Nog niet uitgegroeid

Hetero, of toch homo?

In Nederland wonen zo’n 200.000 jongeren tussen de 12 en de 15.
12% daarvan vraagt zich wel eens af of ze homo zijn.
Dus 24.000 zitten met de vraag: Ben ik hetero, of toch homo?
Maar… van de volwássenen is 6% homo.
De helft van die twijfelende tieners is dus uitgegroeid tot ‘gewone’
hetero mannen en vrouwen.
Hoe dat kan?
Omdat je nog midden in je puberteit zit!

Meer dan een lijf

Je bent geen kind meer, maar ook nog niet uitgegroeid,
nog niet volwassen.
Je lijf misschien al wel, maar je bent veel meer dan een lichaam.
Je hebt ook te maken met je verstand, je wil, je emoties,
met het groeien van je verantwoordelijkheidsbesef,
van mooi en lelijk, van goed en kwaad, van je smaak,
van wat je lekker vindt, leuk vindt en ga zo maar door.
Een van die groeipunten is je sociale ontwikkeling.
Toen je acht was speelde je als jongen liever met jongetjes dan met meisjes.
Voor toen was dat normaal.

Sociaal nog niet volwassen

De meeste jongens (94% dus, 100 – 6) krijgen ergens tussen hun 10e en 18e belangstelling voor meisjes.
Dat hangt af van het groeitempo van je sociale ontwikkeling.
Als jij op de 14e nog niets om meisje geeft,
wil dat dus niet automatisch zeggen dat je homo bent.
Het zou best kúnnen dat jij een van die 6% bent.
Maar het kan ook dat je sociaal nog niet uitgegroeid bent.

Praat erover

En dus… praat er over.
Praat met volwassenen die je vertrouwt, bel de kindertelefoon,
blijf niet in je uppie rondlopen met die gedachten in je kop.
Je hebt 50% kans dat ze waar zijn en dat je homo bent,
maar ook 50% dat ze niet waar zijn
en dat je over een paar jaar merkt dat je toch op meisjes valt.
Allebei is goed!!
Met allebei kun je heel gelukkig worden.
Gun jezelf de tijd om dat zeker te weten.
Laat je niet opjutten door wat ánderen vinden of zeggen over je.
De grootste schreeuwers zijn vaak de meest onzekere jongens…

Homojongeren maken zelf een eind aan hun leven

Zelfmoord

Volgens onderzoek vijf keer zo veel homo- als heterojongeren.
Homo-tieners die zelfmoord plegen…
Meisjes meer dan jongens, maar toch…
Het aantal dat zelfmoord overwogen heeft is nog veel groter.

Zelfmoord vinden we zo’n hard woord, zo cru, veroordelend.
Tegenwoordig noemen we het zelfdoding.
Maar het is precies hetzelfde
Meer homo- dan heterojongeren kunnen het leven niet aan.
Jongens en meiden die leugens geloven,
die denken dat ze geen toekomst hebben,
die niet weten wat ze moeten met hun anders-zijn,
die ervan overtuigd zijn dat ze nooit gelukkig kunnen worden.
Triest en heftig!

Waarom praten ze daar niet over?
Durven ze dat niet? Uit schaamte?
Vaak komt het daar wel op neer.
Want je droomt van andere leuke jongens.
Je lijf raakt opgewonden als je een aardige knul naar je lacht
Je stoeit niet met leeftijdgenoten uit angst dat die dat merken.
Dat kan niet, dat mag niet, dat hoort niet.
Je bent bang dat ze je belachelijk maken als ze dat weten.
Dat denk je tenminste…

Je hebt een geheim en dat draag je met je mee,
alleen, niemand mag het weten.
Jongens die aardig tegen je doen, die vriendschap zoeken,
houd je op een afstand.
Stel dat ze er achter komen dat je homo bent…

Praat er over

Hoe lang wil je dat volhouden?
Als je er niet over praat, glijd je hoe langer hoe verder naar beneden
en word je steeds eenzamer en depressiever.
Tot je geen uitweg meer ziet…

Laat het niet zo ver komen!
Praat er wél over!
Of in ieder geval: neem je voor dat te doen.
Blijf niet in je uppie in kringetjes ronddraaien in je hoofd.
Het leven is veel te mooi om er nu al uit te stappen.
En…het hóéft ook niet.

Gelukkige homo’s

Ook als homo kun je mooi, leuk, gezellig, gelukkig leven opbouwen!
Vraag maar aan die 5,99 % die dat wél lukt!

Je bent niet de enige gek!

De enige

Ik heb lang gedacht dat ik de enige ‘gek’ was die zo raar dacht
en fantaseerde en droomde over jongens.
Van klasgenoten hoorde ik dat die dat deden over meisjes.
In mijn tijd bekeken we seksboekjes in de pauze.
Jullie wisselen sites uit.
Ik had niks met die blote meiden, meer met de leuke jongens…
Maar ik was de enige, dacht ik…
Dat kon ik dus nooit laten merken.
Ik deed altijd een beetje lacherig en stoer mee,
maar van binnen voelde ik me doodongelukkig.
Ik was de enige idioot…

Er zijn er veel meer!

