Persoonlijk verhaal

Een jongen van 17, ook homo, reageerde op deze site.
Hieronder het eerste deel van zijn verhaal.
Hij gaat nog meer schrijven…

Verborgen

Vijf jaar lang heb ik het verborgen gehouden voor iedereen.
Verborgen gehouden dat ik homo was.
En nu merk ik pas wat voor invloed dat op mij heeft gehad.
Alles en iedereen waar ik van hield stond onder spanning,
want ik was erg onzeker geworden.
Nu na die vijf jaar, heb ik het eindelijk durven te vertellen.

Veel mensen zeggen dat vijf jaar lang is,
maar ik weet dat er mensen zijn die er al veel langer mee zitten.
Daarom wil ik jullie ook vertellen hoe fijn het is om het te zeggen,
hoe fijn het is om die last van je af te halen,
want ik weet als geen ander hoe zwaar het is om eenzaam homo zijn.

Zwaar

Toen ik erachter kwam op m’n twaalfde,
wist ik nog niet dat het zo zwaar zou worden.
Elk jaar werd nog iets zwaarder,
kwam er meer druk op me te staan.
Ik heb altijd het gevoel gehad alsof iedereen over me praatte,
dat niemand me accepteerde.
Toen ik 14 jaar was heb ik het zelf geaccepteerd.
Dat is de eerste stap die je moet zetten,
jezelf lief hebben,  jezelf ‘accepteren’.
Toen ik dat deed, voelde ik een last van me afgaan.
Ik hield weer van mezelf.

Vertellen

Toen ik mezelf lief had moest ik de wereld ook laten houden van mijn nieuwe(echte) ik.
Dat is het moeilijkste wat je kan doen.
Vertellen dat je niet diegene bent die ze van jou verwachten.
Ik wist niet hoe ik het kon vertellen,
ik dacht altijd dat iedereen boos op me zou worden en me zou haten.
Ik heb nog nooit zo verkeerd gedacht.
In de 4de van HAVO( toen ik 17 was) heb ik het verteld aan mijn moeder in de auto.
Ik dacht dan kan ze niet boos worden,
want ze moet toch op de weg letten.
Toen ik het vertelde was ze stil.
Ik heb nog nooit zo’n ongemakkelijke rit gehad.
Maar ik had het wel gezegd, eindelijk…

Gastblog

wordt vervolgd

 

Homoseksualiteit bij dieren

Uit een artikel op Facebook:
Homoseksualiteit bij dieren komt vaker voor dan gedacht.
Onder andere bij koeien, apen, flamingo’s, olifanten en leeuwen
is dit heel normaal.

In dierenpark Avifauna woonde lange tijd een lesbisch
ooievaarskoppel dat samen een jong grootbrachten.
Ze weigerden zich te interesseren voor mannelijke ooievaars
en leken onvoorwaardelijk voor elkaar te kiezen.

Dat is niet zo zeldzaam als je misschien zou denken.
Onderzoekers hebben bij 1500 soorten vogels en zoogdieren homoseksueel gedrag waargenomen.
Bij pinguïns is zelfs 1 op de 5 koppels een homostel.

https://www.rtlnieuws.nl/editienl/koeien-apen-en-flamingos-homoseksueel-gedrag-bij-dieren-heel-normaal

https://nieuws-uitgelicht.infonu.nl/dier-en-natuur/13451-homoseksualiteit-bij-dieren.htm

Als je er meer over wilt weten hoef je alleen maar te googelen.
Het taboe op dit soort onderzoeken is eindelijk weg.

En als je liever filmpjes kijkt:
leef je uit op Youtube.
Er is van alles…
Eentje als voorbeeld:

https://www.youtube.com/watch?v=IE0e0hCb7ME

Normaal

Homoseksualiteit bij dieren is net zo normaal als bij mensen.
Dieren kiezen daar niet voor, mensen ook niet.
Dieren schamen zich daar niet voor.
En mensen? En jij?

Dieren voelen zich daar ook  niet schuldig over.
Moeten wij ook niet doen.

Leef zoals je bent.
Maar dát is wel een keuze…

 

Muur om je hart

Soms kom je ergens een uitspraak tegen die je raakt,
een citaat van iemand, dat je een paar dagen  bezig houdt.
Zoals deze, van Jim Rohn (googel als je meer wilt weten.)

De muur die je om je heen bouwt om je te beschermen
tegen verdriet
verhindert ook dat vreugde je bereikt.

