Mam ik ben gay

Een aantal jongens maakt YouTube filmpjes, bedoeld om te pranken,
als geintje, voor de lol, om anderen voor de gek te houden.
Een gewild onderwerp daarvoor is: doen alsof je homo bent.
‘Mam ik ben gay’ moet dan leuk zijn…

https://www.youtube.com/watch?v=h3x0j-SW_HU

Ik vond hem niet leuk!
Hij is bedoeld als prank, maar wat als het echt zou zijn?
Zou jouw moeder dan ook zo reageren? Ik hoop het.
Veel moeders doen dat, ik vermoed de meeste.

Hoe voelt dit als je zelf homo bent?
Als je aarzelt of je dat bent,
als je je afvraagt hoe je ouders zullen reageren als je dat vertelt?
Mij deed het zeer!
Ik vind dit geen onderwerp om geintjes over te maken.

https://www.youtube.com/watch?v=M32w7d-wuyg

Hier moest ik een beetje om lachen.
Deze moeder had het namelijk al verwacht, had het al zien aankomen.
En dat verbaasde die jongen.
Hij doet alsnog een poging de reactie van zijn moeder recht te zetten…

https://www.youtube.com/watch?v=0vefvGfNsuI

Waarom toch deze blog als ik dit soort pranken niet leuk vind?
Omdat die jongens wel echt over komen, ze spelen het goed.
Voor hen is het toneelspel, voor jou niet.
Maar zo zóu het kunnen gaan als je besluit uit de kast te komen.
Misschien is het gemakkelijker dan je denkt.
Het zal er toch een keer van moeten komen.
Waarom zou je het uitstellen?
Als je ouders net zo reageren, krijg je de steun en de troost waar je naar verlangt.

Ben je bang dat ze boos worden, dat ze je niet meer accepteren?
Misschien is dat terecht.
Maar in je kast wordt het steeds benauwder.
En van een stiekem leven word je ook niet gelukkig…
Ken je mensen (familie, vrienden, school) die je vertrouwt en die je niet zullen veroordelen?
Praat dan met hén.
In je uppie kom je niet verder…
 

Homo, suïcidaal en Reformatorisch

Volgens de bevolkingsopbouw van Nederland  bestaat de leeftijdsgroep 12 – 17 jarigen uit ongeveer 90.000 jongens en 90.000 meisjes per jaar.
Van de jongens is 7% homo, dat zijn er 12.600.
Van de meisjes is 5 % lesbisch, dat zijn er 9000.
Je bent bepaald dus niet de enige!
Misschien lijkt dat zo omdat velen nog hun mond dicht houden…

Suïcidaal

Volgens onderzoek heeft 9% van die homojongens ernstige zelfmoordneigingen: ruim 1100.
Bij lesbische meisjes ligt dat op 16%: ruim 1400.
Best heftig om je dat te realiseren.
Ben jij er een van? Doe je mond open. Praat er over.
Ontdek dat je niet alleen hoeft te zijn,
dat er mensen zijn die om je geven,
dat het leven nog steeds de moeite waard is.

Reformatorisch

Volgens internet zitten er 22.000 leerlingen in het reformatorisch middelbaar onderwijs:  11.000 jongens en 11.000 meisjes.
7% van de jongens is homo: 770, waarvan 9% suïcidaal:  70
5% van de meisjes is lesbisch: 550, waarvan 16% suïcidaal:  96

Als je het mij vraagt: nog heftiger!
Volgens Amerikaans onderzoek liggen de zelfmoordcijfers in die kringen veel hoger.
Triest. Want wat kun je er aan doen als je als homo geboren bent?
Vooral niet toegeven aan die verlangens, want dat is zonde daar.
En als die strijd je te zwaar wordt…?

