Het komt allemaal goed

‘Stil maar, niet huilen,

het komt allemaal goed.’
Hoe vaak heb je dat gehoord als kind?
Misschien nu nog wel.
Is dat waar?
Als kind denk je niet na over die vraag.
Je laat je troosten,
die arm om je heen voelt veilig
en zonder nadenken accepteer je die opmerking:
het komt allemaal goed.

Het is niet zo erg

Je was gevallen, je knie bloedt, je huilt
en de buurvrouw, of de juf, of je moeder zegt:
‘Stil maar, niet huilen, het is niet zo erg.’
Bedoeld als geruststelling, als troost:
dit vervelende is tijdelijk, het gaat voorbij,
zo meteen is het over.
En vaak is dat ook zo en klopt dat ‘het is niet zo erg.’

Maar als het wél erg is?

Als je na een ongeluk in het ziekenhuis terecht komt
en de rest van je leven in een rolstoel zit?
Of als de sfeer in huis steeds slechter wordt,
de situatie onhoudbaar en je ouders echt gaan scheiden?
Als je na lang aarzelen uit de kast komt
en dat in je omgeving niet geaccepteerd wordt?
Als je je wanhopig, alleen en onbegrepen voelt
en niet weet hoe je verder moet met je leven?
Komt het dan nog steeds allemaal vanzelf wel weer goed?
Was het maar waar!

De tijd heelt alle wonden

Dat zou je wel willen, heel graag willen…
Toch is het wel een beetje waar.
Na een poosje ontdek je in die rolstoel dat je kunt leren blij te zijn met de dingen die je nog wel kunt en ook dán gelukkig kunt zijn.
Het verdriet en de pijn van de scheiding van je ouders slijt,
wordt minder, je went aan de nieuwe situatie,
je gaat ook de voordelen zien voor je ouders,
hun nieuwe mogelijkheden om gelukkig te worden.
Jouw gevoel van wanhoop en machteloosheid wordt ook minder,
je leert accepteren dat je bent zoals je bent,
om te gaan met je niet-zijn-zoals-de-meerderheid om je heen.

Komt het allemaal goed?

Nee, niet altijd en ook niet van zelf!
Veel hang af van je eigen keuzes,
je eigen beslissingen,
je eigen reacties.
En littekens blijven, in je lijf en in je ziel,
net als de pijnlijke blauwe plekken daar…
Maar als je er goed mee om gaat,
kun je ook gelukkig zijn
en worden.

Dat gaat niet vanzelf,
maar je kunt het wel leren…

Gender Bender Day

Love, Simon

Het boek Love, Simon nog eens gelezen, aanbevolen.
In het Nederlands heeft het de lange titel: Simon versus de verwachtingen van de rest van de wereld en zijn liefde voor Blue.

Daarin staat o.a. een stukje over Gender Bender Day.
Nooit geweten dat die bestond, wel in Amerika.
Vooral op middelbare scholen…

https://www.youtube.com/watch?v=9_NAH0ZoUto

Er is ook een eigen facebookpagina:

https://www.facebook.com/International-Gender-Bender-Day-811956322217968/

Waarom?

De bedoeling is duidelijk: genderneutraliteit bevorderen.
Het maakt niet uit of je een jongen of een meisje bent,
of je jongenskleren leuker vindt dan meisjeskleren,
of je je als meisje meer jongen voelt,
of als jongen meer meisje.
Alles moet kunnen, vrijheid blijheid,
niemand mag je veroordelen omdat je anders bent dan de meerderheid.
Mooi toch…

Werkt het?

Voel je je als Amerikaanse tiener met identiteitsproblemen beter door zo’n dag? Moeilijk te zeggen.
Het zijn vooral de jongens die proberen er zou vrouwelijk mogelijk uit te zien met lange pruiken en ballonborsten.
Op de youtubefilmpjes zie je hoe daar op gereageerd wordt:
lachen, gieren, brullen, applaus.
Hopelijk wordt er in de klas ook serieus over doorgepraat…

In het boek schrijft Simon:
Het is wel komisch dat de meest bekakte, heteroseksuele voetbaljongens zich op Gender Bender Dag uiteindelijk het meest uitleven.
Ze voelen zich waarschijnlijk zo gesterkt door hun mannelijkheid dat het ze allemaal niets kan schelen.
Ik haat mensen die dat zeggen.
Je gesterkt voelen door je mannelijkheid is niet hetzelfde als hetero zijn.

