Het verdomhoekje zit vol

maar niet alleen met homo’s!
Commentaar op blogs is altijd goed en welkom,
dat is een teken dat ze worden gelezen.
De vorige werd te eenzijdig gevonden…

Een paar felle citaten:

Hoeveel kinderen worden er nog gepest om wat voor knullige reden dan ook?
Iedereen zegt dat ze oké zijn…
Dat voelt niet zo
als je voor de zoveelste keer je brood ziet verdwijnen in de kliko,
of je tas in de sloot,
of je mag weer niet mee doen
of… enz. enz.

Ben je moslim en draag je een hoofddoek?
Als je daardoor uitgescholden wordt,
je hoofddoek wordt van je hoofd geslagen,
voelt het echt niet of iedereen je oké vindt
en dat je er mag zijn.

Herkenbaar? Jammer genoeg wel.
Scholen hebben niet voor niets pestprotocollen:
wat doen we als blijkt dat kinderen gepest worden?
En in de grotemensenwereld kunnen ze er ook wat van…
Ja, het verdomhoekje zit vol, niet alleen met miskende homo’s.

Iedereen weet

dat pesten niet zou moeten, maar toch gebeurt het,
dat discriminatie nergens op slaat, maar het nieuws staat er vol van,
dat de rechten van de mens vast staan, maar toch worden ze geschonden
dat ieder mens, ieder kind in vrijheid zou moeten kunnen leven…

Moedeloos & machteloos

Soms word je moedeloos van het journaal,
van al dat onrecht, die ellende, die pijn, dat verdriet,
de goedwillende meerderheid die overvleugeld wordt door een kwaadwillend minderheid.

Vaak voel je je eigen machteloosheid.
Wat kun je er aan doen dat die dingen gebeuren?
Daarom ben ik blij met actievoerders, met mensen die protesteren tegen onrecht, die proberen iets recht te zetten, die aandacht vragen voor misstanden.

LHBT-onrecht is één van die items

Inmiddels komt die groep op voor zichzelf,
ze boffen dat ze dat kunnen.
Ze zijn met veel: ruim 6% van de bevolking is niet hetero.
En ze doen dat op een ludieke manier: een botenparade door de grachten van Amsterdam.
Helpt dat? Is dat effectief?
Ze laten in ieder geval zien dat ze niet in dat verdomhoekje thuis horen.
Dat het voelt als opgesloten zitten in een kast en er uit willen.
Inderdaad: net zoals al die anderen die daar ook niet zouden moeten zitten, die ook hulp en aanmoediging nodig hebben om daar uit te komen.

En jij?

Zit jij er nog wel in?
Zoek hulp!
De meerderheid staat achter je.
Praat met mensen die je kunnen helpen.
Jij hoort daar ook niet.
Niemand hoort daar!

https://onzetaal.nl/taaladvies/verdomhoekje/

Is dat nodig?

Links handig

Linkshandigen organiseren een groot feest in Amsterdam.
Met boten varen ze door de grachten, iedereen met een uitvergrote zwaaiende  linkerhand op een veer.
Linkshandige artsen en specialisten opereren hun patiënten met succes.
Linkshandige agenten schieten boeven neer met hun linkerhand.
En juffrouwen die hun linkshandige leerlingen vroeger met een liniaal sloegen om hen te dwingen rechtshandig te schrijven, worden met een ezelsbord om hun nek in de hoek gezet.
Zo’n uit-de-hand-kom-feest voor linkshandigen komt er niet.
Waarom niet?
Omdat niemand er moeilijk over doet als je zo geboren bent.
Iedereen zegt: Jij bent jij en dat is oké!

Rood haar

Roodharigen organiseren een groot feest in Amsterdam.
Met boten varen ze door de grachten, iedereen met een rode pruik op.
Roodharige artsen en specialisten opereren hun patiënten met succes.
Roodharige agenten zijn net zo goed als hun collega’s.
En irritante jongens die vroeger roodharigen uitscholden en najouwden, worden doorgestuurd naar Bureau Halt om te leren dat hun gedrag niet geaccepteerd wordt in deze maatschappij.
Zo’n uit-de-hand-kom-feest voor roodharigen komt er niet.
Dat is niet nodig.
Waarom niet?
Omdat niemand er moeilijk over doet als je zo geboren bent.
Iedereen zegt: Jij bent jij en dat is oké!

