Senioren begrijpen je wel

Niet verwacht

Een goed filmpje om je vooroordeel over kerken onderuit te halen!
Hij staat bij Beam, de jongerenorganisatie van de EO.
Niet verwacht…

Een homoknul vraagt advies aan drie honderdjarigen.
Bemoedigend hoe ze reageren.
Senioren begrijpen je wel…

http://beam.eo.nl/artikel/2016/08/video-honderdjarigen-geven-jonge-homo-ontroerend-advies/

Christen-zijn en homo-zijn is geen tegenstelling.
Je kunt prima allebei tegelijk zijn.
Verschil is dat je voor het een wél een keuze hebt en voor het andere niet.
Je kiest er voor om christen zijn, maar je wordt geboren als homo.

Blij dat steeds meer (kerk)mensen er zo over denken.
Mooi om te zie  hoe ouderen dat met hun levenservaring heel goed door hebben.

God does nót hate you!

God does not

Ken je het Amerikaanse filmpje ‘Why does God hate me?’
Je vindt het op Youtube
https://www.youtube.com/watch?v=u8oaBhcArbE&t=839s
Het is niet ondertiteld, maar je kunt de grote lijn best volgen.
God does not hate you!

Jammer genoeg sommige mensen wel.
In bepaalde streken van Amerika tenminste…

Verdrietig

Ik vond het triest om te zien en het maakte me boos!
Het bevestigt mijn vooroordelen die ik nu juist probeer kwijt te raken.
Ja, er ís een kleine religieuze minderheid die zo denkt,
ook in de christelijke wereld
(in de moslimwereld is die wat groter…)
Als je de pech hebt in die godsdienstige subcultuur op te groeien heb je het moeilijk.
Dan is het niet gek dat je tot de conclusie komt:
‘Fuck the rules, schijt aan alle regels.’

Want

daarmee doe je een heleboel positieve, goedbedoelende gelovigen en kerken tekort.
Verreweg de meesten denken níét zo.
Kom je zelf uit die cultuur: zoek hulp, zo nodig daarbuiten.
Wees er van overtuigd dat God géén hekel aan je heeft!
Dat Hij je niet haat omdat jij homoseksuele gevoelens hebt.
Ook in jouw kerkelijke omgeving zullen er mensen zijn die je niet afwijzen omdat je bent zoals je bent.

Hoezo een zware kerk?

Kerk

Ik was een tijd niet naar de kerk geweest maar stapte er toch een keer binnen op zondagmorgen.
Langzaam kerkorgel en veel mannen in donkere pakken
en vrouwen met hoeden.
Mijn vooroordelen sprongen meteen op in mijn hoofd,
zeker na de intocht van nog meer zwarte mannen
en een dominee in toga.

Votum

En toch, de proclamatie waar die man mee begon raakte me tot in mijn tenen.
Alsof God zélf het persoonlijk tegen míj had…
–  Wil je er even goed aan denken jongen:
–   Jouw hulp is wel in de Naam des Heren hoor.
–   En dat is niet zomaar iemand,
–   dat is wel de God die hemel en aarde gemaakt heeft,
–   de God die wél trouw is tot in eeuwigheid
als iedereen je heeft laten vallen,
–   en die nóóit loslaat wat Zijn hand is begonnen,
–   dus jou ook niet!

Wow! De tranen sprongen in mijn ogen.

Waarom deze site?

Als opa

Waarom begin je als opa een site voor tienerjongens die zich afvragen of ze homo zijn?
Dat slaat toch nergens op? Of wel…?
Misschien heb jij iets aan mijn levenservaring.
Misschien voorkomt deze site dat je dezelfde fouten maakt als ik.
Daarom ben ik gaan schrijven!