Homo

Simon vindt zo dag helemaal niks.
Maar hij doet wel mee op school, net genoeg om niet op te vallen.
Zou ik ook gedaan hebben, denk ik.
Jij ook…
Zou je het willen in Nederland?
Misschien komt het er hier nog eens van.
Ben je vast voorbereid…

https://www.parool.nl/stadsgids/wat-amsterdam-mist-gender-bender-day~a4008998/

 

 

 

 

Love, Simon

Vanmiddag naar de film geweest.
Moet je ook doen
of je nu jong of oud bent, homo of hetero.

Als jonge homo zal je jezelf herkennen,
als jonge hetero snap je hopelijk iets meer van je homo-vrienden
of de homo-leeftijdgenoten in je omgeving.

Volwassenen

‘Grote’ mensen hebben ook met jonge homo’s te maken
of ze dat nu leuk vinden of niet.
Ze wéten vaak zo weinig van ons, van jullie.
Ze hebben soms allerlei vreemde opvattingen en meningen
omdat ze alleen de uitwassen, de extremen van volwassen homo’s zien.
Vooroordelen zijn vaak dáár op gebaseerd.
Zo’n film toont een ander beeld: een gewone jongen met een geheim.
Ze zouden die film moeten zien…

Hij wist het toen hij dertien was

Ook dát hoor je veel vaker,
je gaat groeien, puberen
en je ontdekt dat je ‘anders’ bent dan de andere jongens.
Deze jongen heeft leuke ouders, komt uit een gezellig gezin
en houdt tóch zijn mond.
Hij heeft leuke klasgenoten, vrienden en vriendinnen
maar zwijgt over ‘zijn geheim.’
Pas als hij niet anders meer kán, geeft hij toe dat hij homo is.
Voor hemzelf en zijn omgeving was het gemakkelijker geweest als hij dat eerder gedaan had…

Iedereen verdient een heerlijke love-story!

Love, Simon

Film

De film is uit, het boek al eerder.
Echt rijk-Amerikaans: 17 jarigen die in grote auto’s rijden
en voor schooltijd nog even bij Starbucks langs gaan voor koffie.
Toch is de situatie herkenbaar: homo zijn en dat verbergen.
Je bent normaal, je leeft normaal, je doet normaal,
net zoals iedereen, behalve… je bent gay.
Op je dertiende weet je het zelf, maar je zwijgt er over.
Niemand mag het weten.
Hoe lang houd je dat vol?
Hoe lang wíl je dat volhouden?
Via Youtube kun je iets van de sfeer proeven…

https://www.youtube.com/watch?v=JPBe9CQfxpQ

https://www.youtube.com/watch?v=NWYcWJ75NH8

Verboden

Ook even wat van de commentaren lezen…
Er zijn landen waar de film verboden is,
waar je geen homo mag zijn,
waar je in de gevangenis terecht komt, of nog erger.
Moeilijk en verdrietig als je gay-geboren in die cultuur opgroeit.
In die reacties proef je het verdriet van die jongens.
Je boft dat je in Nederland woont.

Nog zo’n trieste noodkreet

“AHH AHHH GOD HELP ME JESUS”
Wat doet die met je?
Boos? Verdrietig?
Belachelijk? Stom!
Medelijden? Arme goser!
Waarschijnlijk herkent hij zichzelf in Simon,
is hij, denkt hij, voelt hij, verlangt hij hetzelfde.
Maar thuis, in zijn kerkelijke cultuur mag dat niet,
kan dat niet, is dat slecht, verkeerd, zonde,
moet hij daartegen vechten,
die neiging onderdrukken en vooral niet aan toegeven.

Belachelijk en stom?
Tja, je zal maar in zo’n gezin opgroeien,
naar een school en een kerk gaan waar zo gedacht wordt,
met zo’n godsbeeld, zo’n besef van goed en kwaad.
Daar kies je ook niet voor, daar word je geboren.
In Nederland net zo als in Amerika.

En dus?

Als jouw reactie ook is God help me Jezus:
lees de blogs uit de categorie GELOVEN van deze site.
Googel op christen en homo
en ontdek dat die combinatie wél mogelijk is.
Zoek hulp, contact, mail, chat, bel: praat erover!

Is jouw omgeving positiever,
zijn jouw omstandigheden gemakkelijker?
Dan heb je mazzel,
dan kun je gemakkelijker open zijn over wie en hoe je bent.
Maar dat zul je wel zélf moeten doen…

Graag een beetje begrip voor jongens die het thuis moeilijker hebben.

Fouten maken mag

Hoe streng ben jij voor jezelf?

Je bent niet volmaakt en dat hoeft ook niet.
Je bent mens,
met je fouten, missers en blunders,
met je angst en je twijfels,
met je gevoelens van schuld en schaamte.