Hoe goed ben jij met muren?

In je afschermen tegen je gevoel van hopeloosheid en tekort schieten,
in het wegduwen van je angst dat je misschien toch homo bent?

Voor je familie die allang aanvoelt dat er ‘iets’ met je is,
voor je vrienden die vooral niet mogen weten dat je twijfelt aan jezelf?

In je hersenen die ieder gevoel wegredeneren,
die iedere gedachte aan ‘zou ik…’ direct de kop in drukken?

Die iedere droom over iets seksueels met jongens blokkeren,
die ieder verlangen daarnaar meteen de kop indrukken?

Muren

waarvan je diep van binnen weet
dat ze geen stand zullen houden omdat het leugens zijn,
niet bestand  tegen de constante druk van ontkenning.

Waarom trek je ze op, welke functie hebben ze?
Omdat je dan net zo bent als de andere jongens,
als de meerderheid?
Dat je dan niet bang hoeft  te zijn dat je eruit ligt,
dat dan je geheim veilig is bij jezelf?

Gemiste vreugde

Maar dan kan de vreugde je ook niet bereiken!
De vreugde van
eindelijk zijn wie je bent,
van ouders die je begrijpen en waarderen om wie je bent,
van echte vrienden die hetzelfde doen.

De vreugde van
geen verstoppertje meer hoeven spelen met jezelf,
de ruimte die je krijgt nu je de waarheid accepteert,
een lichaam dat passend reageert op wie je bent.

Muren…
je hebt ze zelf opgebouwd,
je kunt ze ook zelf weer afbreken.

Vraag hulp als je dat niet alleen kunt (of durft…)

Katholiek en homo

De combinatie Reformatorisch en homo is niet gemakkelijk,
dat is bekend.
Hoe is dat met Katholiek en homo?

Ik heb Onze Lieve Heer naar beneden gebeden
dat mijn eigen homoseksuele gevoelens weg zouden gaan.
Al vanaf mijn zesde voelde ik dat het bij mij “anders zat”,
maar het kon niet, het mocht niet, het bestond niet.
Het was zondig.
Tot ik over mijn oren verliefd werd op een man.
Ik kon er niet meer om heen.
“God, Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten, ver blijft Uw redding bij mijn kreet om hulp” (Psalm 22: 2) zo riep ik uit tegen de Man op het kruisbeeld in mijn kamer – de woorden herhalend die Hij Zelf sprak op het kruis – midden in mijn verliefdheid.
Ik voelde me naakt en kwetsbaar, bang en verward
en was tegelijkertijd zo ontzettend verliefd.
Ik wist het allemaal zo zeker, was behoorlijk orthodox katholiek
en alles begon te wankelen.
Maar juist bij deze kwetsbare Man op het kruis Die hetzelfde schreeuwde als ik, vond ik troost…

Van internet

https://johnlapretravels.wordpress.com/2017/09/14/juist-bij-de-kwetsbare-man-op-het-kruis-vond-ik-troost/?utm_content=bufferd93fb&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer

Ontroerend
Herkenbaar?
Uit de rest van het artikel blijkt dat hij inmiddels rust gevonden heeft
en al jaren samen woont met een vriend.
Maar dat hij anoniem wil blijven, zegt ook wat…

Officiële leer

In vooruitstrevende parochies zal je homo-zijn minder problemen geven dan in behoudende.
De ene paus is de andere niet en ook onder de priesters en pastoors heb je ‘scherpslijpers en lankmoedigen.’
Maar de officiële kerkelijke leer is duidelijk:
je mag het wel zijn, je mag het niet doen
en dus moet je als homo leven “in kuisheid.”
Met alle verdrietige gevolgen van dien…

Hopelijk kan de man van dit artikel je helpen als je dat nodig hebt…

Staak de strijd

Stop er mee, stop er mee je te verzetten tegen wie je bent

Je kunt de strijd tegen jezelf niet winnen
al vecht je door tot aan de dood.
Je kunt er niets tegen beginnen,
dus waarom houd jij je groot?

