maakt meer kapot dan je lief is!

Nashville

‘Pa, hoe zit dat nou met dat Nashville gedoe?
Iedereen heeft het er over, op school ook.
Steeds weer kom je het tegen, op het tv-journaal, in kranten.
Mensen van de kerk zijn het er mee eens,
anderen juist helemaal niet, die zeggen dat wij homofoob zijn.
Is dat zo? Hebben wij iets tegen homo’s?
Ik ken er niet een. Bij ons op school zitten ze niet.
In de kerk ook niet. Bij u op het werk wel?’

En daar zit jij… Je weet dat het niet waar is.
Dat hij wél homo’s kent: zijn eigen broertje nota bene!
Wat moet je nu?
Uit de kast komen?
Je hebt al meer opgezocht op internet.
Je weet dat minstens 5% van de mensen niet ‘gewoon’ hetero is.
Dus op school en in de kerk ook.
Je kán niet de enige zijn!

maakt meer kapot dan je lief is!

Je luister naar wat je vader zegt over homo’s.
Dat God niet wil dat ze zo zijn
dat ze zondig en slecht zijn,
dat ze zich moeten bekeren,
dat het goed is dat de kerk zich uitspreekt tegen nog meer acceptatie,
dat christenen dat al veel eerder hadden moeten doen,
dat…
Zonder iets te zeggen ga je naar je eigen kamer.
Dit doet zo verrekte zeer!

Tegenreactie

Tegenreacties van christen LHBT-ers waren te verwachten.
Een voorbeeld:

https://mail.google.com/mail/u/0/#inbox/FMfcgxwBVDBlhWmVNBVspSmMDfCGDbrR

Tegelijk doet de inhoud van de Nashvilleverklaring ons intens pijn en baart het ons zorgen. Wij kennen allemaal de worsteling tussen ons christen-zijn en onze seksuele identiteit. Veroordeling, disrespect, afwijzing en zelfmoordpogingen zijn ons niet vreemd.
Hij is dus niet de enige die dat soms denkt…

Wij hebben Gods zorg, trouw en liefde ervaren in de diversiteit aan kerkgemeenschappen die wij op onze zoektocht hebben gevonden.
Niet in zíjn kerk? In andere wel blijkbaar.
Van de week hing er een grote regenboogvlag aan een andere kerk.
Dat was leuk.
Van hun eigen soort kerk zijn er al 23 varianten (heeft hij gegoogeld).
Welke heeft er gelijk?
Dat kun je toch nooit weten!
Na gaat hij met zijn ouders mee, maar ze hebben het hierboven over een zoektocht.
Mag je op zoek gaan naar een kerk waar je wél homo mag zijn?
Pa en ma zouden dat vreselijk vinden!
Maar dat vinden ze ook als ze weten dat hij homo is…

Dat je mag weten dat God je gemaakt heeft naar zijn beeld.
Dat je goed bent zoals je bent. Dat God je altijd trouw zal zijn.
Dat er kerkgemeenschappen zijn die jou accepteren en waar je mag zijn wie je bent met alles er op en er aan.
Weet hij dat? Is hij goed zoals hij is?
Volgens thuis en zijn kerk niet.
Volgens God wel…?

Succes op je zoektocht!!

Nashville 2

Andere opvattingen

Dominees blijken het weer eens niet met elkaar eens te zijn.
Dat had je al veel eerder door.
Er zijn niet voor niets zoveel verschillende kerken.
Maar in boosheid over homo’s hebben ze elkaar gevonden.
Jammer dat ze bij jouw thuis toevallig bij een club zit waar ze net zo denken als daar in Nashville.

Je zoekt op je tablet naar meer informatie:
Heftige zin:
Een Nederlandse versie van de Nashville-verklaring in aantocht….
of hoe je homoseksuele jongeren en kinderen de weg wijst naar
zelfdiscriminatie, zelfhaat, depressie en liever niet meer willen leven

Is het zo erg? Misschien wel.
Jij vindt het ook vervelend dat je niet gewoon op meisjes valt,
net zoals je broer en de andere jongens op school.
Maar als iedereen het van je zou weten?
Als ze je dan niet meer zouden moeten en je gepest werd
en iedereen lelijk tegen je doet, ook thuis?
Ja dan klopt die zin misschien wel.