Dat geldt voor iedereen,
jongen of meisje, man of vrouw, jong of oud.
Accepteer dat van jezelf.
Dat heeft niets te maken met homo of hetero zijn.

Omdat

Je maakt geen fouten OMDAT je homo bent.
Je toekomst is niet hopeloos OMDAT je homo bent.
Je bent niet stom of gek of raar OMDAT je homo bent.

Je bent niet slecht OMDAT je dat niet kunt veranderen,
niet minder waardvol OMDAT je dat niet kunt veranderen.
Je leven is niet minder zinvol OMDAT je dat niet kunt veranderen.
Jij bent jij en dat is goed!

Alleen meer op jongens

Jij hebt net zo veel liefde in je als iedereen,
alleen richt die van jou zich meer op jongens dan op meisjes.

Jij kunt zo veel om een ander geven als iedereen,
net zoveel aandacht, betrokkenheid, genegenheid,
alleen richt die van jou zich meer op jongens dan op meisjes.

Jij hebt hetzelfde vermogen om iemand gelukkig te maken,
blij, tevreden, voldaan, verzadigd,
alleen richt dat van jou zich meer op jongens dan op meisjes.

Jij bent jij en dat is goed!

Niet zo streng zijn

Je hoeft jezelf niet te veroordelen.
Je bent zo kostbaar en waardevol als iedereen,
net zo kwetsbaar en net zo sterk
Je hebt dezelfde mogelijkheden om te leven en te genieten
en dat te delen met anderen.

Kijk naar jezelf en weet:
ik ben ik en dat is goed!

Ze wisten het allang

Als je één iemand in vertrouwen zou nemen…

Wie zou dat zijn? Je moeder?

Je hebt vast al een aantal Youtube-filmpjes gezien van jongens die aan hun moeder vertelde dat ze homo zijn, of dat ze daar bang voor waren.
Vaak zijn ze heel zenuwachtig, of al van tevoren in tranen.
En hoe reageerden die moeders?
Meestal vol begrip, want ze wist het allang.
Je vertelde niets nieuws.
De meest voorkomende reactie van een moeder is dat ze haar armen om die jongen heen slaat en iets zegt als:
Geeft niks, ik hou van je, als jij maar gelukkig wordt.

Wie zou dat zijn? Je vader?

Denk je echt dat die zich niet al veel eerder afgevraagd heeft of hij een homo-zoon heeft?
Dat hij het daar nooit over gehad heeft met je moeder?
Of met familie? Of op zijn werk met collega’s?
Zou je hem echt iets nieuws vertellen?
Welnee, hij wist het allang.
Misschien wílde hij het nog niet toegeven,
maar van binnen had hij er allang rekening mee gehouden.
Op die filmpjes zie je dan ook dezelfde reactie:
Geeft niks, ik hou van je, als jij maar gelukkig wordt.

Wie zou dat zijn? Je beste vriend?

Je kunt al jaren geprobeerd hebben te doen alsof je gewoon hetero bent, net als hij.
Samen naar feestjes gaan, achter de meiden aan zitten, verkering genomen hebben…
Maar op het moment dat je eerlijk bent naar hem zal hij je aankijken, langzaam knikken en zeggen: dat vermoedde ik al, dat wist ik al.
Dan zit jij met een rooie kop en je schaamt je dood,
maar hij zal je een dreun op je schouder geven en iets zeggen als:
Geeft toch niks, als jij maar gelukkig bent.

Wie zou dat zijn? Iemand op school? Je mentor?

Grote kans dat die je ook allang door hebben.
Homo’s reageren nu eenmaal anders dan hetero’s.
Docenten zien dat, voelen dat aan.
In de docentenkamer wordt daar over gepraat.
Niet om over je te roddelen, maar om je te helpen.
Ze willen graag dat het goed met je gaat.
Zolang jij er niet zelf mee komt, kunnen ze niets voor je doen.
Maar ze wisten het allang.

Hoe lang?

Hoe lang blijf je zwijgen, je mond houden,
jezelf voor de gek houden,
hopen en bidden dat het over gaat?

Vaak maak je er zelf een groter probeem van dan je omgeving.
Het scheelt een hoop stress en spanning als je geheim geen geheim is.

https://www.youtube.com/watch?v=ChgqnMn1hSY

Hoe reageren de mensen om je heen?
Vooral de tips aan het eind zijn heel praktisch.

