Prettige feestdagen?

De feestdagen, ik zie er al tijden tegen op,
ze kunnen mij echt gestolen worden,
nepgezelligheid noem ik het altijd.
In deze maatschappij moet je voor mijn gevoel altijd maar vrolijk zijn,
niet moeilijk doen en vooral oppervlakkig zijn en lol maken,
vooral niet laten zien dat je ergens mee worstelt,
dat je pijn en verdriet hebt…

Citaten uit een blog van iemand die moeite heeft met de zogenaamd ‘prettige feestdagen.’
Herkenbaar?
Omwille van de privacy die blog toch maar niet genoemd…

Verplichte schijnheiligheid?

Hoe kijk jij aan tegen ‘prettige feestdagen?’
Vakantie is waarschijnlijk leuk, maar verder?
Die schrijver noemt het verplichte schijnheiligheid
en daar wil hij niet aan mee doen.
Misschien zou jij dat ook wel willen,
maar moet je mee in de gewoonten van jullie gezin.
Niet zo gek natuurlijk als je thuis woont.
Maar ís het dat?
Verplicht waarschijnlijk wel, maar schijnheilig…?
Je mag toch verwachten dat je ouders en de mensen om je heen hopen echt dat je het prettig hebt,
en dat komende dagen feestelijk voor je zullen zijn.

Persoonlijk

Probeer jij het ook feestelijk voor hén te maken?
Werk je er aan mee om het thuis goed en gezellig te hebben?
Ook als je het niet altijd met hen eens bent?

Voor deze schrijver gaat het om een schijnwereld waarin je
vooral moet laten zien hoe goed je overal wel niet in bent,
wat je allemaal al hebt verricht of gepresteerd,
dat je alles doet wat iedereen doet want anders hoor je er niet bij.
Heeft hij gelijk?
Blijkbaar is dit zijn ervaring.
Best triest eigenlijk.

Serieus

Verder schrijft hij best goeie dingen, serieus.
Dat het gaat om écht contact, liefde, rust, diepgang,
om je hart, om oprechte vriendschap,
om tijd voor elkaar, respect en acceptatie.
Allemaal waar.
Maar dat je ook plezier wil hebben,
lol met je vrienden, gezelligheid thuis
en genieten van de sfeer van deze dagen,
daar is ook niks mis mee.
Ook niet als je misschien toevallig homo bent!

Of dit prettige feestdagen worden hangt ook van jou af.