Homo seks en God…

Vorige blog:
Vrij logisch dat je gauw met seks te maken krijgt als je verliefd bent,
maar probeer het verschil te zien tussen liefde en lust.

Kerkelijk

Wie streng kerkelijk opgroeit krijgt het dan moeilijk.
Die heeft immers geleerd: dat mag niet, dat is niet goed,
dat wil God niet.
Dan kom je klem te zitten tussen je liefde voor je vriend (en de seks die daar bij komt) en je overtuiging dat God daar op tegen is.
Kies je voor je vriend krijg je problemen in je omgeving:
thuis, vrienden, kerk, school.
Kies je voor je geloof kan dat het einde zijn van je liefde.
Beide wil je niet.

En dus…?
Schipperen, polderen, van allebei een beetje?
Jullie vriendschap en liefde vast houden, maar zonder seks?
Dat zou dan moeten voor de rest van je leven…
Vraagt God dat van je?
De mensen van je kerk zeggen van wel…

Schepping

Je kent het paradijsverhaal uit de bijbel (zo nodig googelen).
Adam is alleen en verlangt naar een maatje: God geeft hem Eva.
Man en vrouw, alleen in die relatie past seks.
Eh… dat is interpretatie, uitleg, een mening…
Het kan ook anders:
God geeft Adam ‘de hulp die bij hem past.’
Adam is hetero, dus krijgt hij een vrouw.
Logisch, er moeten kinderen komen, nageslacht.
Maar als jij en ik daar geweest waren:
had God ons een leuke vent gegeven?
Dát is toch de hulp die bij óns past…
Ook interpretatie, een mening, maar waarom minder, of slecht?
Het is niet zo moeilijk de paar teksten die in de bijbel staan over homoseksualiteit anders uit te leggen dan bij jou in de kerk geleerd wordt.

Keuze

Wie je gelooft en wat je gelooft is een keuze.
Best moeilijk om anders te kiezen dan je ouders en je omgeving.
Maar het is aan jou wat je doet.
Veel hangt af van je godsbeeld, van hoe je God ziet.
Durf daar eens over te praten.

 

 

 

Er zullen altijd mensen zijn die…

Kun je het nog bijhouden, al dat nieuws over homo’s in de media?
–  In India is het verbod op homoseksualiteit in de wet geschrapt.
–  Een zwaar christelijke predikant vindt dat homo’s moeten kunnen trouwen.
–  De pastoor van een Rooms Katholieke kerk in Amsterdam is homo.
(daarvan even de link, goed om te lezen)

http://www.degaykrant.nl/2018/08/29/pastor-valkering-vredeskerk-amsterdam-kwalijk-dat-homos-worden-gediskwalificeerd/

Tja…

Er zullen altijd mensen zijn die
iets hebben tegen iedereen die niet ‘gewoon hetero’ is,
die dat zien als een afwijking, een ziekte,
een zwakheid, een misplaatste maatschappelijke hype,
een verkeerde keuze, een persoonlijke fout,
enz. enz.

Ze doen dit op grond van
bepaalde interpretaties van hun religieuze boeken,
ongeloof in de huidige wetenschap,
hun overtuiging van wat natuurlijk en onnatuurlijk is,
de mening van hun directe omgeving.

Maar je kunt niet zeggen

dat alle kerken anti-homo zijn
alle moskeeën dat zijn,
alle synagogen, alle tempels,
alle religies.

Ja, er zijn mensen die dat geloven,
die dat uitdragen in hun gebouwen en de media.
En soms is de officiële leer van die groepen ook zo.
Maar staan hun volgelingen daar nog achter?
Heel vaak niet.

Het valt best mee

In Nederland zijn zulke mensen een minderheid,
in West-Europa ook.
Terecht dat er wordt geprotesteerd
als homo’s worden uitgescholden,
gepest, gediscrimineerd, in elkaar geslagen…
Terecht dat je daar boos over bent en verdrietig,
dat je daar soms bang voor wordt.
Regelmatig hoor en lees je dat in de media
en daardoor kun je denken dat het váák voor komt.

Dat valt best mee.
Je mag ook niet stelen, niet frauderen,
niet te hard rijden, wildplassen, bramen plukken…
Toch gebeurt dat.
Zulke mensen zullen er altijd zijn.
Maar de meesten willen, bedoelen en doen het goed,
ook voor ons als homo’s.
Dat merk je als je uit die kast komt…

Laat je niet bang maken!

 

Streng religieus en homo

Helaas geeft dat nog wel eens problemen.
Op de site van Wijdekerk lees je de verhalen uit zwaar-christelijke hoek, maar die zijn te schrijven vanuit alle fundamentalistische religieuze stromingen.