Het klopt niet

Homo-jongens zijn gemiddeld 12 jaar en 6 maanden oud als ze
doorkrijgen en aanvoelen dat ze anders zijn dan hun leeftijdgenoten.
Gemiddeld! Dus een paar jaar jonger kan ook…
Zo’n vreemd gevoel van: het klopt niet.
Nog niet concreet, beetje eng, bedreigend.
Ik was een jaar of vijftien toen ik daar het kaartje ‘homo’ op plakte.
En toen sloeg ook de schrik toe: Help, wat moet ik hier mee? .
Niks dus! Mond dicht, wegduwen, negeren, niet aan denken,
net doen alsof je ‘normaal hetero’ bent.
In mijn geval: verkering nemen, trouwen,
kinderen krijgen, kleinkinderen krijgen.
En al die jaren zwijgen,
lichamelijk en geestelijk langzaam kapot gaan.

Het gaat niet over

Ik ben zo stom geweest te denken dat mijn verlangen naar jongens wel over zouden gaan.
Niet dus, nooit!
Dat ik homo ben stond al vast bij mijn geboorte.
Met 12 -13 -14 kreeg ik dat door, maar ik wou het niet accepteren.
Ik droomde van jongens, later van mannen.
Mijn lijf reageerde op jongens, later op mannen.
Dat is altijd zo gebleven.
Jammer dat ik er zó lang over gedaan heb om te accepteren,
dat ik ‘gewoon’ homo ben
Ik had een ander leven kunnen hebben:
leuker, gezelliger en gelukkiger…

Hopelijk helpt deze site je om wel je mond open te doen.
Het leven is veel te mooi om het te laten verknallen!

Variant of foutje

Homo:  variant

neutrale minderheidsvariant,
net zoiets als linkshandig zijn en rood haar hebben?

of foutje?

genetisch foutje in de loop van de evolutie,
net zoiets als dyslexie, autisme en downsyndroom?

Maakt het uit?

In beide gevallen zul je het moeten accepteren.
Verzet is zinloos en verandert niets.

Zie het als een uitdaging om ondanks dit
iets moois van je leven te maken.

Dat kan best!

Je bent niet gek en ook niet ziek.
Alleen een beetje anders dan de meerderheid.

Hoezo ben ik homo?

Anderen

Hebben ánderen dat tegen je gezegd
en ben je je gaan afvragen of ze gelijk hebben?

Als anderen, klasgenoten, vrienden,
of jongens van je sportteam dat zeggen,
hoef je dat niet meteen serieus te nemen.

Als ze je ‘teringlijer’ noemen,
vraag je je ook niet af of je tbc hebt ?
(tuberculose, een ernstige longziekte)

en als ze ‘kankerhoer’ zeggen,
neem je dat ook niet letterlijk.

Dus waarom hun ‘homo’ wel?

Scheldwoord

Voor sommige jongens is homo een gewoon (nou ja…) scheldwoord
en bedoelen soms helemaal niet te zeggen dat ze jou homo vinden.

Ze zijn ’gewoon’ boos op je omdat je iets stoms gedaan of gezegd hebt.

Maar als je toch al aan het twijfelen was over jezelf,
kan zo’n opmerking dubbel hard aankomen.

Als die vraag één keer in je hoofd zit, kun je er maar beter over praten

Ik wíl geen homo zijn!

Geen keus

Zou je het erg vinden als je homo zou zijn?
Ik wel vroeger, en dus wilde ik die vraag niet stellen aan mezelf.
Niet over nadenken.
Ik wíl geen homo zijn en dus bén ik geen homo!
Was het maar waar…
Je hebt geen keus.
Je bent homo of je bent het niet.

Zo ben je geboren

Als je geen homo bent, zul je het ook niet worden.
Als je wél homo bent, kun je proberen dat te ontkennen,
kun je je gaan gedragen alsóf je hetero bent,
maar vroeg of laat kom je er achter
dat je bezig bent jezelf kapot te maken.

Ik vond het vreselijk toe te moeten geven dat ik homo ben.
Het heeft lang geduurd voordat ik dat accepteerde van mezelf.
Ik had het idee dat ik iemand móést zijn, die ik niet wílde zijn.

Ja, als je zo tegen jezelf aankijkt, is homo-zijn erg.
Dan maak je het voor jezelf heel moeilijk.

Ik had een psycholoog nodig om me duidelijk te maken
waar mijn depressiviteit vandaan kwam.

Nu denk ik: was ik maar eerder eerlijk geweest tegen mezelf…
Ik weet het: beter laat dan nooit, maar toch…