Eenzaamheid doet zeer

Gisteren een artikel teruggevonden en zitten lezen:
Eenzaamheid doet zeer.
Je bént eenzaam als je in je kast zit en niemand durft te vertellen waar je mee worstelt.
Het klopt: eenzaamheid doet pijn!

https://www.trouw.nl/samenleving/eenzaamheid-is-twee-keer-zo-dodelijk-als-alcohol~ab9c513a/?fbclid=IwAR0O0wlwD4zpal3glQzoB8OOqKcjetkJUozTXnOb2yHDiO

Letterlijk

Hersenonderzoekers ontdekten dat eenzaamheid zeer doet.
Niet bij wijze van spreken, maar letterlijk: het pijncentrum in het brein licht op.
En dat wist je allang…
Waar je dat voelt in je lijf is niet duidelijk, maar je voelt die pijn.

Stress

Eenzaamheid geeft een gevoel van stress.
Logisch, je wordt er niet gelukkig van.
De hoeveelheid stresshormonen in je bloed kun je meten.
Hoe eenzamer hoe meer stress.
En dus ook hoe meer pijn.
Wil je dat niet?
Dan zal je wat moeten doen aan die stress.

Besmettelijk?

Mensen die eenzaam zijn, steken er anderen mee aan.
Mijn eenzaamheid neemt toe naarmate ik meer contact heb met eenzame mensen.

Als iemand eenzaam is, blijkt zijn directe vriend een grotere waarschijnlijkheid te hebben later ook eenzaam ze zijn, en zelfs diens vrienden.
Zou het? Volgens dat onderzoek wel.
Dan is het dus heel belangrijk goede vrienden te zoeken die je omhoog trekken in plaats van  je meetrekken naar hun diepten.

Kiespijn

Eenzaamheid is als kies­pijn.
Kent iedereen, heeft iedereen.
Hoort erbij.
Maar hoe meer je erover weet, hoe beter je het kunt vermijden.
Volgens dat onderzoek:
Eenzaamheid is twintig procent dodelijker dan roken en dubbel zo dodelijk als drinken. “Heftig, zeer heftig! Eenzaamheid is killer nummer een.
Daarom is het zo belangrijk om die als ziekte te erkennen.
Dan kan je die bestrijden.”

Toch maar serieus nemen…!