Dit is zo’n noodkreet uit de biblebelt:

https://www.wijdekerk.nl/single-post/2018/08/15/In-liefde-samenleven

Wanhoop

Ik wil op de barricades gaan, het van de daken schreeuwen.
Want het doet zo’n pijn.
Ik wil billboards op het centraal station
en zweefvliegtuigjes met lappen tekst over Werkendam.
Want het is niet eerlijk.
Ik wil springen zodat de veengrond onder Staphorst beeft.
Ik zou nachten kunnen schreeuwen in de straten van Genemuiden
dat ze gemeen zijn,
dat het niet mijn schuld is,
dat ik er niets aan kan doen, dat ik homo ben.

Maar ik weet dat het niets zou uitmaken.
Dat ze het niet zullen begrijpen.

Herkenbaar?

Heb je hier zelf mee te maken?
Dan zul je dit herkennen.
Je voelt dezelfde pijn, je zou hetzelfde willen uitschreeuwen.
Maar je weet dat het zinloos is.
Je zult nooit kunnen voldoen aan de normen van die omgeving,
nooit passen in hun ideaalbeeld van hoe jongens behoren te zijn.
Want je bent homo, zo geboren
en dat zal nooit veranderen.

Niet jouw leven?

Wees blij! Die jongens hebben het niet gemakkelijk!
Besef dat ze knel zitten.
Maak ze niet belachelijk.
Erken dat je ook niet weet wat ze het beste kunnen doen,
maar bied ze je vriendschap aan.
Laat hen merken dat ze er niet alleen voor staan.
Eenzaamheid is een van hun grootste problemen,
het idee hebben dat niemand je begrijpt…

Adviseer hen te bellen met de kindertelefoon,
te praten met mensen búiten die gemeenschap,
niet te zwichten voor de druk dan toch maar te trouwen in de hoop dat ‘het’ wel over zal gaan.

Ze zullen moeten volhouden,
tot ze oud genoeg zijn om hun eigen weg te gaan…

Christelijk, kerk & homo

Site en Facebookpagina zitten in de kerkelijke hoek deze dagen.
Toevallig, komt door reageren op Facebookberichten.
Kom je zelf uit die richting: doe er je voordeel mee.
Kom je dat niet: ook in jouw omgeving zijn zulke jongens.
Ze hebben je begrip hard nodig…

Christelijk en kerkelijk blijkt niet hetzelfde

In veel kerken zijn christenen die je als homo 100% accepteren
en dát christelijk vinden (al denkt de kerkléíding daar soms anders over.)
Toch kun je daar doorgaans steun en begrip verwachten als je uit de kast komt.

Er zijn ook kerken waar ze het als superchristelijk zien iemands homoseksualiteit resoluut af te wijzen als zondig.
Dat je zo geboren bent, dat je dat genetisch van je ouders meegekregen hebt, zien ze als een wetenschappelijke dwaling en geloven ze dus niet.
Als jonge homo daar heb je het zwaar:
je moet iemand zijn die je niet bent,
je zit met een geheim dat niemand weten mag.
En dus loopt het thuis en op school vaak niet lekker
omdat je letterlijk niet goed in je vel zit.
Uitweg: ga praten met iemand van búíten je kerk (voor je depressief wordt of nog erger…)

Sommige kerken geloven de variant dat je wel homo mag zíjn, maar er niet naar mag léven.
Dat is ook heel moeilijk.
Want als je naar een vriend, een maatje verlangt, zit je al fout.
Hand in hand lopen met een vriend(je) kán daar onmogelijk,
laat staan zoenen (en alles wat daarna komt…)
Daar zul je seksloos moeten zijn, a-seksueel.
De rest van je leven moet je vechten tegen alles wat je seksueel op windt.
Die visie lees je ook onderstaande link.

http://www.lc.nl/friesland/Evangelische-homoseksuelen-depressief-door-bejegening-kerk-23333023.html

Een van de aanbevelingen uit dat wetenschappelijk onderzoek is dat die kerken zich veel meer bewust moeten zijn van de invloed van hun afkering en afwijzing.
Alle geïnterviewden vertellen over depressies die daar het gevolg van waren.

Je mag er zijn…

Daar wordt wel heel hard het kinderliedje gezongen: ‘Je mag er zijn, wie ik?  ja jij, je hoort er helemaal bij…,’ maar dat geldt alleen als je je precies houdt aan de regels van die kerk.
Wie dat niet kan of niet wil, heeft een probleem.
Niet zo gek dat veel homo’s in die kringen teleurgesteld hun kerk verlaten.
Soms laten ze hun geloof helemaal los,
soms vinden ze onderdak in een ándere gemeenschap waar ze wél welkom zijn.