Vandaag schaam ik me

Er blijken ook christenen te zijn die zich schamen omdat mede-gelovigen zo negatief doen tegen iedereen die niet gewoon hetero is zoals zij.
Dat had je op facebook ook al gezien.
En bij die post had je ook wel eens een duim gezet,
je zit immers anoniem daar…

https://www.facebook.com/matthijs.vlaardingerbroek?__tn__=CH-R&eid=ARBiwwpOjlA-jp_F0GyiFe8Za3PcjScDPlIXV1gQDbQvxvlyKFcUcAiQhXtVKPPxWvXEjDAXw

Ik vermoed dat al deze christelijke leiders anders zouden handelen als het om hun eigen kinderen of kleinkinderen zou gaan.
Als je kleinkind je met tranen in de ogen vertelt, omdat hij bang is voor jouw afwijzing, dat hij in een verkeerd lichaam geboren is, dan komt deze leider niet met deze verklaring op de proppen.
Dan reageert hij anders, liefdevoller… genadiger… met armen wijd….
Tenminste dat mag je hopen!

https://www.trouw.nl/religie-en-filosofie/grote-groep-orthodox-protestantse-predikanten-spreekt-zich-met-nashville-verklaring-stevig-uit-tegen-homoseksualiteit~a1

https://www.at5.nl/artikelen/190366/protestantse-kerken-hijsen-regenboogvlag-tegen-nashville-verklaring?fbclid=IwAR1X86RuvOeDSBqmbKkRYmZBiKDkhLYhl95peR

Ach zo zijn er nog veel meer sites.
Waarschijnlijk lees je ze niet eens meer.
Wat moet je er mee?
Je kunt ook aan aanklacht indienen tegen de partijleider van de SGP.
Maar wat héb je daar aan als dat de partij van je ouders, kerk en school?

Maar één advies

Probeer vast te houden dat het echt maar een kleine minderheid is die zo denkt.
Jammer als ze daar bij jouw thuis toevallig bij horen.
Daar kun jij niets aan doen.
Nog een poosje, dan kun je je eigen weg gaan…
En wil je praten omdat het je hoog zit: zoek hulp.

https://www.protestantsekerk.nl/nieuws/nashville-verklaring-is-pastoraal-onverantwoord/?utm_source=facebook.com&utm_medium=referral&fbclid=IwAR1lJPT-wD_

Sterkte!

 

 

Nashville 1

En daar zit je dan op de bank na de kerkdienst.
Vraagt je broer: ‘Pa hoe zit dat nou met dat Nashville-gedoe waar de dominee het over had vanmorgen?
In de krant stond zaterdag ook zoiets.’
Je duikt in elkaar, want jij weet het wel.
Het is de reactie van de kerk op te veel nadruk op de vrijheid van homo’s.
Dat is niet goed, alles wat niet hetero is, is slecht, verkeerd, zondig.
Dat moet de maatschappij niet accepteren
en zeker niet bevorderen.
Je doet alsof je verdiept bent in je computerspelletje,
niet geïnteresseerd in de uitleg van je vader.

Internet

Je hebt er al meer over gelezen want je zit vaak op internet, vooral op Facebook.
Toen je er vorig jaar achter kwam dat je op jongens valt en weet hoe ze daar thuis en op school en in de kerk over denken, moest je wel.
Waar moet je anders je informatie vandaan halen?
Onder een andere naam kun je vragen stellen en verhalen lezen van jongens die net zo denken en voelen als jij.
Thuis mogen ze niets weten.
Alleen je broer vermoedt misschien iets.
Die heeft je een keer betrapt toen je op een site zat voor jonge homo’s.
Je hebt gezegd dat je nieuwsgierig was, meer niet.
Volgens hem zijn pornosites veel leuker, veel beter als je geil bent.
‘Zullen we daar sámen naar kijken…’
Dat heb je afgewimpeld: ‘Geen zin in, zover ben ik nog niet.’
‘Komt nog wel,’ had hij gegrinnikt, ‘niks tegen pa zeggen hoor!’

