Imagine…

Stel je voor dat de wereld ideaal zou zijn…
John Lennon, een van de Beatles, heeft dat al gedaan in zijn beroemde nummer Imagine.
Dit is de nieuw(st?)e uitvoering van Pentatonix

https://www.youtube.com/watch?v=NLiWFUDJ95I

Stel je voor dat alle mensen in vrede leven met elkaar…
Dan kun je zeggen dat ik een dromer ben,
maar ik ben niet de enige.
Ik hoop dat je op een dag bij ons komt
en de wereld één zal zijn…

Stel je voor: geen bezit… zou dat kunnen?
Geen hebzucht meer, dus ook geen honger,
een gemeenschap en samen de wereld delen

You are not the only dreamer!

Dus vooral blijven doen, blijven durven.
Je ziet dat de mensen van Pentatonix  dromen van ruimte,
gelijkheid en acceptatie van ieder mens, of je nou homo,
neger, christen, jood, man of vrouw bent.
De meeste mensen verlangen daar naar en gedragen zich ook zo.
Het is een minderheid die je niet de ruimte geeft jezelf te zijn.

Er is nog wel veel ‘domheid’ en niet nadenken over wat je zegt.
Dat ‘homo’ nog steeds een veel gebruikt scheldwoord is,
is voor míj, voor jou, voor ons pijnlijk.
Maar wéét dat de meeste mensen het niet zeggen om ons pijn te doen of te beledigen, ook niet om ons duidelijk te maken dat we slecht of minderwaardig zijn.
Voor hen is het een stopwoord, uit gewoonte gebruikt om hun boosheid of verontwaardiging te uiten.
Jammer dat ze dat zó doen,
maar dat moeten we ons dus niet persoonlijk aantrekken.

Jij en ik… we moeten blijven dromen,
blijven streven naar die mooie wereld.
Maar als we een beetje meer zelfrespect hebben,
zijn we minder kwetsbaar…

Homo op de radio

Best knap als je bereid bent je verhaal op de radio te vertellen.
Vooral als blijkt dat het gaat over de keus tussen je strengkerkelijke ouders en je homoseksualiteit.
Toen ik het hoorde, dacht ik: wat jammer, dat moet toch geen keus zijn!
Waarom niet én – én:
je ouders in hun waarde laten en tegelijk ook homo zijn?
Omdat jíj dat wel wilt, maar zíj niet?

http://www.nporadio1.nl/radio-eenvandaag/onderwerpen/401281-kiezen-tussen-je-christelijke-ouders-en-je-liefde-voor-mannen

Even klikken op het driehoekje om dit fragment te horen.
Vooral voor jongeren uit een strengkerkelijk milieu zal het herkenbaar zijn.

Veroordeling

Deze man vertelt hoe hij als tiener en jongere actief was in zijn kerk
en volop mee deed aan alle activiteiten.
Pas op zijn 21e kwam hij uit de kast.
(Dat hoor je vaker: jongeren uit die kringen komen daar veel later mee,
vaak als ze niet anders meer kunnen…)
Maar toen kwamen ook de spanningen in het gezin.
Als single is hij thuis welkom, met  een vriend niet.
Dan komen de opmerkingen als: ‘Je gaat naar de hel als je dit leven kiest!’

Voor depressieve klachten komt hij terecht bij een psycholoog.
Die heeft hem geholpen zichzelf te accepteren.

Norm of uitzondering

Die uitzending maakte me verdrietig.
Ik wéét dat er gezinnen zijn waar het zo gaat.
Gelukkig is het bij de meesten thuis is het anders.
Daar hoef je als homo-jongen niet zo’n moeilijke keus te maken.
Daar kiezen je ouders voor jóú,
ook als familie of kerk daar moeite mee heeft
Die verhalen moeten (ook) verteld worden.
Die zijn meer norm dan uitzondering!

Ik was blij met de laatste woorden van dat fragment:
je moet je eigen weg gaan, kiezen voor je eigen geluk…
Blijkbaar durfde die man dat…

Anti-homogeweld haalt de pers

En dat is terecht! Er gebeuren inderdaad verschrikkelijke dingen.
De kans dat je in elkaar geslagen wordt alleen maar omdat je homo bent, is inderdaad groter.
De journaals staan er bol van.
En je wordt ook niet vrolijk als je daar over leest

http://regio.tpo.nl/2017/04/02/homos-arnhem-gruwelijk-mishandeld-groep-jongeren-tanden-mond-geslagen-betonschaar/

Inmiddels komen landelijk de reacties van medeleven en afschuw.
Dat is dan weer bemoedigend.

Op Facebook schreef een dominee die zelf homo is:

Hand in hand

Ik ben boos. Verdrietig ook.
Zelfs bang misschien?
Ik voel onmacht. Kwetsbaarheid.
En nee, ík kruip in geen slachtofferrol
en kom voor mezelf ook geen aandacht te kort!

