Olifantshuid nodig?

‘Als homo moet je een olifantshuid hebben anders ga je kapot.’
Wel eens gehoord?
Alles wat er op je af komt moet je niet serieus nemen.
Wat over homo’s gezegd wordt is meestal niet persoonlijk tegen jou gericht en scheldwoorden zijn doorgaans algemeen bedoeld.
Met je verstand weet je dat.
Maar dat soort opmerkingen doen toch zeer.
Olifantshuid nodig?

Ongevoelig

Die dikke huid moet voorkomen dat woorden pijn doen.
Ze moeten je hart niet meer raken,
je moet er ongevoelig voor woorden.
Lukt dat?
Soms wel een beetje, lijkt het.
Op het moment zelf kun je zo’n rotopmerking wel negeren,
net doen alsof je ‘m niet gehoord heb.
Maar hoe is dat later, als je alleen bent…?
Komt ie dan dubbel zo hard binnen?
Olifantshuid nodig?

Gevoelig

Ben je nog jezelf als je probeert ongevoelig te zijn?
Grote kans van niet.
Het gevaar is dat je ongevoelig gaat worden voor álles wat je zou kunnen raken.
Ook voor goede, liefdevolle, opmerkingen,
voor de woorden van mensen die echt om je geven,
die van je houden en het goede met je voor hebben.
Als je díé gaat missen omdat je er niet meer voor openstaat, mis je een heleboel.
Niet iedereen is automatisch tégen je.

Openheid

Je hebt de mensen om je heen nodig,
jongeren, leeftijdgenoten, ouderen…
De een laat je dichterbij komen, de ander houd je op een afstand.
Voor de een zet je je hart open, bij de ander geef je je grenzen aan.
Dat kun je leren in de praktijk van het leven.
Leren bij wie je je moet afsluiten om niet gekwetst te worden.
Leren bij wie je open en kwetsbaar kunt zijn.

Blijf bereikbaar.
Heb je echt een olifantshuid nodig?
Ja, soms wel, maar laat het geen pantser worden waar niemand meer doorheen kan.

 

 

 

 

Doe er wat aan!

Vervolg op de vorige blog: hoe lees je onderzoekcijfers.
Deze gaat over verdrietige uitslagen.
Die zíjn er helaas en dat moet je accepteren.
Maar de vraag blijft: Wat dóé je er aan – mee – tegen?

Zesje

LHBT-jongeren geven hun leven een zesje, hetero jongeren een acht-min.
Dit is een gemiddelde, sommigen oordelen hoger, anderen lager.
Niet zo gek dat homo’s hun leven minder leuk vinden.
Je hebt er niet voor gekozen om zo te zijn.
En bij een minderheidsgroep horen wil je ook liever niet.
In sommige klassen/teams tel je dan niet mee en word je buitengesloten.
Dat kan verrekte zeer doen…
En dus: accepteer het niet als jouw levenscijfer zo’n mini-zesje (of lager) is.
Nú ervaar je dat blijkbaar zo.
Maar dat hoeft niet altijd zo te blijven!
Dat hang ook van jóú zelf af…

Nog steeds

Het zelfmoordcijfer is bij homo’s nog steeds 5 x zo hoog.
Dit is een logisch gevolg van de vorige uitslag.
Als je het leven minder leuk vindt en je weet niet hoe je daar mee om moet gaan, zit je in een spiraal naar beneden.
Helemaal als je daar met niemand over durft te praten.
Daarom is de boodschap van deze blogs vooral: doe je mond open en praat er wél over.
Misschien zie je het nú (even?) helemaal niet meer zitten.
Maar dat zegt niets over je toekomst.
Die zou wel eens heel mooi kunnen worden!
Zeker als je daar zelf hard aan mee werkt…

Hulpverlening

Volwassen homo’s doen verhoudingsgewijs vaker een beroep op hulpverleners omdat ze depressief zijn, angststoornissen hebben, stemmingswisselingen, zelfmoordgedachten.
Ook geen leuke uitkomst, maar blijkbaar is het zo.
En dat geldt ook voor jónge homo’s.
Dus: niet in je uppie blijven tobben met negatieve gedachten en verdrietige gevoelens.
Ja, je bent nu eenmaal homo, en daar kun je niets aan doen.
Maar je kunt best léren om een happy homo te zijn.
Waarom níét?
Alle hetero’s zijn ook niet automatisch gelukkig…

 

Interpretatie

Hoe lees je feiten?