Een nummer van Mattijn Buwalda.
Geschreven voor jongens-mannen zoals jij en ik,
die niet willen (of wilden) toegeven dat ze homo zijn?
Zou kunnen, het staat er niet bij.
‘k Weet wel dat het mij nog steeds raakt.

https://www.youtube.com/watch?v=9ncKY8g3TLk

Staak de strijd,

Dit is niet langer jouw gevecht.
Verlies jezelf, dan win je echt.
Geef het aan mij, stop je verzet.
Staak de strijd…

Dit is een christelijk nummer,
dus je weet dat met die Mij God bedoeld wordt.
Als je iets hebt met God-geloof-kerk, heb je iets voor.
Dat zou kunnen tenminste…

Staak de strijd, die Ik gewonnen heb voor jou,
omdat je die nooit winnen zou…
Geef het aan Mij…

Laat het los en geef je last aan Mij.
Ik heb gevochten aan een kruis zodat je vrij kunt zijn…

Soorten kerken

Er zijn kerken waar je welkom bent met je verdriet en je moeite,
waar ze begrijpen dat je er ook niet zelf voor gekozen hebt om homo te zijn,
waar je ruimte krijgt om te zijn en te leven zoals je bent,
waar de combinatie van homo en christen geen enkel probleem is.
In zo’n kerk bof je.

Er zijn ook kerken waar ze geloven dat je wel homo mag zíjn,
maar niet als homo mag léven.
Dan heb je het dubbel moeilijk.

Op de site van wijdekerk vind je de ervaringen van mensen die dat meemaken en hoe ze daar mee om gaan.

https://www.wijdekerk.nl/

 

Als je uitgepunt bent, kom tot Mij,
als je moegestreden bent.
Ik sta aan jouw kant als je stil kunt zijn
en je Mij als God erkent.
Staak de strijd…

 

 

 

 

 

Ze kunnen het zien!

Als je het nieuws gevolgd hebt, weet je dat er inmiddels een computerprogramma bestaat waarmee aan de hand van foto’s
met 90% zekerheid gezien kan worden of je homo of hetero bent.

Gaydar

Dit is niet nieuw, veel homo’s zeggen een soort radar te hebben om ‘soortgenoten’ te herkennen.
Maar is dat alleen op grond van hun gezicht?
Of meer op gedrag, op oogopslag, kleding?
Volgens de onderzoekers komen mensen niet verder dan 60%.
En wees eens eerlijk: hoe vaak heb je je zélf niet afgevraagd of iemand (ook) homo zou zijn?

Misbruik

Natuurlijk, er zijn landen waar kwaadwillende overheden gruwelijk misbruik zouden kunnen maken van deze ‘nieuwe uitvinding.’
In landen waar je homo-zijn strafbaar is, waar je de gevangenis in gaat (of nog erger!) als dat blijkt, kan dit een verschrikking zijn.
Hoe geheim je het ook probeert te houden,
ze kunnen het aan je gezicht zien…

Voordeel

Hoe bizar het ook klinkt, voor een land als het onze zou het ook voordelen hebben…
–  Jonge tieners hoeven niet meer door die periode van angst en onzekerheid heen van zou ik wel of niet… (Zie het boek over Polly.)
–  Je hoeft niet meer tobben over hoe vertel ik het mijn ouders,
mijn vrienden, mijn familie, op school, mijn sportclub.?
–  Je geaardheid  is vanaf het begin duidelijk.
Net als dat je linkshandig of dyslectisch bent
en rood haar en bruine ogen hebt.
–  Dan kan niemand er meer omheen dat je ‘gewoon’ zo geboren bent
en dat het niets te maken heeft met een ziekte of een bewuste keuze.

Leuk voordeel zou ook zijn
dat je gemakkelijker iemand zou vinden die net zo is als jij.

Ja, je blijft een minderheid,
maar dat zijn er een heleboel in Nederland.
En de meeste mensen hebben daar geen moeite mee.

https://gay.nl/articles/227557/dit-algoritme-ziet-op-basis-van-je-foto-of-je-homo-bent/

 

https://www.trouw.nl/home/een-algoritme-dat-aan-je-gezicht-ziet-of-je-homo-of-hetero-bent~a7b99615/

 

Dan moet je 113 bellen…

zelfmoordpreventie

Heftig onderwerp, zelfmoord, zelf een einde maken aan je leven
omdat je niet meer weet hoe je verder moet.
Moet daar een blog over komen?
Ja dus!
Onderstaande link is gekopieerd toen de 113 preventieboot mee voer bij de canalparade van Pride Amsterdam deze zomer.

http://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2186453-zelfmoordpreventieboot-moet-suicidaliteit-onder-lhbt-ers-bespreekbaar-maken.html