Hand in hand. Voor Jasper en Ronnie,
voor mijn broeders in Tsjetsjenië
en voor al degenen van wie ik de namen niet ken.

Hand in hand.
Óók voor iedereen die letterlijk of figuurlijk een betonschaar hanteert
om, haatdragend, handen uit elkaar te knippen. Of te slaan.

Hand in hand. Gevouwen.
Tot U, Die de moeite en het verdriet aanschouwt.
Om het in Uw Handen te leggen.

Hand in HAND.

Dat vind ik mooi,
mooier dan reacties die haat met haat willen vergelden.
Dan ben je net zo…

En dus…?

Wat moet je nu als aarzelende (misschien wel) homo-jongen?
Toch maar in die kast blijven zitten en je mond dicht houden?
Proberen te doen alsof je hetero bent?
Aseksueel desnoods,
in ieder geval niet geïnteresseerd in meisjes en vrouwen?
Niet doen!
Dan moet je je leven lang een masker opzetten,
dan kun je nooit jezelf zijn.
Daar word je zeker niet gelukkig van.

En dat hóéft ook niet!

Het gaat veel vaker wél goed met homo’s,
ook als ze een avond uit gaan…
Nadeel van dit soort berichtgeving is dat alleen de situaties waar het fout gaat de pers halen.
Daar kan een journalist mee scoren, die hebben nieuwswaarde.
Laat je niet bang maken!
Dit is maar een klein deel van de waarheid.
Daar moet je je niet door laten leiden.
Ook als homo kun je gelukkig zijn
en mag je uitzien naar een mooie toekomst!

Als je de neiging hebt uit angst toch maar in de kast te blijven zitten:
lees dan eens een heel stel van deze blogs achter elkaar.
Daar word je veel blijer van…

 

 

Ikea-kast

Grappige handleiding hoe die in elkaar te zetten.
Wel met een diepe boodschap…

https://www.facebook.com/hlveh/photos/a.1447602868844164.1073741828.1446976925573425/1862296650708115/?type=3&theater

Dan zit je meteen op de site van Het Leven van een Homo:
drie jonge mannen die laten zien dat je ook als homo gewoon vrolijk en blij kunt leven met familie en vrienden en gelukkig kunt zijn.
Bemoedigend.

Leven in een kast is benauwd, daar hoor je niet.
Eruit komen kun je alleen zelf…

Praat er over als je je afvraagt waar jíj zit.
Je bent niet de enige…

Je stimuleert anderen het beste door zelf open en eerlijk te vertellen hoe jíj denkt over homoseksualiteit.

 

 

Wijdekerk

De kerk: dat zijn wij, wij met elkaar, met z’n allen,
iedereen die in Jezus gelooft
en daar ook naar leeft (of probeert te leven).

Als je nog nooit op die site gekeken hebt, moet je dat toch eens doen.
Daar lees je allerlei persoonlijke verhalen van homo’s en lesbies
en hoe die wel of niet (meer) omgaan met hun geloof en hun kerk.
Het stuk uit onderstaande link is geschreven door een dominee.

http://www.wijdekerk.nl/single-post/2017/01/29/Voor-de-eenheid-van-de-christenen

Onze energiemeters in de meterkast
zijn verzegeld door de energiemaatschappij.
Ze blijven eigendom van de energieleverancier
en daar moeten wij van afblijven.
Een christen is het eigendom van God.

Hij is verzegeld door de Heilige Geest.
Dus niemand anders mag jou benadelen,
mag je schade toebrengen of van Christus scheiden.
De Heilige Geest beoordeelt ons heel anders
dan wij van huis uit of door de maatschappij beoordeeld worden.

Paulus zegt: ‘Van nu af beoordeel ik iemand niet meer naar het vlees.
Dat betekent: niet meer naar menselijke normen en maatstaven.
Niet op het uiterlijk of geslacht,
niet op huidskleur, taal of ras;
niet op achtergrond of vóórgeschiedenis;
niet op de positie op de maatschappelijke ladder,
niet op leeftijd of bezit;
niet op seksuele geaardheid.

Dit stukje raakte me.
In veel verhalen op deze site lees je dat mensen juist wél
beoordeeld en veroordeeld zijn door hun kerk,
dat ze door hun homo-zijn niet meer geaccepteerd werden
of zich niet meer welkom voelden.
Daar hebben ze verdriet van, daar zijn ze boos over.
Daardoor willen ze niet meer in die kerk komen,
Daardoor willen ze ook niets meer van God weten.

Die eerste drie snap ik, die laatste vind ik jammer,
want dát hoeft niet.