Lichamelijk anders

Mensen met bruine ogen, blauwe, grijzer, groene, gemengde ogen organiseren geen feest in de grachten van Amsterdam.
Zwarte, gele, rode, witte, bruine mensen doen dat niet,
mensen die doof, blind, lichamelijk gehandicapt geboren zijn doen dat niet,
en autisten, dyslectici en mensen met aangeboren psychische stoornissen doen dat ook niet.
Ze hebben geen uit-hun-situatie-kom-feest nodig.
Waarom niet?
Omdat niemand er moeilijk over doet dat ze zo geboren zijn.
Iedereen zegt: Jij bent jij en dat is oké!

LHBT

Homo’s, lebies, biseksuelen, transgenders, interseksen en alle anderen die niet hetero zijn organiseren een groot feest.
Met boten varen ze door de grachten, met veel roze en regenboogvlaggen.
Homofiele artsen en specialisten opereren hun patiënten met succes.
Lesbische agenten blijken even bekwaam als hun heterocollega’s
En sergeanten die hun transgender en intersekse soldaten vroeger met vulgaire woorden het leven onmogelijk maakten, worden ter verantwoording geroepen voor hun negatieve gedrag.
Een uit-de-kast-kom-feest voor LHBT-ers is nodig.
En dus organiseren ze dat.
Waarom?
Omdat er nog steeds mensen moeilijk over doet als je zo geboren bent,
mensen die stellen: Jij mag niet jij zijn, dat is niet oké!

Dáárom was dus die gaypride zaterdag!

 

https://www.youtube.com/watch?v=QJN98iRYrH0

 

 

 

 

Coming out

Je hebt ze vast allang gevonden: die coming-out filmpjes op YouTube.
Opzoeken en kijken, deze ook!
Het is waar wat Jeroen zegt: dat heeft me geholpen in dit hele proces.

https://youtu.be/T5ATS5vboVI

Ik ben ik

Hij heeft het over blij zijn met wie je bent.
Alles wat je bent, onderscheid je van anderen.
Er is er op de hele wereld maar eentje zoals jij.
Dat kun je leuk vinden of niet, maar dat is nu eenmaal zo.
Was je liever wat minder uniek geweest,
geen homo, maar hetero, net zo als die andere 94%?
Niet zo gek, maar dat ben je niet: jij bent jij!

Iemand anders zijn

Jeroen vraagt: Waarom zou je iemand anders willen zijn?
Stomme vraag, dat snap je toch wel!
Dat zou veel gemakkelijker zijn!
Dan hoef je niet uit de kast te komen,
hoef je niet bang te zijn voor commentaar van thuis,
je vrienden, school, werk, familie (misschien je kerk).
Dan voel je je minder eenzaam,
niet de enige gek met je vreemde verlangens…
dan ben je net zo als de anderen.
En dat wil je graag.
Jammer misschien, maar het kán niet: jij bent jij!

Ze weten het al

Jij denkt dat je geheim goed verborgen is,
maar heel mensen om je heen hebben het allang door,
of vermoeden het, zeker je moeder en goede vrienden.
Maar zo lang jij niets zegt, blijft dat om je heen hangen.

Mooie opmerking van een van hen:
Je bent op je best als je jezelf bent.
Mensen houden van je om wie je bént.
Als jij gelukkig kunt zijn met een jongen, dan gun ik je dat.

Vader

Jeroen kan het heel goed vinden met zijn vader
maar is nog nooit open geweest naar hem.
Toen hij dat deed, bleek die van niets te weten.
Maar zijn reactie is mooi:
als jij daar gelukkig van word: geen oordeel.

Boeien

De praktijk is dat de meeste mensen zo denken.
Boeien… jij bent jij.
Er verandert niets tussen ons nu we dit van je weten.

Maar… misschien durft die ene jongen nu toe te geven dat hij je heel aardig vindt en wie weet groeit díé vriendschap uit tot meer…
Gun dat jezelf.