Over feiten moet je niet discussiëren:  1 + 1 = 2, dat ís gewoon zo.
Maar soms kun je ze ook anders interpreteren…
In een vorig nummer van het blad Gaynews staan een aantal feiten uit onderzoeken van het SCP (Sociaal Cultureel Planbureau).
Hoe lees je die?

https://issuu.com/gaynews/docs/330/40?ff&e=5049870/67173732

De helft

De helft van de sportende LHBT jongeren durft op hun sportclub er niet voor uit te komen dat ze zo zijn.
Oké, dat is dus een feit.
Dan kun je denken: ‘Wat erg!’ En dat ís het ook.
Maar je kunt ook denken: ‘De helft van de homosporters kan daar al gewoon over praten op hun club.
Wat mooi dat daar niet moeilijk (meer) over gedaan wordt.’

51% van de openlijk LHBT-jongeren heeft dit jaar negatieve reacties over zich heen gekregen of is daarmee gepest.
Oké, dat is erg! Dat zou niet zo moeten zijn.
Maar de andere helft heeft dat kennelijk niet gehad…
Wat goed dat zij in vrijheid ‘gewoon’ homo kunnen zijn.

Jammer als jij bij een groep hoort waar je die ruimte niet voelt.
Maar met ach en wee roepen daarover kom je niet verder.
Kun jij daar iets aan doen?
Vaak wel!
Durf je er over te praten met een mentor of coach?
Op steeds meer op scholen en verenigingen willen ze graag dat iedereen zichzelf kan zijn.

De maatschappij

Heteroseksualiteit is duidelijk de norm in de maatschappij.
Dit maakt het voor LHBT-hongeren moeilijk om met leeftijdgenoten te praten over verliefdheid, daten en seks.
De meerderheid bepaalt wat ‘normaal’ is, dat is altijd zo.
Dat geldt voor heel veel dingen: kleding, haardracht, muziekstijl.
En dus ook  voor je seksuele voorkeur.
De meeste jongens vallen nu eenmaal op meisjes en dus is het logisch dat dáár het meeste over gepraat wordt.
Als homo-jongen ben je nu eenmaal een uitzondering.
Logisch dat je leeftijdgenoten je niet begrijpen.
Dat moet je dus ook niet verwachten.

‘Homo’ is nog steeds het meest gebruikte scheldwoord op scholen.
Feit. Niet leuk!
Maar je weet ook wel dat het niet per sé over jóú gaat.
Met opmerkingen over ‘je moeder’ of ‘hoer’ of ‘kanker’ is het net zo.
Dat kan heel zeer doen, maar het is niet persoonlijk bedoeld.
Niet te zwaar aan tillen.

Verdrietig

Natuurlijk zijn er ook feiten die je verdrietig maken.
Die moet je serieus nemen.
Dáár over in een volgende blog.

 

Geschiedenis: sodomieten en lollepotten

Homowetten in Nederland

Ook als je niet van geschiedenis houdt, is het goed je een keer te verdiepen in wetgeving over homoseksualiteit.
Hieronder de link naar een gemakkelijk leesbare brochure (wel van 42 blz… )
Voor de liefhebber: om helemaal door te werken.
Voor wie benieuwd is:  goed om door te scrollen en de persoonlijke verhalen te lezen.

https://www.ihlia.nl/wp-content/uploads/2015/03/Bewaar-mij_brochure-FINAL-small-min.pdf

Vroeger

Vanaf 1730 waren er in Nederland soms ineens heftige vervolgingen van ‘sodomieten en lollepotten.’
Ruim 200 kregen de doodstraf.
Nederland was daarmee de koploper van Europa…

In 1811 kregen we de Franse wetgeving in Nederland.
Napoleon noemt homoseksuele contacten niet eens.
Dus zijn ze ook niet meer strafbaar.