Als je mijn kind was…

Bemoedigende brief van een moeder op een christelijke site.
(Hopelijk heb je na de vorige blog je vooroordelen over christenen op zij gezet).
Zo mooi dat deze blog vooral bestaat uit citaten…

https://www.wijdekerk.nl/single-post/2018/04/20/11-dingen-die-ik-tegen-jou-zou-zeggen-als-je-mijn-LHBTQI-kind-was

Je bent oké!

Als je mijn kind was, zou ik je allereerst vertellen
hoe ontzettend veel ik van je houd.

Ik zou naast je zitten, je voorhoofd kussen, je tranen wegvegen.
Ik zou je zeggen dat je zoveel liefde verdient,
simpelweg omdat jij jij bent. Punt uit.

Ik zou je zeggen dat je niets aan jezelf hoeft te veranderen.
Veranderen om goedkeuring van anderen te krijgen,
is niet waar een relatie om zou moeten gaan.
Iemand voor wie je moet veranderen, verdient jou niet.

Ik zou zorgen dat je weet dat God jou geweldig vindt.
Als iemand je iets anders vertelt, is dat een leugen.
God houdt niet van jou? Belachelijk!
God heeft jou gemaakt!
Kies jij om LHBT te zijn? Natuurlijk niet!
Het is wie je bent, hoe je gemaakt bent.

Net als de vorige blog: dit is wat de meeste christen-ouders ook doen!
Zo denken ze, zo praten ze tegen hun kinderen (als het goed is).

Het wordt beter!

Als je mijn kind was, zou ik met je vieren dat de dag van vrijheid voor LHBT’ers dichterbij komt!
Ik zou je zeggen dat je leven beter zal worden.
De liefde en de waarheid zijn aan de winnende hand!
In welke situatie je je nu ook bevindt,
op een dag zal de zon weer schijnen.

Het wachten kan oneindig lijken,
alsof je in de cel zit voor een misdaad die je niet hebt begaan.
Toch zal die dag komen!
Doe wat je moet doen om vol te houden.

Dát is dus christelijk!
Heerlijk toch, zo’n moeder!

Maar boven alles zou ik je mee uit eten nemen.
Je zou me zeggen of mijn outfit ermee door kon of niet,
omdat je een goed gevoel voor mode hebt
en omdat je eerlijk tegen me durft te zijn.

Als iemand je zou willen kleineren, zouden ze eerst langs mij moeten,
en laat me je vertellen: dat zou ze niet lukken.
Zoveel hou ik van je.

Het beste

Het beste dat ik kan doen is je heel veel liefde sturen: 
liefde van mij, van talloze moeders en vaders van LHBT’ers die van je houden zoals je bent.
We zullen nooit ophouden met van je houden, voor je vechten,

en opstaan tegen haat en pesterijen.
En ik zal je altijd de liefdevolle waarheid vertellen over wie je bent,
omdat we dat allemaal steeds opnieuw moeten horen.

Liefs,
Susan (& Team WijdeKerk)

En als je nu tranen in je ogen hebt ben je net zoals een heleboel anderen,
hetero’s en homo’s!

Homo in de Tweede Wereldoorlog

In Amsterdam staat al al dertig jaar het Homo-monument.
Daar wordt ieder jaar de homovervolging in de Tweede Wereldoorlog herdacht: 4 mei dodenherdenking en 5 mei bevrijdingsdag.
Hierbij een lang artikel, goed als je meer wilt weten.

https://winq.nl/articles/224878/geschiedenis-vermoorde-homoseksuelen-behoeven-geen-krans/

Duitsland

In Duitsland bestond al een wet: homoseksualiteit is strafbaar.
De nazi’s hebben die wet uitgewerkt.
Vóór de aanscherping werden er minder dan 1000 Duitse mannen veroordeeld op basis van de wet, in 1936 waren dit er ruim 5000. 
In de jaren 1937 tot 1939 werden 24.450 mannen naar de concentratiekampen gestuurd.

Daarna nog veel meer.
Op dit moment wordt aangenomen dat ongeveer 100.000 (vermeende) homoseksuelen opgepakt zijn.
Een deel kwam in psychiatrische klinieken terecht, of werd gecastreerd.
De schatting nu is dat er 5000-15.000 homoseksuelen in de kampen terecht zijn gekomen en dat 60% daar is omgekomen.

Nederland

Bij ons gold die wet niet, onze bestaande wetgeving bleef.
Dat de bezette landen verzwakt zouden worden door homoseksualiteit en abortussen leken de nazi’s prima te vinden.
Ruim 100 Nederlandse homoseksuelen zijn door de bezetter gevonnist.
De meeste kwamen terecht in Nederlandse gevangenissen.
Joodse homoseksuelen werden bij arrestatie meteen aan de Duitsers overgedragen en ondergingen het lot van Joodse Nederlanders in de holocaust.