 

 

 

 

 

Triest onderzoek

maar eigenlijk staat er niets nieuws in

Dak- en thuisloze LHBTI-jongeren (lesbische, homoseksuele, biseksuele, transgender en intersekse jongeren) zijn een dubbel kwetsbare doelgroep.
Ze hebben te maken met complexe, op elkaar in werkende problemen.
Aan de basis daarvan ligt meestal een complexe gezinssituatie met verwaarlozing, geweld, psychische problemen en verslaving.

https://www.movisie.nl/artikel/uniek-onderzoek-naar-dubbel-kwetsbare-groep-jongeren

In die zin lijkt de achtergrond van veel van deze jongeren op ‘de gemiddelde’ dak- of thuisloze jongere.
Alleen komt daar nog eens bij dat hun LHBTI-zijn wordt afgekeurd.
Dit speelt vooral bij religieuze ouders.
Bij een ander deel ontstaat escalatie thuis door de LHBTI-identiteit, waardoor ze niet langer thuis kunnen wonen.

Je kan vallen over dat woordje UNIEK.
Dit wisten we toch allang.
Ook die RELIGIEUZE ouders zijn niet nieuw, helaas.
Gelukkig zijn er veel kerken en gemeenschappen waar je wél welkom bent als homo en waar je wél de hulp en steun krijgt die je nodig hebt.

Hoe helpen?

Helaas constateert het onderzoek dat de hulp minimaal is.
Maar ook dát wisten we al.
Er zijn (te?) weinig hulpverleners
die begrijpen waar die jongeren mee zitten,
die kunnen of willen praten over de LHBT-problematiek,
die het mogelijke verband zien tussen LHBT en depressie en druggebruik
die geweld, discriminatie, gebrek aan zelfacceptatie zien als (mede)gevolg van hun LHBT-zijn.

Los hiervan blijft de lange wachtlijst áls je al hulp zoekt.
Plus de moeilijke overgang van jeugdhulp naar volwassen hulp.

De aanbevelingen uit het onderzoek zijn dan ook duidelijk.

https://www.movisie.nl/publicatie/out-streets-onderzoek-naar-hulp-aan-amsterdamse-lhbti-jongeren-die-thuisloos-zijn

Heb je daar zo’n duur wetenschappelijk verantwoord onderzoek voor nodig?
Misschien wel.
Misschien helpt het overheden en organisaties te zien wat anders en beter kan en moet.
Laten we daar maar op hopen.

En jij?

Probeer te voorkomen dat je zelf op straat komt.
De escape uit de moeilijke thuissituatie lijkt even goed, maar de ellende komt daarna.
Misschien kunnen goede buren of familie met je ouders praten,
of mensen uit het buurthuis, of ouders van vrienden.
Zoek zelf hulp bij het COC, bel de kindertelefoon,
praat op school, of met je huisarts.
De straat is geen oplossing.

 

113  Zelfmoordpreventie

Gisterenavond in het nieuws

Er zijn in Nederland steeds meer mensen die aan zelfmoord denken. Ook meer jongeren.
Dus maakt de minister extra geld vrij voor 113 Zelfmoordpreventie.
Helaas blijkt ook dat vijf keer zoveel(!) homo-jongeren (LHBT)  hier mee bezig zijn.

Uit het artikel:
Zij blijken kwetsbaarder voor suïcide dan andere jongeren,
bijvoorbeeld vanwege ervaringen met uitsluiting en discriminatie,
en de angst hiervoor.
Die stress heeft grote impact op het welzijn en de gezondheid van deze jongeren.

https://dag6.nl/nieuws/cfc894ae-6fa1-45c4-b7e8-a2787550dcf4/blokhuis-wil-meer-doen-tegen-zelfdoding

Een stukje van de site van 113

De puberteit is voor de meeste jongeren een spannende periode.
Bijna iedere puber maakt zich druk om vragen als:
draag ik wel de juiste kleding en hoor ik er wel bij?
Jongeren die lesbische, homo-, bi-, of transgender-gevoelens hebben, staan daarnaast voor extra uitdagingen.
Ze hebben vaker te maken met negatieve reacties, pesten en geweld.
Dit maakt hen kwetsbaarder voor depressie en zelfmoordgedrag.
Wat kan jij op jouw school doen om deze leerlingen zo goed mogelijk te ondersteunen?