Nu weet ik dat er ook toen veel meer jongens geweest zijn als ik.
Googelend op het aantal homo’s kom je uit op zes procent:
zeven procent mannen en vijf procent vrouwen.
Dat was vroeger ook al zo, maar niemand wist dat van elkaar.

Van elke vijftien jongens die je kent er één homo.
In je voetbalelftal ben je misschien de enige, op je voetbalclub niet.
Misschien denk je in je klas de enige te zijn, op je school zeker niet.
Bij jou in de straat weet je het van niemand,
maar in je dorp, in je stad zijn er veel meer.

Troost

Als niemand mag weten dat je homo bent,
kan ook niemand je helpen en troosten.
Dan is er niemand bij wie je terecht kunt met je vragen en je twijfel.
Op internet kun je van alles opzoeken
en op forums anoniem al je vragen stellen,
maar een digitale arm om je schouder biedt weinig troost…
Ik had eerder open kaart moeten spelen.
Er waren best mensen die ik vertrouwde:
een leraar op school,
een tante,
mijn oudere zus…
Ik heb het niet gedaan, ik durfde niet.
Ik hoop dat jij meer lef hebt…

Senioren begrijpen je wel

Niet verwacht

Een goed filmpje om je vooroordeel over kerken onderuit te halen!
Hij staat bij Beam, de jongerenorganisatie van de EO.
Niet verwacht…

Een homoknul vraagt advies aan drie honderdjarigen.
Bemoedigend hoe ze reageren.
Senioren begrijpen je wel…

http://beam.eo.nl/artikel/2016/08/video-honderdjarigen-geven-jonge-homo-ontroerend-advies/

Christen-zijn en homo-zijn is geen tegenstelling.
Je kunt prima allebei tegelijk zijn.
Verschil is dat je voor het een wél een keuze hebt en voor het andere niet.
Je kiest er voor om christen zijn, maar je wordt geboren als homo.

Blij dat steeds meer (kerk)mensen er zo over denken.
Mooi om te zie  hoe ouderen dat met hun levenservaring heel goed door hebben.

God does nót hate you!

God does not

Ken je het Amerikaanse filmpje ‘Why does God hate me?’
Je vindt het op Youtube
https://www.youtube.com/watch?v=u8oaBhcArbE&t=839s
Het is niet ondertiteld, maar je kunt de grote lijn best volgen.
God does not hate you!

Jammer genoeg sommige mensen wel.
In bepaalde streken van Amerika tenminste…

Verdrietig

Ik vond het triest om te zien en het maakte me boos!
Het bevestigt mijn vooroordelen die ik nu juist probeer kwijt te raken.
Ja, er ís een kleine religieuze minderheid die zo denkt,
ook in de christelijke wereld
(in de moslimwereld is die wat groter…)
Als je de pech hebt in die godsdienstige subcultuur op te groeien heb je het moeilijk.
Dan is het niet gek dat je tot de conclusie komt:
‘Fuck the rules, schijt aan alle regels.’

Want

daarmee doe je een heleboel positieve, goedbedoelende gelovigen en kerken tekort.
Verreweg de meesten denken níét zo.
Kom je zelf uit die cultuur: zoek hulp, zo nodig daarbuiten.
Wees er van overtuigd dat God géén hekel aan je heeft!
Dat Hij je niet haat omdat jij homoseksuele gevoelens hebt.
Ook in jouw kerkelijke omgeving zullen er mensen zijn die je niet afwijzen omdat je bent zoals je bent.

Hoezo een zware kerk?

Kerk

Ik was een tijd niet naar de kerk geweest maar stapte er toch een keer binnen op zondagmorgen.
Langzaam kerkorgel en veel mannen in donkere pakken
en vrouwen met hoeden.
Mijn vooroordelen sprongen meteen op in mijn hoofd,
zeker na de intocht van nog meer zwarte mannen
en een dominee in toga.

Votum

En toch, de proclamatie waar die man mee begon raakte me tot in mijn tenen.
Alsof God zélf het persoonlijk tegen míj had…
–  Wil je er even goed aan denken jongen:
–   Jouw hulp is wel in de Naam des Heren hoor.
–   En dat is niet zomaar iemand,
–   dat is wel de God die hemel en aarde gemaakt heeft,
–   de God die wél trouw is tot in eeuwigheid
als iedereen je heeft laten vallen,
–   en die nóóit loslaat wat Zijn hand is begonnen,
–   dus jou ook niet!

Wow! De tranen sprongen in mijn ogen.

Waarom deze site?