Maar in 1911 worden zedelijkheidswetten van minister Regout door de Tweede Kamer aangenomen.
Met daarin het beruchte artikel 248bis.
En dan wordt het heftig…

Citaat:

Opgepakt worden door de zedenpolitie omdat je seks hebt met een jongere partner? Door je eigen ouders aangegeven worden vanwege een gevonden liefdesbrief?
Het is nu bijna onvoorstelbaar dat dit in Nederland tot in de jaren zestig geregeld voorkwam.
Honderd jaar geleden, in 1911, kwam artikel 248bis in ons Wetboek van Strafrecht terecht. In 1971 werd het afgeschaft.
In die zes decennia zijn ruim vijfduizend homoseksuelen vanwege dit artikel voor de rechter gebracht, voor het overgrote deel mannen.
Ruim de helft werd schuldig bevonden.
Zij moesten gemiddeld drie tot zes maanden zitten.

Gevolgen

De zedenpolitie wordt belangrijk.
Wie aangeklaagd werd door mensen die iets tegen je hadden (buren, collega’s) kreeg ze over de vloer.
Alles wat je ooit opgeschreven had, kon tegen je gebruikt worden: een complete heksenjacht.
Je kon ontslagen worden, leerkrachten mochten niet meer voor de klas, je kon je huis uitgezet worden…
Uiteraard met grote gevolgen…

En nu?

De verhalen van oude(re) homo’s worden langzamerhand bekend.
Niet zo gek dat velen toch maar in de kast bleven als ‘verstokte vrijgezel zonder vrouwenvlees.’
Of toch maar trouwden om van alle geklets af te zijn.
Met alle verdrietige gevolgen die daar bij horen.

Wees maar blij dat de ruimte om ‘gewoon jezelf te zijn’ tegenwoordig veel groter is.

 

 

 

 

 

Stonewall herdenking

Heb je het homonieuws nog een beetje gevolgd deze dagen?
Wel goed om te weten wat er gebeurd is toen.
Vijftig jaar gelden kwamen homo’s voor het eerst echt in verzet.
De gevolgen daarvan zie je nog steeds.
Wees maar blij dat je nu leeft, in Nederland.

https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/een-slagveld-zette-aan-tot-de-eerste-pride-we-staken-prullenbakken-in-de-fik-en-gooiden-die-door-de-ruiten~bb3758be/?utm

Waarom juist toen?

Als homo was je vogelvrij.
Een paar citaten uit het artikel:
Je kon mijn baas opbellen en zeggen dat ik homo was, zodat hij me zou ontslaan.
Of ik kon uit mijn huis worden gezet.
Homoseksuelen werden door bijna alle artsen, politici en burgers gezien als seksuele ‘perverselingen’ en ‘psychopaten’.
Tv-campagnes stookten ouders op om hun kinderen – als die werden verdacht van homoseksueel gedrag – te onderwerpen aan aversietherapieën, in het ergste geval met elektroshocks, chemische castratie of hersenchirurgie.

De rest van het verhaal over vroeger lees je zelf maar.
Het is best heftig, maar dan begrijp je een beetje waarom ze in Amerika in opstand kwamen tegen de politie.

En in Nederland?

Eigenlijk liepen wij in Nederland vóór.
Want een paar maanden voor de rellen in Stonewall demonstreerden studenten al op het Binnenhof omdat je vier jaar de cel in kon gaan als je voor je 21e seks had met een jongen/man.
Heteroseks mocht vanaf je 16e
Niet eerlijk, vond men toen al…

https://www.coc.nl/algemeen/veel-bereikt-sinds-eerste-lhbti-demonstratie-in-1969

Meer over de gevolgen van die wet in een volgende blog.