14 artikelen

In Nashville is blijkbaar door een aantal zwaar kerkelijke mannen een verklaring opgesteld: 14 artikelen om duidelijk te maken dat alle seksualiteit buiten het huwelijk zonde is,
net als homoseksualiteit of transgender-zijn,
in strijd met de heilige wil van God.

https://joop.bnnvara.nl/nieuws/honderden-predikanten-ondertekenen-homofobe-en-transfobe-nashville-verklaring?fbclid=IwAR3n9ZLn3SBu-sgzhYkGDBWnovy2gG7_

Is dat zo? Moet jíj dat bepalen? Dat kun jij niet.
Daarvoor weet jij veel te weinig, van de bijbel en van anders-zijn.
En dus houd je je stil en laat niets merken.
Je zit in de kast, dat weet je en daar kies je voor.
Er uit komen is veel te gevaarlijk.

Je staat op: ‘Ik ga naar boven hoor.’
Gelukkig krijg je geen commentaar.
Maar je voelt je dood ongelukkig.
Waarom mag je niet zijn wie je bent, zoals je bent?
Zo ben je geboren, door God geschapen.
Daar heb je toch ook niet voor gekozen?

 

(wordt vervolgd)

 

Op welke leeftijd?

‘Oma, ik dénk dat ik homo ben, of biseksueel.
Niet gewoon hetero denk ik.
Ik val op jongens, maar misschien ook een beetje op meisjes.
Ik vind D… ook wel heel aardig.’

Uit een gesprekje van een twaalfjarige jongen met zijn oma.
Mooi dat hij zich zo vrij voelt bij haar dat hij dit gewoon kan zeggen.
Mooi omdat die oma zo ruimdenkend is en hij dat weet.

Zo jong?

Je bent niet de eerste die op die leeftijd al vrij zeker weet dat hij niet ‘gewoon hetero’ is.
Je boft met ouders en een oma als je dat ‘gewoon’ kunt zeggen en daar met hen over kunt praten.

https://www.scholieren.com/blog/12-jaar-en-al-uit-de-kast

Op deze site o.a. het verhaal van Luca, een jongen van twaalf,
hoe hij denkt en wat hij doet

https://mantotman.nl/nl/alles-over-mannenseks/wat-je-voelt-voor-mannen/coming-out-uit-de-kast/jong-uit-de-kast

Dit zijn oudere jongens, maar een van hen zegt dat hij al op z’n vijfde wist dat hij anders was.
Een ander was elf toen hij verliefd werd op zijn beste vriend.

Zo zijn er nog veel meer verhalen.

Ouders

Jij bent niet de enige die zich af vraagt wat je moet vertellen en hoe,
thuis en op school
Dit is een site voor ouders. Goed om ook eens te lezen.

https://www.ouders.nl/forum/6-puberteit-12-18/wanneer-uit-de-kast

En dus…

Praat over wat je denkt en voelt van binnen,
ook als je ‘pas’ 10, 11, 12, 13 bent!
In cirkeltjes rond blijven denken helpt je niet verder.
De meeste mensen zullen achter je staan, zeker weten!

 

IK ben vast de enige…

Zo lang je in de kast zit, denk je dat.
Als je er eenmaal uit bent, niet meer,
dan weet je dat er veel meer zijn net als jij.
Ook in Zeeland.
Daar is een speciale site gestart voor jongeren.

https://www.pzc.nl/zeeuws-nieuws/zeeuwse-lhbti-website-wezijnerwel-is-een-blijvertje~a1563756/?utm_source=facebook&utm_medium=social&utm_campaig

De feiten

Het aantal mensen dat homo is (mannen die op mannen vallen) wordt geschat op 4,4 procent (bron: lbht-monitor 2016, Cultureel Planbureau).
Voor lesbiennes is dat aantal 2,4 procent.
Volgens onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau zegt in totaal 10 procent van de mannen (1 op de 10) en 16 procent van de vrouwen (1 à 2 vrouwen op de 10) zich aangetrokken te voelen tot zowel mannen als vrouwen.

Dat ieder onderzoek weer met andere cijfers komt, zegt niet zo veel.
Duidelijk is in ieder geval dat je niet de enige bent!
Ook bij jou op school is niet iedereen ‘gewoon hetero.’