In dat stuk vertelt een jongen over zijn tijd op de middelbare school,
dat hij zich een enorme sukkel voelde, niets waard,
dat niemand het voor hem op nam…
Vanuit wanhoop ontstaat vanzelf de gedachte:
ik wil hier weg, ik kan beter dood zijn.
Bijna de helft van de homo jongeren heeft dat wel eens gedacht?
Jij ook?
Ik wel, en niet alleen toen ik jong was…

alleen

Je verlangt er naar dat ouders en vrienden je accepteren.
Maar ouders durven er vaak niet uit zichzelf over te beginnen,
je vrienden ook niet.
En jongeren durven het niet te zeggen thuis.
Bij vrienden doe je ook liever ‘gewoon’ mee met de anderen.
En dus blijf je alleen worstelen…

Maar… als je niet praat kun je ook geen steun krijgen,
niet geholpen worden…

Dan kun je je zo hopeloos en ellendig voelen dat je de (levens)moed op geeft.
Dan ben je niet gek, maar dan heb je iemand nodig om tegenaan te praten, iemand die je begrijpt.
Laat jezelf niet zó ver weg zakken dat je serieuze plannen gaat maken uit het leven te stappen.

Dan moet je 113 bellen…

Ook wel slim om van tevoren op déze site te kijken,
ook als het nu best goed gaat met je…

https://www.113.nl/

 

 

 

 

Voorbede

De voorbereidingscommissie van de jaarlijkse Coming-out dag in een stad stuurt een bericht naar alle  kerken daar met het verzoek dit gebed uit te spreken in de kerkdienst die zondag:

Voorbede

God van liefde en genade,
onze dank aan U is groot
want U hebt ons geschapen, een ieder naar zijn aard,
man en vrouw schiep U hen.
Maar de een is hetero, de ander is anders,
is homo, lesbisch, bi of interseksueel.
De groep die anders is, heeft het moeilijk
en weet vaak geen raad hoe daar mee om te gaan.
Zij willen onder uw vleugelen verblijven, maar zien vaak geen uitweg.
Bij hen komt zelfmoord vijf keer vaker voor dan het gemiddelde.
Wij bidden U: geef hen uw verlossing, bescherm hen.
Dat zij niet verstoten worden
en door de gemeenschap geaccepteerd worden, in hun zijn.

Mooi toch?!
Er zullen kerken zijn die dit vrijmoedig doen,
er zijn er ook die dit verontwaardigd afwijzen.

Jammer

dat in kerkelijke kring nog zo verschillend wordt gedacht over ‘ons,’
dat acceptatie overal niet vanzelfsprekend is,
dat soms verschillen in interpretaties van de beruchte bijbelteksten niet naast elkaar mogen bestaan.
Dat hoeft toch niet…

Jammer

als je je niet welkom weet of voelt  in je eigen kerk,
als je je niet veilig voelt in je jeugd- of catechesegroep,
als je uit angst voor afwijzing toch maar in je kast blijft zitten.
Daar kom je niet verder mee…

Jammer

als je in een spagaat wordt getrokken tussen je geaardheid en je geloof in God,
als je Gods liefde verwart met de interpretatie van zijn geboden,
als je uit frustratie dan maar niets meer te maken wilt hebben met God en kerk.
Dan haal je die twee door elkaar.

Psalm 139

God heeft je gezien toen je groeide in de buik van je moeder.
Hij wist dat je als homo geboren zou worden.
En voor hem maakt dat niet uit.
Voor hem ben je net zo kostbaar en waardevol als iedereen.
Laat je dat nooit afpakken.

 

Polly homo…?

Omdat de half-Amerikaanse oma van Paul hem “Paol” noemde en zijn familie daar Polly van maakte, heet hij dus zo.
Die briefjes op zijn bank met “stomme homo” erop maken hem onzeker.
Waarom doen ze dat?
Waarom denken ze dat van hem?
Zouden gelijk hebben?
Hij durft er met niemand over te praten.
Maar als zijn vriend Niels zo’n briefje onderschept en leest wat erop staat, moet hij wel…
Dat praten doet hem goed.