Amerika

Toch is het ook in Amerika nog steeds niet altijd even gemakkelijk om ‘gewoon’ homo te zijn.
Maar de politiechef van New York heeft het wel door.
Want die zei bij de herdenking van Stonewall dat de politie destijds ‘verkeerd heeft gehandeld en dat de wetten uit die tijd, die homoseksualiteit verboden en het strafbaar maakten om een gaybar te bezoeken, discriminerend waren. Daarvoor bied ik mijn excuses aan.’

En wij?

Je hoeft er niet trots op te zijn dat je homo bent.
Maar je mag best trots zijn op jezelf als je je niet meer schaamt voor wie je bent.
Wat anderen ook van en over je zeggen:
Jij bent jij en dat is oké!!

 

Homo of pedo?

Welke bijbelvertaling?

Christenen die meer of minder fanatiek anti-homo zijn, beroepen zich voor hun mening op een paar teksten uit de bijbel.
Zij noemen zichzelf ‘bijbelgetrouw’ en vinden dat mensen die daar anders over denken dat niet zijn.

Uit het artikel hieronder blijkt dat niet echt te kloppen…

https://www.wijdekerk.nl/single-post/2019/06/26/Welke-historische-bijbelvertaling-gebruikt-u?fbclid=IwAR0R2VQlAg4DEErL-bCwRPKg66nY8UJ2_qnryrDKAqdku4mBuhT

Mannen zullen niet met mannen slapen

Blijkbaar werd er vroeger anders gedacht over de vertaling van de bekende teksten over homoseksualiteit.
Een Duitse bijbel uit 1800 vertaalt:
Leviticus 18:22 ‘Mannen zullen niet met jonge jongetjes slapen als met een vrouw, want het is een gruwel’.
In Leviticus 20:13 zijn dezelfde woorden gebruikt: ‘jonge jongetjes’.
1 Korintiërs 6: 10 is vertaald met: ‘Jongensaanranders zullen het Koninkrijk van God niet betreden’.

Maarten Luthers gebruikt in zijn Duitse vertaling van de bijbel (1534) het woord ‘Knabenschänder.’
Dat doet hij ook in 1 Timotheüs 1:10.
In vertaling die in de Duitse Lutherse kerken nu gelezen wordt, staat het nog steeds zo.
.
De Nederlandse NBG vertaling 1951 lees je ook het woord ‘knapenschenders.’

In een Zweedse Bijbelvertaling uit 1674 en een Noorse versie uit 1830 wordt het woord ‘jongensmisbruiker’ of ‘jongensaanrander’ gebruikt.
Volgens de Noorse taalkunde gaat het over jongens van 8 tot 12 jaar oud.

Waarom dan toch homoseksueel?

Lees dit artikel, dan weet je waar dat vandaan komt.
Pas sinds (1983!) staat het woord homoseksueel in moderne bijbelvertalingen.
Volgens dit artikel door de invloed van conservatieve Amerikaanse kerken.
Wordt er in jouw kerk/gemeente ook zo gedacht?
Jammer.
Je mag toch aannemen dat ze het verschil weten tussen een homo en een pedo!

 

 

 

Hoe het begon

Homo’s zijn er altijd geweest, overal,
in alle landen, tijden en culturen.
Soms geaccepteerd als ‘normaal’ verschijnsel,
vaker veroordeeld als ziekelijk, slecht en smerig.
Soms kon je daar gewoon voor uit komen,
soms was het wijzer je je mond te houden.
Wereldwijd zie je beide meningen zich verder ontwikkelen:
in de Westerse wereld toenemende vrijheid en acceptatie,
elders in de wereld verscherpte afkeer, haat en agressie.
Je boft dat je hier in Nederland op groeit.