Ik heb in Middelburg op de middelbare school gezeten en voelde me daar heel eenzaam. Uitkomen voor je seksuele identiteit, uit de kast komen, is zwaar als je denkt dat jij de enige bent die ‘anders’ is.

We zijn er wel!

In die presentatie wordt verwezen naar hun website

https://www.wezijnerwel.org/?_sp=cea78e40-5921-452e-baf4-1b6efbd1e999.1544968833604

Daarop o.a. herkenbare verhalen waar je je voordeel mee kunt doen.

Die blokkade had nooit zo hoog op mogen en hoeven groeien.
Als ik voorbeelden had gehad van mensen die ik serieus nam en respecteerde, die mij hadden verteld over hun ervaringen, gemaakte fouten, best practices, enz. had mij dit jaren van diepe en donkere depressie en geworstel kunnen schelen.

Verder is er een forum waar je je eigen verhaal kwijt kunt.
Vast niet alleen voor Zeeuwen…

En als je nog steeds niet overtuigd ben, kijk hier dan eens naar:

https://www.youtube.com/watch?v=FrV-8a5RxTI&feature=share&fbclid=IwAR170qtFvXVmm3vVQ6Imt2s6GXK6yaD5dArvcQaMpLlzmNJ6MmriaXchbc8

 

 

 

Kerstblog

Er moet een blog komen,
gewoon, een leuke, gezellige kerstblog.
Optimistisch, inspirerend, bemoedigend,
waardoor jij er beter tegen kunt deze vakantie,
waardoor je het minder erg vindt dat je je homo voelt,
waardoor je weer moed krijgt om door te gaan,
om te geloven dat je heus wel gelukkig kunt zijn,
nou ja, zíjn misschien nog niet, maar wórden wel.

Waarom niet

Tja… weten dat er eigenlijk zo’n blog moet komen, is heel iets anders dan die ‘gewoon even’ schrijven.
Want soms lukt dat ‘gewoon even’ niet.
Last van: wel willen, maar niet kunnen,
van wat voelt als onmacht en een ander ziet als onwil.
Die ‘ander’ is dan meestal een volwassene, ouder of docent.
Last van: wel weten hoe het zit, maar dat niet voelen.
Dat dan toch opschrijven voelt als een leugen:
het ís wel zo, maar het vóélt niet zo.
Herkenbaar?
Ook soms die discussies in je hoofd waar je niet uit komt?

Is dat erg?

Een móói kerstblog zit er dus niet in vandaag.
Maar… is dat erg?
Jij kent toch ook de situatie dat ‘het’ gewoon even niet lukt?
Dat je gevangen zit tussen onwil en onmacht?
Dat je iets wel weet, maar niet voelt?

En dus…

Laat een ander het maar even zeggen deze keer:
Jij mag jezelf zijn! Ook dan…

https://www.youtube.com/watch?v=p6Errlyg-g4

 

Paarse vrijdag

Dat was eergisteren.
Misschien heb je er mee te maken gehad, misschien ook niet.
Op de ene school besteden ze er veel aandacht aan, op de andere niet.

Diversiteit

Grote-mensen-woord voor ‘verschillend,’ maar daar gaat het over.
Mensen zijn anders,
niet iedereen is hetzelfde
en dat is goed, dat mag.
Jongens mogen van make-up houden en meisjes van auto’s slopen.
Waarom niet?

Niet hetero

Dat ‘waarom niet?’ geldt ook als je je anders voelt dan de meeste jongens om je heen.
Waarom zou dat gek zijn of niet mogen?
Op de radio was vanmorgen een gesprekje met Robbe, een jongen van twaalf die gisteren aan zijn ouders verteld heeft dat hij op jongens valt.

De reactie van die vader en moeder is mooi.
Ze zijn blij dat hij dat vertelt. 
Nu hoeft hij zich niet meer alleen te voelen.
Hij zegt zelf: ‘Het is verlossend om daar eerlijk over te zijn,
nu kan ik mezelf zijn.’

Zo jong?

Grappig dat die presentator ook homo blijkt te zijn!
Maar wist dat pas zeker op zijn 18e.

Robbe had dat al veel eerder. 

Toen hij 8 -9 was voelde alles heftiger bij jongens dan bij meisjes.
Zo mooi dat die presentator dan zegt: ‘Leuk he…’ 
Want dat is het toch!