Hopelijk krijgen die jongeren door dat niet alle christenen zo denken, dat niet alle kerken hen veroordelen daarom.
Hopelijk ontdekken ze googelend op internet dat ze niet de enige zijn
en brengen ze de moed op met díé mensen contact te zoeken.
Hopelijk durven volwassen daar zélf op onderzoek uit te gaan om uit te zoeken of hun visie op homoseksualiteit eigenlijk wel klopt…

 

I have a dream

Dit is de titel van de beroemd geworden toespraak van Martin Luther King ruim vijftig jaar geleden.
Nog steeds worden die woorden aangehaald door mensen met grote dromen en idealen.
Voor King was dat het einde van rassendiscriminatie en gelijkwaardigheid voor negers.

https://nl.wikipedia.org/wiki/I_Have_a_Dream_(Martin_Luther_King)

Hij droomde van een Amerika
waar iedereen gelooft dat alle mensen gelijk geschapen zijn,
waar mensen niet beoordeeld worden op hun huidskleur
maar op hun karakter.

I have a dream

Ik droom soms op dezelfde manier over mijn homo-zijn.
Vooral als er weer van die verdrietige berichten zijn op het journaal.

En jij? Droom jij nog?
Vooral doen!
Droom van een beter, een leuker leven,
droom dat het verdrietige gevoel van nu voorbij  is,
dat er een leuke jongen in je leven komt en iedereen van je familie en vriendenkring het leuk vindt dat jij verliefd bent op hem.

Wees niet bang om groot te dromen, om hoge idealen te hebben.
Groot dromen zorgt ervoor dat je vandaag andere keuzes maakt.
Zo’n droom is als een vuurtoren in de nacht: die geeft de richting aan.
Die kant moet je uit:
zó wil ik dat mijn leven, mijn toekomst er uit zal zien

Durf out-of-the-box te denken, anders dan je altijd deed, anders dan misschien je vrienden, familie, ouders , klasgenoten doen.
Het gaat om jóuw leven, jouw toekomst.

Elke dooie vis kan met de stroom meedrijven,
jij lééft, jij kunt er tegenin zwemmen.
Droom! En geloof dat die droom werkelijkheid gaat worden.
Zoek mensen om je heen die in je geloven, die je stimuleren en bemoedigen.
Die zíjn er, zeker weten!

Martin Luther King

Nog een mooi citaat van hem om over na te denken:
Darkness cannot drive out darkness, only Light can do that.
Hate cannot drive out hate, only Love can do that!

 

 

 

 

Imagine…

Stel je voor dat de wereld ideaal zou zijn…
John Lennon, een van de Beatles, heeft dat al gedaan in zijn beroemde nummer Imagine.
Dit is de nieuw(st?)e uitvoering van Pentatonix

https://www.youtube.com/watch?v=NLiWFUDJ95I

Stel je voor dat alle mensen in vrede leven met elkaar…
Dan kun je zeggen dat ik een dromer ben,
maar ik ben niet de enige.
Ik hoop dat je op een dag bij ons komt
en de wereld één zal zijn…

Stel je voor: geen bezit… zou dat kunnen?
Geen hebzucht meer, dus ook geen honger,
een gemeenschap en samen de wereld delen

You are not the only dreamer!

Dus vooral blijven doen, blijven durven.
Je ziet dat de mensen van Pentatonix  dromen van ruimte,
gelijkheid en acceptatie van ieder mens, of je nou homo,
neger, christen, jood, man of vrouw bent.
De meeste mensen verlangen daar naar en gedragen zich ook zo.
Het is een minderheid die je niet de ruimte geeft jezelf te zijn.

Er is nog wel veel ‘domheid’ en niet nadenken over wat je zegt.
Dat ‘homo’ nog steeds een veel gebruikt scheldwoord is,
is voor míj, voor jou, voor ons pijnlijk.
Maar wéét dat de meeste mensen het niet zeggen om ons pijn te doen of te beledigen, ook niet om ons duidelijk te maken dat we slecht of minderwaardig zijn.
Voor hen is het een stopwoord, uit gewoonte gebruikt om hun boosheid of verontwaardiging te uiten.
Jammer dat ze dat zó doen,
maar dat moeten we ons dus niet persoonlijk aantrekken.