 

Love, Simon

Film

De film is uit, het boek al eerder.
Echt rijk-Amerikaans: 17 jarigen die in grote auto’s rijden
en voor schooltijd nog even bij Starbucks langs gaan voor koffie.
Toch is de situatie herkenbaar: homo zijn en dat verbergen.
Je bent normaal, je leeft normaal, je doet normaal,
net zoals iedereen, behalve… je bent gay.
Op je dertiende weet je het zelf, maar je zwijgt er over.
Niemand mag het weten.
Hoe lang houd je dat vol?
Hoe lang wíl je dat volhouden?
Via Youtube kun je iets van de sfeer proeven…

https://www.youtube.com/watch?v=JPBe9CQfxpQ

https://www.youtube.com/watch?v=NWYcWJ75NH8

Verboden

Ook even wat van de commentaren lezen…
Er zijn landen waar de film verboden is,
waar je geen homo mag zijn,
waar je in de gevangenis terecht komt, of nog erger.
Moeilijk en verdrietig als je gay-geboren in die cultuur opgroeit.
In die reacties proef je het verdriet van die jongens.
Je boft dat je in Nederland woont.

Nog zo’n trieste noodkreet

“AHH AHHH GOD HELP ME JESUS”
Wat doet die met je?
Boos? Verdrietig?
Belachelijk? Stom!
Medelijden? Arme goser!
Waarschijnlijk herkent hij zichzelf in Simon,
is hij, denkt hij, voelt hij, verlangt hij hetzelfde.
Maar thuis, in zijn kerkelijke cultuur mag dat niet,
kan dat niet, is dat slecht, verkeerd, zonde,
moet hij daartegen vechten,
die neiging onderdrukken en vooral niet aan toegeven.

Belachelijk en stom?
Tja, je zal maar in zo’n gezin opgroeien,
naar een school en een kerk gaan waar zo gedacht wordt,
met zo’n godsbeeld, zo’n besef van goed en kwaad.
Daar kies je ook niet voor, daar word je geboren.
In Nederland net zo als in Amerika.

En dus?

Als jouw reactie ook is God help me Jezus:
lees de blogs uit de categorie GELOVEN van deze site.
Googel op christen en homo
en ontdek dat die combinatie wél mogelijk is.
Zoek hulp, contact, mail, chat, bel: praat erover!

Is jouw omgeving positiever,
zijn jouw omstandigheden gemakkelijker?
Dan heb je mazzel,
dan kun je gemakkelijker open zijn over wie en hoe je bent.
Maar dat zul je wel zélf moeten doen…

Graag een beetje begrip voor jongens die het thuis moeilijker hebben.

Pittyparty

dip

het gaat niet vandaag
voel me kl…
nergens zin in
alles zit tegen
niks is leuk
wegzinken in de blubber
niet meer wakker worden

loos

leven is zinloos
doelloos
hopeloos
waardeloos
loos = zonder
zonder zin
zonder doel
zonder hoop
zonder waarde

pittyparty

herkenbaar?
pittyparty houden met jezelf
zielig feestje
zwelgen in zelfmedelijden:
o wat gaat het slecht met mij
o wat een sh…narigheid
beroerd lammelendig
het wordt nooit wat met mij
ik heb geen toekomst
ik zal nooit gelukkig worden

maar…

aan elk feestje komt een einde
vroeg of laat is het afgelopen
je pittyparty stopt een keer
genoeg gehuild
rot-feestje voorbij
slapen van ellende
wakker worden
de zon schijnt

rotgevoel: aan toegeven zo nu en dan
bewust pittyparty bouwen met jezelf
niet in blijven hangen

het gaat voorbij        Afbeeldingsresultaat voor pittyparty

Als je mijn kind was…

Bemoedigende brief van een moeder op een christelijke site.
(Hopelijk heb je na de vorige blog je vooroordelen over christenen op zij gezet).
Zo mooi dat deze blog vooral bestaat uit citaten…

https://www.wijdekerk.nl/single-post/2018/04/20/11-dingen-die-ik-tegen-jou-zou-zeggen-als-je-mijn-LHBTQI-kind-was

Je bent oké!

Als je mijn kind was, zou ik je allereerst vertellen
hoe ontzettend veel ik van je houd.

Ik zou naast je zitten, je voorhoofd kussen, je tranen wegvegen.
Ik zou je zeggen dat je zoveel liefde verdient,
simpelweg omdat jij jij bent. Punt uit.

Ik zou je zeggen dat je niets aan jezelf hoeft te veranderen.
Veranderen om goedkeuring van anderen te krijgen,
is niet waar een relatie om zou moeten gaan.
Iemand voor wie je moet veranderen, verdient jou niet.