https://www.113.nl/informatie/kwetsbare-lhbt-jongeren-op-school

Goede opmerking die laatste: wat kun jíj doen?
Als je jezelf herkent: neem contact op met 113.
Je leven is veel te mooi en te kostbaar om er een einde aan te maken.
Maar hun site verwijst ook naar een andere waar je mogelijkheden vindt om zelf actief iets te doen voor zulke jongeren.
Want je bent niet de enige op jouw school,
waarschijnlijk ook niet in jouw klas…
Kijk maar naar de cijfers hieronder…

Uit een onderzoek

Als we uitgaan van een representatieve school in Nederland, kunnen we berekenen hoeveel leerlingen (later) LHBT blijken te zijn op een school met 2000 jongeren en evenveel meisjes als jongens:
– 52 meisjes en 53 jongens die je (later) kunt beschouwen als lesbisch, homo of biseksueel
– ongeveer 8 transgenderleerlingen: 6 meisjes die geboren zijn in het lichaam van een jongetje (transmeisjes) en 2 jongens die geboren zijn in het lichaam van een meisje (transjongens).

https://www.113.nl/sites/default/files/113/preventie/factsheet_kwetsbare_lhbt-jongeren_op_school.pdf

In een volgende blog meer hierover.

 

Het komt allemaal goed

‘Stil maar, niet huilen,

het komt allemaal goed.’
Hoe vaak heb je dat gehoord als kind?
Misschien nu nog wel.
Is dat waar?
Als kind denk je niet na over die vraag.
Je laat je troosten,
die arm om je heen voelt veilig
en zonder nadenken accepteer je die opmerking:
het komt allemaal goed.

Het is niet zo erg

Je was gevallen, je knie bloedt, je huilt
en de buurvrouw, of de juf, of je moeder zegt:
‘Stil maar, niet huilen, het is niet zo erg.’
Bedoeld als geruststelling, als troost:
dit vervelende is tijdelijk, het gaat voorbij,
zo meteen is het over.
En vaak is dat ook zo en klopt dat ‘het is niet zo erg.’

Maar als het wél erg is?

Als je na een ongeluk in het ziekenhuis terecht komt
en de rest van je leven in een rolstoel zit?
Of als de sfeer in huis steeds slechter wordt,
de situatie onhoudbaar en je ouders echt gaan scheiden?
Als je na lang aarzelen uit de kast komt
en dat in je omgeving niet geaccepteerd wordt?
Als je je wanhopig, alleen en onbegrepen voelt
en niet weet hoe je verder moet met je leven?
Komt het dan nog steeds allemaal vanzelf wel weer goed?
Was het maar waar!

De tijd heelt alle wonden

Dat zou je wel willen, heel graag willen…
Toch is het wel een beetje waar.
Na een poosje ontdek je in die rolstoel dat je kunt leren blij te zijn met de dingen die je nog wel kunt en ook dán gelukkig kunt zijn.
Het verdriet en de pijn van de scheiding van je ouders slijt,
wordt minder, je went aan de nieuwe situatie,
je gaat ook de voordelen zien voor je ouders,
hun nieuwe mogelijkheden om gelukkig te worden.
Jouw gevoel van wanhoop en machteloosheid wordt ook minder,
je leert accepteren dat je bent zoals je bent,
om te gaan met je niet-zijn-zoals-de-meerderheid om je heen.

Komt het allemaal goed?

Nee, niet altijd en ook niet van zelf!
Veel hang af van je eigen keuzes,
je eigen beslissingen,
je eigen reacties.
En littekens blijven, in je lijf en in je ziel,
net als de pijnlijke blauwe plekken daar…
Maar als je er goed mee om gaat,
kun je ook gelukkig zijn
en worden.