Niels vindt het onzin en komt met een plan.
‘W
e moeten bewijzen dat jij geen homo bent.
Trouwens, als je dat wél bent, maakt dat nog geen donder uit.’
Verbaasd kijkt Polly hem aan.
‘Hoe bedoel je?
Hoe kun je nou bewijzen dat ik geen homo ben?’
‘Door op internet alles op te zoeken over homoseksualiteit
en dan te kijken of dat klopt met jou.
Als jij net zo bent, ben je homo, en als jij niet zo bent, ben je dat niet.
Simpel toch?’
Polly zucht.
Zoals Niels het stelt lijkt het zo eenvoudig.
‘Volgens mij maak jij het veel te ingewikkeld.
Je moet gewoon googelen “ben ik homo” en dan kijken wat er komt.
Er bestaat vast wel een test die je in kunt vullen.
Nou, en dan weet je het.’
‘Dat is wel heel simpel.’
‘Jij maakt het moeilijk, ik niet.’

En dus gaan de jongens allebei googelen en homo-testen maken.
Vooral voor Polly is dat spannend…
“Ik ben bang dat mijn familie mijn homogevoel niet accepteert.”
Ja, dat is zo.
Ze zouden hem voor gek verklaren.
Maar moeten die dat ook weten?
Zijn vader en moeder is toch genoeg?
Moet dat eigenlijk?
Kan hij niet gewoon in z’n uppie homo zijn,
zonder dat iemand dat weet?

Polly heeft het zweet in zijn handen als hij op de uitslag-toets drukt.
Wat zou er uit komen, ja of nee?
Tot zijn verbazing verschijnt er een scherm met allemaal instanties en telefoonnummers waar je hulp kunt vragen.
Ja, hallo, nou weet hij nog niks!
Dit wilde hij helemaal niet.
Hij wil weten of hij wel of geen homo is.
Was dit geen test om dat uit te zoeken?
Heeft hij een verkeerde test zitten maken?
Hoe kan dat?
Heeft hij niet goed opgelet?

Een stukje van het verhaal met een paar citaten uit het boek dat zaterdag als pdf op deze site komt.
Benieuwd bent naar het begin en het vervolg?
Kwestie van downloaden en lezen.

 

Mijn vriend is homo

Boeie, hij is mijn vriend!
Verandert hij nu ik dat weet, nu hij dat eindelijk verteld heeft?
Onzin!
Waarom?

Uit de column:
Blijft dezelfde prachtgozer van weleer.
Nog meer respect voor hem gekregen.
Een dergelijk geheim zolang bewaren en er toch nog ogenschijnlijk goed onder leven, meer dan bewonderenswaardig.
Ik kijk Teun aan.
De opluchting straalt uit zijn ogen,
alsof het daadwerkelijke leven thans begint.
Zijn buiten en zijn binnen het evenwicht hebben hervonden.
Teun is wie hij wil zijn, en blijven.
Nu ook voor de buitenwereld.
Teun is Teun en Teun is gelukkig.
Welk wezen kan daar – in wiens naam dan ook – iets op tegen hebben?

https://beam.eo.nl/artikel/2017/02/column-ik-ben-homo/

Ik vind dit mooi, dit raakt mij.
Zo is het toch?
Zo moet het zijn.
Aan zulke vrienden heb je wat.

Teun wist het rond zijn twaalfde,
maar durft er pas negen jaar later openlijk voor uit te komen.
Wat ronduit belachelijk is.
Hijzelf kan er niets aan doen.
Teun is slachtoffer van onze perfectie-maatschappij,
die een knap uiterlijk, intelligentie en hetero-zijn prefereert. 

En zo zijn een heleboel, die zes-zeven procent van alle jongens.
Misschien hoor jij daar zelf bij,
of een van je vrienden, klasgenoten, sportteam-leden.

En wat dan? Teun heeft een vriend.
Ik hoop jij ook.
Hoop ook dat jij zo’n vriend bént

Blog 100

Dit is nummer 98 van deze serie.
Misschien heb je ze allemaal gelezen, misschien een paar.
Ik schrijf ze omdat ik ervan overtuigd ben dat het leven de moeite waard is.
Dat het mooi en goed kan zijn.
Dat je er nog steeds iets moois van kunt maken,
of je nu homo of hetero bent.
Dat geldt voor mij, dat geldt voor jou.

Ter gelegenheid van de 100e heb ik een verhaal geschreven,
meer een boekje eigenlijk.
Het komt binnenkort als pdf op de site, vrij te downloaden.
Misschien helpt het in verhaalvorm te lezen over jongens zoals jij.

Wat moet je als je dertien bent en ineens briefjes op je tafel gegooid krijgt waarop staat ‘stomme homo?’
Logisch dat je gaat twijfelen en je af vraagt: Zouden ze gelijk hebben?
En wat dan?