Ik hoop dat jij dat niet herkent als je kerkelijk bent,
dat het in jouw gemeente anders is.
Kerken verschillen, maar God is en blijft dezelfde.
Jij en ik zijn en blijven Zijn eigendom.

Maar om daar zekerheid over te hebben heb ik veel moeten praten,
met God, en met mensen als die dominee…

 

 

 

 

Scenes uit de film van je leven

Je leven is als een film:
spannend, ontroerend, verdrietig,
hoogtepunten en dieptepunten,
van alles heb je meegemaakt.

Waar je nu in zit in je leven en hoe het ook is
het is een scene uit die film:
mooi, leuk, gezellig, uitbundig,
of triest, vervelend, wanhopig,
alleen of op school, met familie en vrienden
nú is een scene, een momentopname.
Denk niet dat dit je hele leven is, straks is het anders,
ook al heb je daar nu geen idee van.

Je levensfilm loopt verder

Jozef in de put gegooid door zijn broers was een scene in zijn levensfilm.
Onschuldig in de gevangenis gegooid omdat hij niet wilde vrijen met de vrouw van Potifar was een scene.
De film ging verder

Daniël in de leeuwenkuil was een scene, niet het trieste einde van zijn levensfilm.

Jezus met een doornenkroon door Jeruzalem lopend was een scene uit Zijn leven, niet het einde.

Hoe rot en moeilijk je het nu ook hebt, wat er ook gebeurd is,
hoe mensen ook met je omgegaan zijn:
het is een scene, een onderdeel van je leven.
Dit gaat voorbij.

Maak dus niet op het dieptepunt zelf een einde aan je levensfilm.
Nu is een scene, misschien een heftige, maar er komen nieuwe…

We shall overcome

Misschien kennen je ouders dit nummer nog van vroeger,
je opa en oma vast wel. Het is een hit uit de jaren zestig:
We shall overcome, wij zullen overwinnen,
loskomen van iedere onderdrukking,
vrijheid, blijheid…

Op Youtube vind je nog de oude optredens uit die tijd van
Joan Baez, Bob Dylan, Bruce Springsteen.
Bij grote protestacties en volksopstanden werd het meegezongen
door duizenden: we shall overcome, we are not afraid,
we shall live in peace…

https://www.youtube.com/watch?v=5FbAVOdA15c

I shall overcome, you shall overcome
Deep in my heart I do believe, some day…
Dat geloof ik, voor jou ook: je zál overwinnen!
Je leven blijft niet zoals het nu is, het wordt beter.

It gets better

Dat is ook de naam van een Amerikaans project voor homoseksuele jongeren die aan zichzelf twijfelen.
Er staan een aantal filmpjes op Youtube van mannen en vrouwen in grote bedrijven (Google, Facebook NASA) die ook homoseksueel zijn en ‘gewoon’ gelukkig leven.
Je moet een beetje Engels kennen om hen te kunnen volgen.
Maar de clou is duidelijk.

https://www.youtube.com/watch?v=pYLs4NCgvNU

Ze geven allemaal toe dat het niet gemakkelijk was toen ze tieners waren, maar ze zeggen ook dat die rottijd voorbij gaat.
En dat het gemakkelijker wordt als je je onzekerheid, pijn en verdriet vertelt aan anderen.

Je mooiste tijd komt nog

Stel je voor hoe je wilt dat je leven er uit zien over tien jaar.
Grote kans dat dat ook écht zo is!
Mensen die werken bij Google laten zien dat dit werkelijkheid is geworden in hun leven.

Hun boodschap: Gooi je toekomst niet weg!
Er staat je nog zo veel moois en goeds en heerlijks te wachten.
Nu zie je daar misschien nog niet zo veel van,
maar die tijd komt, voor jou net zo goed.

It gets better! Geloof daarin en vertrouw daar op.
Je bent geen hopeloos geval,
alleen een beetje anders dan de meerderheid.
Maar minstens net zo slim, aardig en vol mogelijkheden.
Vraag maar ons, aan de medewerkers van Google.

 

 

Meer over seksueel misbruik

Mijn informatie klopte kennelijk niet.
Hier stellen ze dat één op de tien jongens te maken heeft met misbruik.

https://www.youtube.com/watch?v=xRxEpfjgxOs

Het advies in dit filmpje heb je al eerder gehoord: praat er over!
Blijven zwijgen over je geheim is een keus…

Nog meer van YouTube:

https://www.youtube.com/watch?v=Ywk81l_Tlt4

Uitzending van Ophra Winfrey: 200 mannen vertellen hun verhaal.
Uit schaamte hebben ze jaren hun mond gehouden.
Nu ervaren ze het als een bevrijding daar eindelijk over te praten.
Hier zeggen ze dat het gaat om één op de zes jongens die dit overkomt…

https://alexanderveerman.wordpress.com/2014/05/27/nederland-is-ziek-het-grote-zwijgen-over-misbruik/

In dit onderzoek noemen ze zelfs een op de vijf jongens…

Blijkbaar is het niet duidelijk om hoeveel jongens het gaat.
In ieder geval veel, veel te veel!

