Hoopvol leven

Waar hoop je op?
Dat je (eindelijk) de moed op kunt brengen uit de kast te komen?
Dat je ouders, je familie, je school, je vrienden je zullen accepteren als je dat doet?
Dat je kerk en je jeugdgroep daar niet moeilijk over gaan doen?
Blog naar aanleiding van het boek van Wesley Hill met die titel…

Herkenbaar en schrik

Als tiener wist Wesley twee dingen absoluut zeker: dat hij christen én homo is.
In sommige kerken is dat onmogelijk, in de meesten kan dat.

In ‘genezing’ van homoseksualiteit gelooft hij niet.
Dat is ook de visie van verreweg de meeste kerken.

en evenmin dat God seksuele relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht goedkeurt.
Eh… Hij gelooft dat, maar ís dat zo?

Daarom kiest hij voor de zware, maar naar eigen zeggen toch ook hoopvolle weg van een celibatair leven.
Hij zegt dat te ervaren dat als een ‘hoopvol leven.’
Moet jij dat dan ook?
Zit je helemaal fout als je dat níét kan of wil?

https://visie.eo.nl/2019/01/wesley-hill-is-christen-homo-en-bewust-celibatair/

Waarom die keuze?

Wesley stelt dat
Voor wie de Bijbelse gegevens serieus neemt, er uiteindelijk slechts twee opties mogelijk zijn: het huwelijk, als een verbond tussen een man en een vrouw, of het celibaat.
En dáár zit hem de kneep!
Is dat zo?
Neem je je geloof en de Bijbel níét serieus als je daar anders over denkt?
De kerken van de Nashville-verklaring vinden van niet.
Die zijn overtuigd van hun eigen gelijk
en ieder die daar anders over denkt leeft in zonde.
Maar ís dat zo?

 Durf eens iets anders

Zit je in zo’n kerk en loop je daar vast, durf dan ook eens te googelen op Justin Lee en zijn boek ‘Verscheurd.’
Die is ook christen en wil zich ook houden aan wat de Bijbel zegt.
Toch komt hij tot heel ándere conclusies.
Een stuk meer hoopvol!

https://verscheurd.nl/over-het-boek/over-justin/

https://verscheurd.nl/