Dat gaat niet vanzelf,
maar je kunt het wel leren…

Gender Bender Day

Love, Simon

Het boek Love, Simon nog eens gelezen, aanbevolen.
In het Nederlands heeft het de lange titel: Simon versus de verwachtingen van de rest van de wereld en zijn liefde voor Blue.

Daarin staat o.a. een stukje over Gender Bender Day.
Nooit geweten dat die bestond, wel in Amerika.
Vooral op middelbare scholen…

https://www.youtube.com/watch?v=9_NAH0ZoUto

Er is ook een eigen facebookpagina:

https://www.facebook.com/International-Gender-Bender-Day-811956322217968/

Waarom?

De bedoeling is duidelijk: genderneutraliteit bevorderen.
Het maakt niet uit of je een jongen of een meisje bent,
of je jongenskleren leuker vindt dan meisjeskleren,
of je je als meisje meer jongen voelt,
of als jongen meer meisje.
Alles moet kunnen, vrijheid blijheid,
niemand mag je veroordelen omdat je anders bent dan de meerderheid.
Mooi toch…

Werkt het?

Voel je je als Amerikaanse tiener met identiteitsproblemen beter door zo’n dag? Moeilijk te zeggen.
Het zijn vooral de jongens die proberen er zou vrouwelijk mogelijk uit te zien met lange pruiken en ballonborsten.
Op de youtubefilmpjes zie je hoe daar op gereageerd wordt:
lachen, gieren, brullen, applaus.
Hopelijk wordt er in de klas ook serieus over doorgepraat…

In het boek schrijft Simon:
Het is wel komisch dat de meest bekakte, heteroseksuele voetbaljongens zich op Gender Bender Dag uiteindelijk het meest uitleven.
Ze voelen zich waarschijnlijk zo gesterkt door hun mannelijkheid dat het ze allemaal niets kan schelen.
Ik haat mensen die dat zeggen.
Je gesterkt voelen door je mannelijkheid is niet hetzelfde als hetero zijn.

Homo

Simon vindt zo dag helemaal niks.
Maar hij doet wel mee op school, net genoeg om niet op te vallen.
Zou ik ook gedaan hebben, denk ik.
Jij ook…
Zou je het willen in Nederland?
Misschien komt het er hier nog eens van.
Ben je vast voorbereid…

https://www.parool.nl/stadsgids/wat-amsterdam-mist-gender-bender-day~a4008998/

 

 

 

 

Love, Simon

Vanmiddag naar de film geweest.
Moet je ook doen
of je nu jong of oud bent, homo of hetero.

Als jonge homo zal je jezelf herkennen,
als jonge hetero snap je hopelijk iets meer van je homo-vrienden
of de homo-leeftijdgenoten in je omgeving.

Volwassenen

‘Grote’ mensen hebben ook met jonge homo’s te maken
of ze dat nu leuk vinden of niet.
Ze wéten vaak zo weinig van ons, van jullie.
Ze hebben soms allerlei vreemde opvattingen en meningen
omdat ze alleen de uitwassen, de extremen van volwassen homo’s zien.
Vooroordelen zijn vaak dáár op gebaseerd.
Zo’n film toont een ander beeld: een gewone jongen met een geheim.
Ze zouden die film moeten zien…

Hij wist het toen hij dertien was

Ook dát hoor je veel vaker,
je gaat groeien, puberen
en je ontdekt dat je ‘anders’ bent dan de andere jongens.
Deze jongen heeft leuke ouders, komt uit een gezellig gezin
en houdt tóch zijn mond.
Hij heeft leuke klasgenoten, vrienden en vriendinnen
maar zwijgt over ‘zijn geheim.’
Pas als hij niet anders meer kán, geeft hij toe dat hij homo is.
Voor hemzelf en zijn omgeving was het gemakkelijker geweest als hij dat eerder gedaan had…

Iedereen verdient een heerlijke love-story!

