Het kan best!

Soms kom je op Facebook een post tegen waar je blij van wordt.
Dit is er zo eentje…
Een simpel verhaal van twee jongens die elkaar gevonden hebben en gelukkig zijn.

https://www.wijdekerk.nl/single-post/2018/09/12/Ik-ben-gelukkig?fbclid=IwAR0mgicuNBlRfD4VNQHJia-7smcjRmrp88wzLyLD-H0dwuUTF0Nano-NF6I

Zou het?

Vraag jij je (ook?) wel eens af hoe het verder moet met jou?
Of je je ooit die leuke jongen zal ontmoeten die jou helemaal ziet zitten, van wie jij niet slapen kan ’s nachts,
of waar je zo vreemd maar heerlijk van droomt…?
En ALS je die ineens tegen het lijf loopt,
op school, bij sport, op een zomerkamp, of zomaar ineens op straat…
Wat dan?

Het kan best!

Dit is het verhaal van twee christelijke studenten die net zo zaten.
Die elkaar ontmoetten en zich niet (langer) tegen lieten houden.
Ze gaven toe aan hun verliefdheid en zijn nu al een paar jaar gelukkig samen.
Dat kán dus!
Het kan best!
Maar het gaat niet automatisch.
Je moet er wel voor gaan, allebei.
Je eigen weg durven gaan…

Omgeving

Mooi om te lezen dat dit tweetal vrienden heeft die achter hen staan.
Of dat dezelfde zijn die ze voor die tijd ook hadden, staat er niet bij.
Je hoopt van wel, dat gun je ze.
Je gunt iedereen dat je omgeving je zal accepteren.
Dat ze blij zullen zijn met je als je een leuke vriend hebt gevonden.

Als de mensen om je heen al weten dat je homo bent,
zal hun verbazing minder groot zijn.
Het was te verwachten dat dat zou gebeuren.
Vertel dat dus maar vast.
Of je nou christelijk bent of niet.

Geen verschil

Hebben die twee een sprookjesrelatie?
Ze zouden lachen als je dat zou zeggen.
Ieder stel, homo of hetero, loopt tegen dezelfde problemen aan.
Daar is geen verschil in.
En gaan ze trouwen en leven ze nog lang en gelukkig?
Zou mooi zijn!
Toch een sprookje…
Ieder stel hoopt en gelooft dat…
Geen verschil.

Ze gaan hun eigen weg.
Net als jij?
Dat kan (je) best!