Wie komt in actie?

Wat worden we als homo’s: geaccepteerd of getolereerd?
Mogen we er gewoon zíjn, als 100% normaal mens?
Of is het: nou ja vooruit, jullie zijn er nu een maal, maar liever niet.
Volgens dit artikel neemt in ons land de acceptatie toe
en blijkt de haat tegen homo’s alleen uit incidenten.

https://www.volkskrant.nl/columns-opinie/homo-zijn-wordt-nog-altijd-als-anders-gezien~ba74f57c/

Voetbal

Als Jovi op zijn 17e uit de kast komt, is dat geen probleem.
Maar ik merkte dat steeds meer jongeren in mijn omgeving ‘homo’ als scheldwoord gebruiken, en in de voetbalwereld in het bijzonder.
Toen ik op de tribune bij AZ zat, riep een supporter van een jaar of 12 ‘homo’ naar een speler op het veld, en niemand zei er iets van.’
Herkenbaar? Voor voetballiefhebbers wel.
Het zal vast niet de bedoelding van dat joch zijn iets negatiefs te zeggen over jongens die niet verliefd (kunnen) worden op meisjes maar op andere jongens.
Maar als jij er ook zo een bent, doet zo’n opmerking zeer.
Zoals jij bent, wordt blijkbaar gezien als stom.

KNVB

En dus schrijft Jovi een brief naar de KNVB om aan te geven dat het gebruiken van ‘homo’ als scheldwoord meer impact heeft dan je denkt, en ook dan je je als buitenstaander kunt voorstellen.
Dat wordt een rel en iedereen bemoeit zich er mee.
Soms negatief en wordt hij een ‘hysterisch homootje’ genoemd.
Vaker positief, bijvoorbeeld als voetballers uit solidariteit met een regenboogband om hun arm gaan spelen.

Mannelijk – vrouwelijk

Homo zijn wordt nog altijd als ‘anders’ gezien.
Er heerst een dubbele standaard: je ‘mag’ wel homo zijn, maar alleen op een bepaalde manier.
Het moet in een hokje passen: niet te overdreven, niet te ‘vrouwelijk’.
Daar is Jovi het ook niet mee eens.
En hij is iemand die dat vrijmoedig laat weten.
Immers: wie bepaalt wat typisch mannelijk of vrouwelijk is?

Wat durf jij?

Niet iedereen kan en wil en durft zo duidelijk aan te geven wat hij wil en vindt.
Maar het is wel bemoedigend als iemand dat ‘gewoon(?)’ doet.
Wat durf jij?