Stonewall rellen

Die openheid begon 50 jaar geleden naar aanleiding van de Stonewall Rellen.
Nooit van gehoord?
Lees dit artikel, dan ben je op de hoogte.
Op 28 juni vielen namelijk politieagenten een homobar binnen om bezoekers te arresteren.
In die situatie braken rellen uit…

https://isgeschiedenis.nl/nieuws/de-stonewall-rellen-inspiratiebron-voor-gay-pride-over-de-hele-wereld

Dat werd de aanleiding voor protestmarsen die uitgroeiden tot de latere Gay Prides.
Homo’s en andere LHBT-ers wilden (eindelijk) serieus genomen te worden.
Dat willen ze nog steeds.

Gay Pride

Vanaf 1970 worden overal op de wereld Gay Prides gehouden.
In veel Nederlandse steden ook.
Meestal komen ze op het Journaal.

Uit het artikel:
Vandaag de dag is de Pride in Amsterdam meer dan het vechten voor de rechten van LGBT mensen.
Het is ook een manier van vieren dat LGBT-mensen zichzelf kunnen en mogen zijn.
Dit gebeurt door middel van meer dan 200 activiteiten,
naast de bekende feestjes en de Canal Parade zijn er ook bijvoorbeeld bijeenkomsten, congressen en debatten.

 

 

 

Huilen is goed voor je

Huil je wel eens?

Niet het janken omdat je je zin niet krijgt.
Ook niet van boosheid omdat je een spelletje hebt verloren.
Ook niet van pijn als je bent gevallen.
Maar van verdriet, wanhoop, ellende?
Moet je doen.
Niet wegduwen.
Huilen is goed voor je.

In ieder geval voor je lijf…

https://www.margriet.nl/fitengezond/gezondheid/waarom-huilen-goed-voor-je-gezondheid/

https://www.cosmopolitan.com/nl/health-en-body/news/a152129/redenen-waarom-huilen-goed-voor-je-is/

Twee sites leggen je uit waarom.
Inhoudelijk zijn ze goed; jammer dat er zo veel reclame tussen staat.
Niet tegenhouden die tranen…

Onzin!!

Grote jongens huilen niet…
Ook zo opgevoed? Onzin!!
Jammer dat er nog steeds ouders zijn die zo denken,
dat er in families nog zulke opvattingen bestaan.

Huilen is voor watjes en mietjes…
Geloof jij het? Onzin!!
Jammer als er op (sport)clubs zo gepraat wordt.

‘Een man mag niet huilen, ook al heeft hij verdriet.’
Een liedje uit 1972(!) dat het nog steeds goed doet.
Onzin!!

Lees die stukjes maar.
Die zogenaamd stoere jongens hebben ongelijk!
Je bent niet slap of stom als je je verdriet durft te laten zien.

Wanneer

Je moet wel even goed nadenken bij wíé je je tranen laat gaan.
Wie mag zien dat je intens verdrietig bent over iets?
Niet iedereen kan goed omgaan met verdriet.
De verkeerde mensen zullen je alleen maar uitlachen,
je belachelijk maken of pesten als ze je tranen zien.
Daar kun je je maar beter inhouden.

Maar: ‘Een echte vriend begrijpt zowel je glimlach als je tranen.’
Wijze spreuk van mijn kalender deze week.
Blij met mensen bij wie je durft te huilen!
Zorg dat je echte vrienden maakt, hebt, krijgt.
Wees zelf ook zo’n echte vriend.

 

 

 

Eenzaamheid doet zeer 2

Vorige blog ging (ook) over eenzaamheid.

Wat helpt?

Volgens dít artikel:
… kinderen dingen bij brengen die plezier geven als je ze gemeenschappelijk doet.
Een kind dat viool heeft leren spelen, weet: in het orkest klinkt het nog veel mooier dan alleen.
Dat kan later, in eenzame periodes, een toegang geven tot een sociaal netwerk.
Samen dingen doen is heel belangrijk.

