Voorlichting op scholen

Op de eerste site hieronder lees je een interview met iemand die op scholen vertelt over homoseksualiteit en hoe leerlingen daarop reageren.
Gebeurt dat bij jou op school ook?
Als je dat zou willen, kun je dat aanvragen.

Is dat nodig?

Blijkbaar wel.
Want soms hoor je nog steeds: “Homo’s zijn ziek”, “het is een stoornis”,
en “ze kunnen klappen krijgen” (uit het jaarverslag van COC Amsterdam, jan. 2020).
Niet gek dat jij heel goed nadenkt of het wel zo wijs is op school uit de kast te komen als je weet dat er zó over je gedacht wordt in je klas…
Door zo’n les gaan je klasgenoten toch anders denken…

Christelijke scholen werken liever samen met ‘Homo in de klas.’
Ook goed, die organisaties zijn geen concurrenten.

https://www.facebook.com/groups/gaykrant/permalink/2235961420042745/?__tn__=K-R

https://www.cocamsterdam.nl/vo…/voorlichting-een-jaar-verder

https://www.homoindeklas.nl/

Drie soorten klassen

In het interview noemt die mevrouw
een alles-kan klas,
een het-kan-ongeveer-maar-we-praten-er-niet-over klas
en een we-willen-er-niks-van-weten klas.
In wat voor klas zit jij?

In die eerste? Dan bof je, dan zeggen je medeleerlingen in ieder geval absoluut geen moeite te hebben met homoseksualiteit.
LHBTI zijn is de normaalste zaak van de wereld.

Die andere twee zijn moeilijker.
Vaak hebben je klasgenoten nog nooit echt een serieus gesprek gevoerd met iemand die homo is.
Tijdens zo’n voorlichting blijkt dat dan ineens ‘ een gewoon gezellig iemand’ te zijn en klopt hun vooroordeel niet meer.
In hoeverre zijn de stoere jongens met een hoop kabaal van binnen bang voor hun eigen gedachten en gevoelens?
Of geldt dat juist voor de stillen die niks zeggen?

Voorbeeld

Tijdens zo’n voorlichting zie je iemand net zo als jij,
iemand  voor wie zijn/haar homo-zijn geen probleem meer is,
iemand die net zoals iedereen ‘gewoon’ méns is,
die gelukkig is met zijn-haar partner en/of met zichzelf,
die een baan heeft en ‘gewoon’ in de maatschappij lééft.

Best bemoedigend toch…?!