Roze driehoek

De roze driehoeken waaruit het Homo-monument bestaat verwijzen naar het herkenningsteken dat homo’s moesten dragen in de concentratiekampen.
Die driehoek en die kleur vergeten, is vergeten wat een samenleving een minderheid kan aandoen als die minderheid niet voor zichzelf kan opkomen.

 

De aantallen zijn minder spectaculair dan die soldaten, Joden en zigeuners.
Maar het is goed ook dit deel van de geschiedenis niet te vergeten.

Misschien vind je het nog steeds niet gemakkelijk om homo te zijn.
Maar we hebben alle reden om dankbaar te zien hoeveel er ten goede is veranderd in onze samenleving.

Pa’s reactie

Voor jongens die steeds meer merken dat ze homo zijn
is het een hele stap om dat te vertellen aan hun ouders.
Daar zitten ze soms maanden tegenaan te hikken.
Je wil wel, maar je durft niet,
bang voor negatieve reacties,
bang voor herrie thuis…

Je vader

Realiseer je ook wat jouw coming-out voor hén kan betekenen.
In deze vlog van Riyadh schrikt hij enorm van wat zijn vader dacht toen hij uit de kast kwam.
Dat gedeelte komt ongeveer vanaf 8 minuten.

https://www.youtube.com/watch?v=KbDCl5pcpz0

Het is niet gek dat je even moet slikken of tranen in je ogen krijgt.
Misschien moet je dit filmpje een paar keer bekijken
’t Is niet ondertiteld, maar hopelijk is je Engels goed genoeg.

Die vader wilde zelfmoord plegen.
Niet omdat hij boos was op zijn zoon, maar omdat hij bang was dat buurt-familie-kennissen hem niet zouden accepteren.
Mensen hebben soms zulke dwaze ideeën en vooroordelen over homo’s

Inmiddels is hij verder:
Het maakt me nu niet meer uit wat mensen van mij, van jou zeggen.

De reactie van zijn homo-zoon is zó mooi!
‘You are the best dad in the fucking world and I love you!’
Je houdt van je ouders en je ouders houden van jou.

Advies van zijn ouders

Neem er de tijd voor.
Vertel thuis steeds een beetje meer over jezelf,
Begin er mee als je je nog afvraagt of je misschien…
Betrek je ouders bij dit hele proces,
dan hoef je ook die worsteling niet alleen te voeren.

Dat Riyadh het heeft over ‘my time in the dark’ geeft aan dat je niet de enige bent die het moeilijk vindt om met zijn ouders te praten.

Aan het slot zie je hoe ze het nu hebben samen.
Bemoedigend!

Je opa uit de kast

‘Laat het niet jouw verhaal worden over 20-30-40 jaar…’
De laatste zin van de vorige blog over ‘je moeder uit de kast’
Daar had ook ‘je vader’ kunnen staan.
Is dat dan wat je wilt voor jezelf?
Denk je dat je dáár gelukkig van wordt?

Het kan nog erger…

Hierbij het verhaal van een overgrootvader…
Bijna niet voor te stellen…

https://www.ad.nl/bizar/opa-95-verzamelt-eindelijk-voldoende-moed-om-uit-de-kast-te-komen~a199dc3b/

Roman is 67 jaar getrouwd, heeft twee kinderen,
vijf kleinkinderen en een achterkleinkind.
‘Ik vertelde hen dat ik geboren ben en dat ik mijn hele leven homo was.
Ik vertelde hen de hele tragedie van mijn leven
en toen begrepen ze wat mij overkomen was.’

Ondanks zijn hoge leeftijd hoopt Roman nog een mannelijke levenspartner tegen te komen. ‘Het maakt me niet uit hoe hij eruitziet,
ik kijk niet naar het gezicht, ik kijk naar het hart.
Iemand om tegenaan te leunen.
Ik wil gaan slapen en iemand dicht bij me hebben.
Alleen maar om zeker te zijn dat er iemand om me geeft.’

En jij?

Welke informatie heb je nog meer nodig om te weten
dat je echt veel beter uit de kast kunt komen als je jong bent?
Zo’n leven wil je toch niet!
Twee, drie, vier generaties geleden was dat moeilijker.
Nu is het nog steeds niet gemakkelijk.
Maar je kunt wel rekenen op veel meer begrip.

Jongeren met een homo ouder

Als je vader-moeder uit de kast komt en je wilt daarover praten:

https://coceindhoven.nl/jmho/