Als opa

Waarom begin je als opa een site voor tienerjongens die zich afvragen of ze homo zijn?
Dat slaat toch nergens op? Of wel…?
Misschien heb jij iets aan mijn levenservaring.
Misschien voorkomt deze site dat je dezelfde fouten maakt als ik.
Daarom ben ik gaan schrijven!

Het klopt niet

Homo-jongens zijn gemiddeld 12 jaar en 6 maanden oud als ze
doorkrijgen en aanvoelen dat ze anders zijn dan hun leeftijdgenoten.
Gemiddeld! Dus een paar jaar jonger kan ook…
Zo’n vreemd gevoel van: het klopt niet.
Nog niet concreet, beetje eng, bedreigend.
Ik was een jaar of vijftien toen ik daar het kaartje ‘homo’ op plakte.
En toen sloeg ook de schrik toe: Help, wat moet ik hier mee? .
Niks dus! Mond dicht, wegduwen, negeren, niet aan denken,
net doen alsof je ‘normaal hetero’ bent.
In mijn geval: verkering nemen, trouwen,
kinderen krijgen, kleinkinderen krijgen.
En al die jaren zwijgen,
lichamelijk en geestelijk langzaam kapot gaan.

Het gaat niet over

Ik ben zo stom geweest te denken dat mijn verlangen naar jongens wel over zouden gaan.
Niet dus, nooit!
Dat ik homo ben stond al vast bij mijn geboorte.
Met 12 -13 -14 kreeg ik dat door, maar ik wou het niet accepteren.
Ik droomde van jongens, later van mannen.
Mijn lijf reageerde op jongens, later op mannen.
Dat is altijd zo gebleven.
Jammer dat ik er zó lang over gedaan heb om te accepteren,
dat ik ‘gewoon’ homo ben
Ik had een ander leven kunnen hebben:
leuker, gezelliger en gelukkiger…

Hopelijk helpt deze site je om wel je mond open te doen.
Het leven is veel te mooi om het te laten verknallen!

Variant of foutje

Homo:  variant

neutrale minderheidsvariant,
net zoiets als linkshandig zijn en rood haar hebben?

of foutje?

genetisch foutje in de loop van de evolutie,
net zoiets als dyslexie, autisme en downsyndroom?

Maakt het uit?

In beide gevallen zul je het moeten accepteren.
Verzet is zinloos en verandert niets.

Zie het als een uitdaging om ondanks dit
iets moois van je leven te maken.

Dat kan best!

Je bent niet gek en ook niet ziek.
Alleen een beetje anders dan de meerderheid.

Hoezo ben ik homo?

Anderen

Hebben ánderen dat tegen je gezegd
en ben je je gaan afvragen of ze gelijk hebben?

Als anderen, klasgenoten, vrienden,
of jongens van je sportteam dat zeggen,
hoef je dat niet meteen serieus te nemen.

Als ze je ‘teringlijer’ noemen,
vraag je je ook niet af of je tbc hebt ?
(tuberculose, een ernstige longziekte)

en als ze ‘kankerhoer’ zeggen,
neem je dat ook niet letterlijk.

Dus waarom hun ‘homo’ wel?

Scheldwoord

Voor sommige jongens is homo een gewoon (nou ja…) scheldwoord
en bedoelen soms helemaal niet te zeggen dat ze jou homo vinden.

Ze zijn ’gewoon’ boos op je omdat je iets stoms gedaan of gezegd hebt.

Maar als je toch al aan het twijfelen was over jezelf,
kan zo’n opmerking dubbel hard aankomen.

Als die vraag één keer in je hoofd zit, kun je er maar beter over praten

Ik wíl geen homo zijn!

Geen keus

Zou je het erg vinden als je homo zou zijn?
Ik wel vroeger, en dus wilde ik die vraag niet stellen aan mezelf.
Niet over nadenken.
Ik wíl geen homo zijn en dus bén ik geen homo!
Was het maar waar…
Je hebt geen keus.
Je bent homo of je bent het niet.

Zo ben je geboren

Als je geen homo bent, zul je het ook niet worden.
Als je wél homo bent, kun je proberen dat te ontkennen,
kun je je gaan gedragen alsóf je hetero bent,
maar vroeg of laat kom je er achter
dat je bezig bent jezelf kapot te maken.

Ik vond het vreselijk toe te moeten geven dat ik homo ben.
Het heeft lang geduurd voordat ik dat accepteerde van mezelf.
Ik had het idee dat ik iemand móést zijn, die ik niet wílde zijn.

Ja, als je zo tegen jezelf aankijkt, is homo-zijn erg.
Dan maak je het voor jezelf heel moeilijk.

Ik had een psycholoog nodig om me duidelijk te maken
waar mijn depressiviteit vandaan kwam.

Nu denk ik: was ik maar eerder eerlijk geweest tegen mezelf…
Ik weet het: beter laat dan nooit, maar toch…