Dat geldt niet specifiek voor homo’s, maar toch…

https://visie.eo.nl/2019/05/homojongeren-zijn-doodeenzaam/

Onnodig eenzaam

Als je al uit de kast bent, klinkt dit waarschijnlijk bekend:
Een dag later vertelde ik het mijn moeder.
Ik was opgelucht toen het hoge woord eruit was.
Mijn moeder huilde.
Niet omdat haar zoon homo was.
Ze huilde omdat ze het vreselijk vond dat ik hier al die jaren mee had rondgelopen.
Ze huilde omdat ik eenzaam was geweest,
en omdat ik het thuis niet had kunnen vertellen.

Achteraf realiseert die schrijver zich dat zó lang zwijgen niet nodig was geweest, dat zijn ouders veel minder moeite hadden met zijn homoseksualiteit dan hij verwacht had.

Geen voorbeelden

Als je ouders zwart zijn, leren ze je hoe je je kunt handhaven in een overwegend witte samenleving.
Als je ouders Joods zijn, leven zij je voor hoe je later als volwassene weerbaar kunt zijn.
Homoseksuele kinderen ontberen die bescherming en dat voorbeeld.

Dit zal herkenbaar zijn.
Vaak weet je ook niet hoe je moet leven als homo-jongere.
Vaak heb je geen goede voorbeelden.
Grote kans dat je ouders je best wíllen helpen,
maar als jij ze niets vertelt, wéten zij ook niets zeker.

En dus…?
Precies, dus moet jíj de eerste zijn mond open doet.
Nog langer in je uppie eenzaam zijn doet zeer.
En het hoeft niet.

 

 

 

 

 

Eenzaamheid doet zeer

Gisteren een artikel teruggevonden en zitten lezen:
Eenzaamheid doet zeer.
Je bént eenzaam als je in je kast zit en niemand durft te vertellen waar je mee worstelt.
Het klopt: eenzaamheid doet pijn!

https://www.trouw.nl/samenleving/eenzaamheid-is-twee-keer-zo-dodelijk-als-alcohol~ab9c513a/?fbclid=IwAR0O0wlwD4zpal3glQzoB8OOqKcjetkJUozTXnOb2yHDiO

Letterlijk

Hersenonderzoekers ontdekten dat eenzaamheid zeer doet.
Niet bij wijze van spreken, maar letterlijk: het pijncentrum in het brein licht op.
En dat wist je allang…
Waar je dat voelt in je lijf is niet duidelijk, maar je voelt die pijn.

Stress

Eenzaamheid geeft een gevoel van stress.
Logisch, je wordt er niet gelukkig van.
De hoeveelheid stresshormonen in je bloed kun je meten.
Hoe eenzamer hoe meer stress.
En dus ook hoe meer pijn.
Wil je dat niet?
Dan zal je wat moeten doen aan die stress.

Besmettelijk?

Mensen die eenzaam zijn, steken er anderen mee aan.
Mijn eenzaamheid neemt toe naarmate ik meer contact heb met eenzame mensen.

Als iemand eenzaam is, blijkt zijn directe vriend een grotere waarschijnlijkheid te hebben later ook eenzaam ze zijn, en zelfs diens vrienden.
Zou het? Volgens dat onderzoek wel.
Dan is het dus heel belangrijk goede vrienden te zoeken die je omhoog trekken in plaats van  je meetrekken naar hun diepten.

Kiespijn

Eenzaamheid is als kies­pijn.
Kent iedereen, heeft iedereen.
Hoort erbij.
Maar hoe meer je erover weet, hoe beter je het kunt vermijden.
Volgens dat onderzoek:
Eenzaamheid is twintig procent dodelijker dan roken en dubbel zo dodelijk als drinken. “Heftig, zeer heftig! Eenzaamheid is killer nummer een.
Daarom is het zo belangrijk om die als ziekte te erkennen.
Dan kan je die bestrijden.”

Toch maar serieus nemen…!