Jij en ik… we moeten blijven dromen,
blijven streven naar die mooie wereld.
Maar als we een beetje meer zelfrespect hebben,
zijn we minder kwetsbaar…

Homo op de radio

Best knap als je bereid bent je verhaal op de radio te vertellen.
Vooral als blijkt dat het gaat over de keus tussen je strengkerkelijke ouders en je homoseksualiteit.
Toen ik het hoorde, dacht ik: wat jammer, dat moet toch geen keus zijn!
Waarom niet én – én:
je ouders in hun waarde laten en tegelijk ook homo zijn?
Omdat jíj dat wel wilt, maar zíj niet?

http://www.nporadio1.nl/radio-eenvandaag/onderwerpen/401281-kiezen-tussen-je-christelijke-ouders-en-je-liefde-voor-mannen

Even klikken op het driehoekje om dit fragment te horen.
Vooral voor jongeren uit een strengkerkelijk milieu zal het herkenbaar zijn.

Veroordeling

Deze man vertelt hoe hij als tiener en jongere actief was in zijn kerk
en volop mee deed aan alle activiteiten.
Pas op zijn 21e kwam hij uit de kast.
(Dat hoor je vaker: jongeren uit die kringen komen daar veel later mee,
vaak als ze niet anders meer kunnen…)
Maar toen kwamen ook de spanningen in het gezin.
Als single is hij thuis welkom, met  een vriend niet.
Dan komen de opmerkingen als: ‘Je gaat naar de hel als je dit leven kiest!’

Voor depressieve klachten komt hij terecht bij een psycholoog.
Die heeft hem geholpen zichzelf te accepteren.

Norm of uitzondering

Die uitzending maakte me verdrietig.
Ik wéét dat er gezinnen zijn waar het zo gaat.
Gelukkig is het bij de meesten thuis is het anders.
Daar hoef je als homo-jongen niet zo’n moeilijke keus te maken.
Daar kiezen je ouders voor jóú,
ook als familie of kerk daar moeite mee heeft
Die verhalen moeten (ook) verteld worden.
Die zijn meer norm dan uitzondering!

Ik was blij met de laatste woorden van dat fragment:
je moet je eigen weg gaan, kiezen voor je eigen geluk…
Blijkbaar durfde die man dat…

Anti-homogeweld haalt de pers

En dat is terecht! Er gebeuren inderdaad verschrikkelijke dingen.
De kans dat je in elkaar geslagen wordt alleen maar omdat je homo bent, is inderdaad groter.
De journaals staan er bol van.
En je wordt ook niet vrolijk als je daar over leest

http://regio.tpo.nl/2017/04/02/homos-arnhem-gruwelijk-mishandeld-groep-jongeren-tanden-mond-geslagen-betonschaar/

Inmiddels komen landelijk de reacties van medeleven en afschuw.
Dat is dan weer bemoedigend.

Op Facebook schreef een dominee die zelf homo is:

Hand in hand

Ik ben boos. Verdrietig ook.
Zelfs bang misschien?
Ik voel onmacht. Kwetsbaarheid.
En nee, ík kruip in geen slachtofferrol
en kom voor mezelf ook geen aandacht te kort!

Hand in hand. Voor Jasper en Ronnie,
voor mijn broeders in Tsjetsjenië
en voor al degenen van wie ik de namen niet ken.

Hand in hand.
Óók voor iedereen die letterlijk of figuurlijk een betonschaar hanteert
om, haatdragend, handen uit elkaar te knippen. Of te slaan.

Hand in hand. Gevouwen.
Tot U, Die de moeite en het verdriet aanschouwt.
Om het in Uw Handen te leggen.

Hand in HAND.

Dat vind ik mooi,
mooier dan reacties die haat met haat willen vergelden.
Dan ben je net zo…

En dus…?