School

Daar zijn de reacties ook vooral leuk!
Klasgenoten vinden het gaaf dat hij dit nu al durft te vertellen en zo open is.
Sommigen vinden het raar om anders te zijn.
Ook niet zo gek, 
niet iedereen op die leeftijd is daar al mee bezig.
Dat hoeft ook niet.
‘Vroeg wijs?’ vraagt die presentator?
‘Misschien wel, maar zo voelt het.’


Paarse vrijdag belangrijk?
‘Het voelt alsof dit hét moment is waarop ik mezelf kan zijn.
Maar dat zou altijd normaal moeten zijn…’

Brief aan je kerkelijke ouders

Bijgevoegd artikel is geen brief van een leeftijdgenoot.
Zo schrijven jullie niet,
zo kunnen jullie (nog) niet onder woorden brengen wat je voelt.
Maar je zal wel herkennen wat deze man schrijft.

https://www.wijdekerk.nl/single-post/2018/09/04/Brief-als-homo-aan-gelovige-ouders

Geen keuze

Omgezet in de ik-vorm:
Mijn homoseksualiteit voelt voor mij niet als een keuze.
Het is wie ik ben en dus zit er geen aan- of uitknop op.
Ik weet niet beter dan dat dit bij mij hoort als mens.
Misschien komt dat niet overeen met jullie verwachtingen
toen ik op deze wereld werd verwelkomd.

Geen enkele ouder verwacht een homo-zoon.
Realiseer je dat de schok en de schrik dat jij homo blijkt te zijn
voor hen minstens net zo groot was als voor jou.
Waarschijnlijk hadden zij het al eerder door…
Jij hebt er niet voor gekozen homo te zijn,
je ouders hebben er niet voor gekozen een homo-zoon te krijgen.

Ouders

Wellicht voldoe ik daarmee niet aan dat wat ons is geleerd in de kerk.
In bepaalde kringen is dat zo, maar daar heb jij niet voor gekozen.
Je ouders wel…?
Die zijn daar opgegroeid, maar was dat echt hun keuze?
Wat moeten ze nu?
Ze houden van jou, maar ook van hun kerk…

Kerk

Meerdere keren heb ik vernomen dat ik onnatuurlijk ben,
dat mijn leven zich kenmerkt door een zondig bestaan,
dat ik vol zit met demonen
en dat ik toch vooral volgens bepaalde richtlijn moeten leven.

Er zijn steeds minder kerken waar zo over je gedacht wordt,
maar dat zal maar net de jouwe zijn,
die waar je hele familie kerkt…
Dan zitten je ouders klem, je opa en oma ook,
jij ook.

Eigen weg

Mijn leven wordt ingekleurd, zonder dat ik daarin zelf de regie heb.
Maar ik maak liever mijn eigen keuzes, die mij gelukkig maken.
Met of zonder de God waarmee ik ben grootgebracht.
Dat doe ik niet om jullie dwars te zitten, maar omdat ik net zoveel behoefte heb aan onvoorwaardelijke liefde als ieder ander.

Zie je wat er gebeurt?
Die schrijver gaat zijn éígen weg.
Hij moet wel, hij heeft geen andere keus.
Aan de leer van zijn kerk gaat hij kapot.
Geen mens kan leven zonder liefde.
Hij niet en jij ook niet.

Houd van me!

Daar gaat de rest van die brief over.
Je wil graag dat je ouders van je houden,
dat ze je accepteren zoals je bent,
dat ze begrijpen hoe rot je je soms voelt,
dat je thuis kunt komen met een vriend,
dat je ze nodig hebt omdat ze je ouders zijn.

Vertel ze dat dan…

 

 

Johan Derksen

Nóg meer over die man?
Er staat op Facebook en internet al zoveel over hem!
Verdrietige en ontroerende brieven,
verontwaardigde  en boze ingezonden stukken.
Moet daar nog meer bij?