Love, Simon

Film

De film is uit, het boek al eerder.
Echt rijk-Amerikaans: 17 jarigen die in grote auto’s rijden
en voor schooltijd nog even bij Starbucks langs gaan voor koffie.
Toch is de situatie herkenbaar: homo zijn en dat verbergen.
Je bent normaal, je leeft normaal, je doet normaal,
net zoals iedereen, behalve… je bent gay.
Op je dertiende weet je het zelf, maar je zwijgt er over.
Niemand mag het weten.
Hoe lang houd je dat vol?
Hoe lang wíl je dat volhouden?
Via Youtube kun je iets van de sfeer proeven…

https://www.youtube.com/watch?v=JPBe9CQfxpQ

https://www.youtube.com/watch?v=NWYcWJ75NH8

Verboden

Ook even wat van de commentaren lezen…
Er zijn landen waar de film verboden is,
waar je geen homo mag zijn,
waar je in de gevangenis terecht komt, of nog erger.
Moeilijk en verdrietig als je gay-geboren in die cultuur opgroeit.
In die reacties proef je het verdriet van die jongens.
Je boft dat je in Nederland woont.

Nog zo’n trieste noodkreet

“AHH AHHH GOD HELP ME JESUS”
Wat doet die met je?
Boos? Verdrietig?
Belachelijk? Stom!
Medelijden? Arme goser!
Waarschijnlijk herkent hij zichzelf in Simon,
is hij, denkt hij, voelt hij, verlangt hij hetzelfde.
Maar thuis, in zijn kerkelijke cultuur mag dat niet,
kan dat niet, is dat slecht, verkeerd, zonde,
moet hij daartegen vechten,
die neiging onderdrukken en vooral niet aan toegeven.

Belachelijk en stom?
Tja, je zal maar in zo’n gezin opgroeien,
naar een school en een kerk gaan waar zo gedacht wordt,
met zo’n godsbeeld, zo’n besef van goed en kwaad.
Daar kies je ook niet voor, daar word je geboren.
In Nederland net zo als in Amerika.

En dus?

Als jouw reactie ook is God help me Jezus:
lees de blogs uit de categorie GELOVEN van deze site.
Googel op christen en homo
en ontdek dat die combinatie wél mogelijk is.
Zoek hulp, contact, mail, chat, bel: praat erover!

Is jouw omgeving positiever,
zijn jouw omstandigheden gemakkelijker?
Dan heb je mazzel,
dan kun je gemakkelijker open zijn over wie en hoe je bent.
Maar dat zul je wel zélf moeten doen…

Graag een beetje begrip voor jongens die het thuis moeilijker hebben.

Fouten maken mag

Hoe streng ben jij voor jezelf?

Je bent niet volmaakt en dat hoeft ook niet.
Je bent mens,
met je fouten, missers en blunders,
met je angst en je twijfels,
met je gevoelens van schuld en schaamte.

Dat geldt voor iedereen,
jongen of meisje, man of vrouw, jong of oud.
Accepteer dat van jezelf.
Dat heeft niets te maken met homo of hetero zijn.

Omdat

Je maakt geen fouten OMDAT je homo bent.
Je toekomst is niet hopeloos OMDAT je homo bent.
Je bent niet stom of gek of raar OMDAT je homo bent.

Je bent niet slecht OMDAT je dat niet kunt veranderen,
niet minder waardvol OMDAT je dat niet kunt veranderen.
Je leven is niet minder zinvol OMDAT je dat niet kunt veranderen.
Jij bent jij en dat is goed!

Alleen meer op jongens

Jij hebt net zo veel liefde in je als iedereen,
alleen richt die van jou zich meer op jongens dan op meisjes.

Jij kunt zo veel om een ander geven als iedereen,
net zoveel aandacht, betrokkenheid, genegenheid,
alleen richt die van jou zich meer op jongens dan op meisjes.

Jij hebt hetzelfde vermogen om iemand gelukkig te maken,
blij, tevreden, voldaan, verzadigd,
alleen richt dat van jou zich meer op jongens dan op meisjes.

Jij bent jij en dat is goed!

Niet zo streng zijn

Je hoeft jezelf niet te veroordelen.
Je bent zo kostbaar en waardevol als iedereen,
net zo kwetsbaar en net zo sterk
Je hebt dezelfde mogelijkheden om te leven en te genieten
en dat te delen met anderen.

Kijk naar jezelf en weet:
ik ben ik en dat is goed!