Wat moet je nu als aarzelende (misschien wel) homo-jongen?
Toch maar in die kast blijven zitten en je mond dicht houden?
Proberen te doen alsof je hetero bent?
Aseksueel desnoods,
in ieder geval niet geïnteresseerd in meisjes en vrouwen?
Niet doen!
Dan moet je je leven lang een masker opzetten,
dan kun je nooit jezelf zijn.
Daar word je zeker niet gelukkig van.

En dat hóéft ook niet!

Het gaat veel vaker wél goed met homo’s,
ook als ze een avond uit gaan…
Nadeel van dit soort berichtgeving is dat alleen de situaties waar het fout gaat de pers halen.
Daar kan een journalist mee scoren, die hebben nieuwswaarde.
Laat je niet bang maken!
Dit is maar een klein deel van de waarheid.
Daar moet je je niet door laten leiden.
Ook als homo kun je gelukkig zijn
en mag je uitzien naar een mooie toekomst!

Als je de neiging hebt uit angst toch maar in de kast te blijven zitten:
lees dan eens een heel stel van deze blogs achter elkaar.
Daar word je veel blijer van…

 

 

Ikea-kast

Grappige handleiding hoe die in elkaar te zetten.
Wel met een diepe boodschap…

https://www.facebook.com/hlveh/photos/a.1447602868844164.1073741828.1446976925573425/1862296650708115/?type=3&theater

Dan zit je meteen op de site van Het Leven van een Homo:
drie jonge mannen die laten zien dat je ook als homo gewoon vrolijk en blij kunt leven met familie en vrienden en gelukkig kunt zijn.
Bemoedigend.

Leven in een kast is benauwd, daar hoor je niet.
Eruit komen kun je alleen zelf…

Praat er over als je je afvraagt waar jíj zit.
Je bent niet de enige…

Je stimuleert anderen het beste door zelf open en eerlijk te vertellen hoe jíj denkt over homoseksualiteit.

 

 

Wijdekerk

De kerk: dat zijn wij, wij met elkaar, met z’n allen,
iedereen die in Jezus gelooft
en daar ook naar leeft (of probeert te leven).

Als je nog nooit op die site gekeken hebt, moet je dat toch eens doen.
Daar lees je allerlei persoonlijke verhalen van homo’s en lesbies
en hoe die wel of niet (meer) omgaan met hun geloof en hun kerk.
Het stuk uit onderstaande link is geschreven door een dominee.

http://www.wijdekerk.nl/single-post/2017/01/29/Voor-de-eenheid-van-de-christenen

Onze energiemeters in de meterkast
zijn verzegeld door de energiemaatschappij.
Ze blijven eigendom van de energieleverancier
en daar moeten wij van afblijven.
Een christen is het eigendom van God.

Hij is verzegeld door de Heilige Geest.
Dus niemand anders mag jou benadelen,
mag je schade toebrengen of van Christus scheiden.
De Heilige Geest beoordeelt ons heel anders
dan wij van huis uit of door de maatschappij beoordeeld worden.

Paulus zegt: ‘Van nu af beoordeel ik iemand niet meer naar het vlees.
Dat betekent: niet meer naar menselijke normen en maatstaven.
Niet op het uiterlijk of geslacht,
niet op huidskleur, taal of ras;
niet op achtergrond of vóórgeschiedenis;
niet op de positie op de maatschappelijke ladder,
niet op leeftijd of bezit;
niet op seksuele geaardheid.

Dit stukje raakte me.
In veel verhalen op deze site lees je dat mensen juist wél
beoordeeld en veroordeeld zijn door hun kerk,
dat ze door hun homo-zijn niet meer geaccepteerd werden
of zich niet meer welkom voelden.
Daar hebben ze verdriet van, daar zijn ze boos over.
Daardoor willen ze niet meer in die kerk komen,
Daardoor willen ze ook niets meer van God weten.

Die eerste drie snap ik, die laatste vind ik jammer,
want dát hoeft niet.