Gebruik van maken

Nou, misschien is al die commotie niet alleen negatief.
Misschien kun je er gebruik van maken.
Nu roept iedereen om het hardst dat hij er niets van snapt,
dat hij mensen (zoals wij) beledigt met zijn uitspraken,
dat hij het verdriet van homo’s niet serieus neemt,
dat hij doet alsof uit de kast komen peanuts is.
Die ‘iedereen’ heeft gelijk!
Het is ook ongelooflijk kortzichtig en stom van hem.
Maar misschien kun je er gebruik van maken…

Juist nu

Misschien is het nu gemakkelijker om uit te kast te komen,
om nu te zeggen dat jij ook ‘zo’ bent.
Juist nu…
In alle media hoor en lees en zie je dat je niet gek bent,
dat iedereen die seksueel ‘anders’ is dan de hetero-meerderheid net zo goed de ruimte moet hebben om te zijn en te leven zoals hij is.
Niemand zal het gek vinden dat jij daar ook naar verlangt.
Dat kan je gerust hardop zeggen.
Juist nu.

Pak je kans

Hoe lang loop je al te aarzelen of je het zeggen zal?
En tegen wie?
Nee, het is niet gemakkelijk, dat weet iedere homo.
Maar nu is het onderwerp HOT
en ieder weldenkend mens praat er op een positieve manier over.
Dus: gebruik die gelegenheid.
Kom uit die kast.
Juist nu!

Trouwens: de meeste mensen vertel je niets nieuws.
Die weten (of vermoeden) dit allang van je…

 

 

https://vrouw.nl/artikel/open-brief/58077/open-brief-aan-johan-derksen-was-jij-nooit-een-onzekere-puber?fbclid=IwAR1Unc9v2JW1LCAS7fpbXFjzzzJKjKIHrn2phP1ba

https://www.facebook.com/marcel.oosting.54/posts/556705591420469?__tn__=%2CdH-R-R&eid=ARBIxUWMCA9vHTcLSphO2akeM8nzCKGgZMsJl3i5sI1VqR9NgU

 

 

 

Je ouders

Mijn zoon is homo

De laatste zin van de vorige blog was: Heb jij je wel eens afgevraagd hoe het voor je ouders moet zijn om een homo-zoon te hebben?
Met aansluitend de opmerking: Goed om daar ook eens eerlijk over te praten.
Niet gek dat je zo vol bent van je éígen sores dat je nog geen moment stil gestaan hebt bij die van je ouders.
Maar hún wereld staat net zo op z’n kop als die van jou.

Fase

Wie onder de zestien bij zijn ouders uit de kast komt krijg vaak als reactie: Joh, dat is een fase, daar groei je wel over heen.
Dat denk je nu en zo voelt het nu, maar over een paar jaar krijg je heus wel belangstelling voor meisjes.

Dat zóu kunnen (lees het verhaal van Polly op deze site!), zeker als je nog twijfelt.
Maar als je er voor jezelf uit bent en eindelijk de moed genomen hebt dat te vertellen thuis, doet zo’n antwoord zeer van binnen.
Je voelt je niet begrepen, niet serieus genomen.
Logisch en terecht!

Maar probeer je ook eens te verplaatsen in je ouders.
Voor jou is het moeilijk dat te vertellen,
voor hen is het moeilijk daar goed op te reageren.
’t Is voor jullie allebei niet gemakkelijk…

Websites

Als je bij Googel intypt: ‘Mijn kind is homo’ vind je een heleboel verhalen.
Hopelijk doen je ouders dat en lezen ze die.
Ook goed voor jou om te doen…
Ook voor je opa en oma…

http://www.gezondopvoeden.be/content/wat-kan-ik-doen-als-mijn-kind-homoseksueel-is

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20101005_125
(Vooral die tien tips voor ouders…)

Bang

Ze maken zich zorgen over je,
zijn bang dat jij gepest wordt op school,
dat de familie – omgeving niet meer aardig is tegen je,
dat je te maken krijgt met discriminatie.
Dat vinden ze erg voor je, dat willen ze niet.
Maar ze voelen zich machteloos…
Als je even nadenkt, snap je dat.
Jij zit met hetzelfde…

Erkenning

Het is goed dat van elkaar te weten.
Dan kunnen jullie daar rekening mee houden.
Dan hoef jij je minder gekwetst te voelen door hun houding
en kun je er eerlijk over praten.

Support van je ouders maakt alles gemakkelijker voor jou.
Jouw begrip voor hun situatie maakt het voor hén gemakkelijker.