog even een vervolg op de vorige blogs.
Niet gek dat je depressief wordt als je als homo-tiener opgroeit in een omgeving waar je niet kan en mag zijn wie je bent.
Dat is ook de conclusie van onderstaand objectief onderzoek door een niet-kerkelijke onderzoeker:

http://www.lc.nl/friesland/Evangelische-homoseksuelen-depressief-door-bejegening-kerk-23333023.html

Uit het artikel:

Aanleiding was de constatering dat de emancipatie van homoseksuelen in evangelische gemeenten moeizaam verloopt…
Op het moment dat ze uit de kast kwamen, kregen ze nogal eens te horen: je kunt het wel zijn, maar je hoeft er nog niks meer te doen.
Op dat moment ontstaat er een conflict tussen je homoseksualiteit en je geloof.

Wel zijn niet doen…

In vorige blogs is al uitgelegd dat dat niet kán zonder kwalijke gevolgen.
Dat blijkt ook uit dit onderzoek: Alle tien geïnterviewden waren door periodes van depressies gegaan die ze in grote mate toeschreven aan de manier waarop de kerk omging met hun geaardheid.

Dat jij depressief wordt omdat je niet kunt leven zoals je bent, wordt in jouw kerk gezien als een logisch gevolg van je ongehoorzaamheid.
Die heeft immers een duidelijk, door God ingegeven(?) bijbels(?) standpunt.
Jouw dips zijn dus je eigen schuld, gevolg van je eigenwijsheid niet te willen buigen voor Gods geboden.
Zeggen ze…

Wat moet je dan?

De onderzoeker stelt: kerken zouden zich veel meer bewust moeten zijn van de impact van hun bejegening.
Mooi gezegd, maar wat als jouw kerk zich dat heel goed bewust is, maar vasthoudt aan de in hun ogen enig juiste visie?
Sommigen net als jij nemen dan maar verkering in de hoop dat ‘het’ dan wel over gaat.
Sommigen trouwen zelfs en proberen als hetero te leven.

Alsof je dáár gelukkig van wordt…

Nee, dat weet je zelf ook wel, maar dat is het uitgangspunt niet van je kerk.
Het gaat niet om jouw geluk, het gaat om de eer van God.
En die wordt door jou bezoedeld als je toegeeft aan je verlangen als homo te leven.
Zeggen ze…

En dus?
Moeilijk he… je zou zo graag anders willen.
Maar dat kan niet.
Jij bent jij en je kerk is je kerk.
Jij kunt niet anders, je kerk wil niet anders.

Er komt een moment dat je zult moeten kiezen…