Wat doe je als je weet dat een leeftijdgenoot te maken heeft of krijgt met seks op een manier die hij niet wil?
Zwijgen is het gemakkelijkst, je niet mee bemoeien misschien het meest veilige.
Maar als het jóú overkomt zou je toch ook blij zijn met echte vrienden…

Vrienden hébben is leuk, een vriend zíjn voor iemand is een keuze!

Er zijn organisaties die je willen helpen,
kijk maar naar die uitzendingen.

 

 

Seksueel misbruik

Als je de cijfers daarover leest, word je niet vrolijk.
De kans dat meisjes en vrouwen daarmee te maken krijgen is groter,
maar bij jongens (en mannen) komt het ook voor.
Voor hun zestiende heeft vier procent daar mee te maken gehad,
een op de vijfentwintig.
Reken maar uit: bij jou op school, je sportclub, je vriendenkring…
Dat je daar homo van zou worden is onzin.
Maar dat het negatief doorwerkt in je leven is duidelijk,
zeker als je daar over zwijgt.
Op deze website vind je daar een verdrietig voorbeeld van:

https://www.de-schaamte-voorbij.com/

Ik wil af van wat me al zolang vasthoudt in het verleden
en wat het bijna onmogelijk maakt te leven in het heden.
Erover praten is moeilijk, maar schrijven kan ik wel.
In feite doe ik dat al mij hele leven.
Alleen durfde ik het nooit aan iemand te laten lezen,
bang voor wat anderen van me zouden denken.

Ik voel me zo alleen.
Ik durf bijna niemand meer te vertellen hoe ik me werkelijk voel,
hou steeds meer binnen,
heb steeds meer het gevoel dat ik anderen lastig val
en dat niemand echt geïnteresseerd is in hoe het met me gaat.
Iedereen heeft zijn eigen sores…

Herkenbaar?

Voor homojongens in de kast waarschijnlijk wel.
Die voelen zich net zo, al is hun situatie anders.

Cijfers over misbruik van homojongens zijn niet bekend.
Wel dat ze vaker met seks te maken krijgen op een manier die ze niet willen.
Helaas zijn er volwassen homo’s die graag willen ‘helpen’ bij de zoektocht naar wie je bent en misbruik maken van je onnozelheid.
En dan zit jij met de verdrietige gevolgen…

En dus…?

Geen volwassen kerels aan je jongenslijf laten zitten,
geloof hun ‘lieve woorden’ niet.
Houd er rekening mee dat er ook mannelijke loverboys bestaan.
Hun ‘hulp’ heb je niet nodig.
Je ontdekt zelf wel hoe het is met jou.

Praat over wat je bezig houdt en wat er gebeurt in je leven.
Met spijt, schaamte en schuldgevoel kom je niet verder…
 

 

 

Moslim & homo

https://www.chjc.nl/chjc/blog/128-verbinding-in-plaats-van-angst

Mooie blog op de site van het CHJC, hij begint met

Aan al mijn christelijke LHBT-vrienden,
Ik wil wat met jullie delen.
Gisteren ontmoette ik Dino,
niet alleen moslim maar ook homo, net als jij en ik.
Hij is voorzitter van Maruf, de moslimvariant van CHJC…
Die club bestaat dus, bemoedigend, wist ik niet.

Ik heb te veel gedacht dat álle moslims anti-homo zijn.
Dom en kortzichtig! Ik schaam me.
Op de reliboot van de gayparade in Amsterdam voer toch ook al een imam mee…
Dino is net zo homo en moslim als ik homo en christen ben.
Homo’s heb je overal: in alle tijden, alle landen, alle culturen,
alle religies, alle volken, alle mannen en vrouwen, jong en oud.
Dat zal altijd zo blijven.
Waarom zou dat slecht of verkeerd of schandalig zijn?
Ik heb spijt van mijn vooroordeel.
Ik wou dat ik homomoslims kende, ik zou ze de hand schudden!

Op school?

Hoe zit dat bij jou op school?
Jij vindt het misschien moeilijk om daar uit de kast te komen,
maar hoe denk je dat dat voor hén zal zijn?
Jij voelt je misschien klem zitten en je durft niet,
maar zij…?
Wij leven in een cultuur waar je homo mag zijn,
voor de meeste moslims ligt dat anders.
De zelfmoordcijfers onder jonge homo’s liggen hoog.
Hoeveel jonge homo-moslims zouden daar bij zijn?

Ik weet niet hoe ik ze kan bereiken.
Jij wel?
Misschien kun je iets met de site hieronder…

http://www.stichtingmaruf.com/