Ik hoop dat jij dat niet herkent als je kerkelijk bent,
dat het in jouw gemeente anders is.
Kerken verschillen, maar God is en blijft dezelfde.
Jij en ik zijn en blijven Zijn eigendom.

Maar om daar zekerheid over te hebben heb ik veel moeten praten,
met God, en met mensen als die dominee…

 

 

 

 

Scenes uit de film van je leven

Je leven is als een film:
spannend, ontroerend, verdrietig,
hoogtepunten en dieptepunten,
van alles heb je meegemaakt.

Waar je nu in zit in je leven en hoe het ook is
het is een scene uit die film:
mooi, leuk, gezellig, uitbundig,
of triest, vervelend, wanhopig,
alleen of op school, met familie en vrienden
nú is een scene, een momentopname.
Denk niet dat dit je hele leven is, straks is het anders,
ook al heb je daar nu geen idee van.

Je levensfilm loopt verder

Jozef in de put gegooid door zijn broers was een scene in zijn levensfilm.
Onschuldig in de gevangenis gegooid omdat hij niet wilde vrijen met de vrouw van Potifar was een scene.
De film ging verder

Daniël in de leeuwenkuil was een scene, niet het trieste einde van zijn levensfilm.

Jezus met een doornenkroon door Jeruzalem lopend was een scene uit Zijn leven, niet het einde.

Hoe rot en moeilijk je het nu ook hebt, wat er ook gebeurd is,
hoe mensen ook met je omgegaan zijn:
het is een scene, een onderdeel van je leven.
Dit gaat voorbij.

Maak dus niet op het dieptepunt zelf een einde aan je levensfilm.
Nu is een scene, misschien een heftige, maar er komen nieuwe…

We shall overcome

Misschien kennen je ouders dit nummer nog van vroeger,
je opa en oma vast wel. Het is een hit uit de jaren zestig:
We shall overcome, wij zullen overwinnen,
loskomen van iedere onderdrukking,
vrijheid, blijheid…

Op Youtube vind je nog de oude optredens uit die tijd van
Joan Baez, Bob Dylan, Bruce Springsteen.
Bij grote protestacties en volksopstanden werd het meegezongen
door duizenden: we shall overcome, we are not afraid,
we shall live in peace…

https://www.youtube.com/watch?v=5FbAVOdA15c

I shall overcome, you shall overcome
Deep in my heart I do believe, some day…
Dat geloof ik, voor jou ook: je zál overwinnen!
Je leven blijft niet zoals het nu is, het wordt beter.

It gets better

Dat is ook de naam van een Amerikaans project voor homoseksuele jongeren die aan zichzelf twijfelen.
Er staan een aantal filmpjes op Youtube van mannen en vrouwen in grote bedrijven (Google, Facebook NASA) die ook homoseksueel zijn en ‘gewoon’ gelukkig leven.
Je moet een beetje Engels kennen om hen te kunnen volgen.
Maar de clou is duidelijk.

https://www.youtube.com/watch?v=pYLs4NCgvNU

Ze geven allemaal toe dat het niet gemakkelijk was toen ze tieners waren, maar ze zeggen ook dat die rottijd voorbij gaat.
En dat het gemakkelijker wordt als je je onzekerheid, pijn en verdriet vertelt aan anderen.

Je mooiste tijd komt nog

Stel je voor hoe je wilt dat je leven er uit zien over tien jaar.
Grote kans dat dat ook écht zo is!
Mensen die werken bij Google laten zien dat dit werkelijkheid is geworden in hun leven.

Hun boodschap: Gooi je toekomst niet weg!
Er staat je nog zo veel moois en goeds en heerlijks te wachten.
Nu zie je daar misschien nog niet zo veel van,
maar die tijd komt, voor jou net zo goed.

It gets better! Geloof daarin en vertrouw daar op.
Je bent geen hopeloos geval,
alleen een beetje anders dan de meerderheid.
Maar minstens net zo slim, aardig en vol mogelijkheden.
Vraag maar ons, aan de medewerkers van Google.