Ik zou zorgen dat je weet dat God jou geweldig vindt.
Als iemand je iets anders vertelt, is dat een leugen.
God houdt niet van jou? Belachelijk!
God heeft jou gemaakt!
Kies jij om LHBT te zijn? Natuurlijk niet!
Het is wie je bent, hoe je gemaakt bent.

Net als de vorige blog: dit is wat de meeste christen-ouders ook doen!
Zo denken ze, zo praten ze tegen hun kinderen (als het goed is).

Het wordt beter!

Als je mijn kind was, zou ik met je vieren dat de dag van vrijheid voor LHBT’ers dichterbij komt!
Ik zou je zeggen dat je leven beter zal worden.
De liefde en de waarheid zijn aan de winnende hand!
In welke situatie je je nu ook bevindt,
op een dag zal de zon weer schijnen.

Het wachten kan oneindig lijken,
alsof je in de cel zit voor een misdaad die je niet hebt begaan.
Toch zal die dag komen!
Doe wat je moet doen om vol te houden.

Dát is dus christelijk!
Heerlijk toch, zo’n moeder!

Maar boven alles zou ik je mee uit eten nemen.
Je zou me zeggen of mijn outfit ermee door kon of niet,
omdat je een goed gevoel voor mode hebt
en omdat je eerlijk tegen me durft te zijn.

Als iemand je zou willen kleineren, zouden ze eerst langs mij moeten,
en laat me je vertellen: dat zou ze niet lukken.
Zoveel hou ik van je.

Het beste

Het beste dat ik kan doen is je heel veel liefde sturen: 
liefde van mij, van talloze moeders en vaders van LHBT’ers die van je houden zoals je bent.
We zullen nooit ophouden met van je houden, voor je vechten,

en opstaan tegen haat en pesterijen.
En ik zal je altijd de liefdevolle waarheid vertellen over wie je bent,
omdat we dat allemaal steeds opnieuw moeten horen.

Liefs,
Susan (& Team WijdeKerk)

En als je nu tranen in je ogen hebt ben je net zoals een heleboel anderen,
hetero’s en homo’s!

Christen en homo

Christendom wordt vaak geassocieerd met anti-homoseksualiteit.
Het lijkt alsof christenen altijd tegen zijn en God het niet goed vindt.
Dat beeld klopt niet.
In dit artikel vertellen twee vriendinnen daarover.
Het hadden net zo goed twee vrienden kunnen zijn…

https://beam.eo.nl/artikel/2018/04/ik-ben-christen-en-ik-hoop-dat-dat-mijn-grootste-identiteit-is/

Wanneer stop je?

Ze wist op haar 14e al dat ze op vrouwen viel.
Ik zag het toch wel een beetje voor me, trouwen en kinderen krijgen.
Die droom viel nog niet meteen in duigen.
Ik dacht dat ik jongens misschien ook wel leuk kon vinden.

Herkenbaar?
Veel homojongens denken net zo.
Hopen dat ‘het’ over gaat.
Dat zou toch best kunnen?
Misschien krijg ik toch nog wel eens iets met een meisje…
Twaalf procent van de jongens twijfelt wel eens aan zichzelf,
zes procent blijkt later homo.
Misschien ik dus ook wel…
Terechte gedachte als je 12, 13, 14 bent…
Wanneer stop je met jezelf voor de gek te houden?

Gesprek met de dominee

Die gaf aan dat hij er positief tegenover stond
als de relatie gebaseerd is op liefde en trouw.
Dat had ik precies in meerdere blogs en boeken gelezen.
Zolang een relatie uit trouw en liefde bestaat,
moet dat voorop kunnen staan.

De teksten in de Bijbel gaan überhaupt niet over relaties,
maar over het dienen van afgoden.
De mannen waren doorgaans getrouwd met een vrouw
en hadden seks met jongere jongens.
Natuurlijk zou ik dit ook afkeuren.

Zo kan het ook

Dit is hoe veel dominees denken en praten met de homojongeren in hun kerk.
In de kerk durven we wel elkaars hand vast te houden,
net zoals een hetero-stel zou doen.

Niemand wordt er gelukkig van om gedwongen alleen oud te worden.
Dat is ook niet iets waar wij naar uitkijken.
Zelf geloof ik dat dat niet hoeft.
God heeft ons echt bij elkaar gebracht.
Vaak ervaren christen hetero-stellen dat ook zo.

We hebben daar samen en apart veel voor gebeden.
Dat is niet gek, dat doen christelijke hetero-stellen ook.

“Ik denk dat God mij zo heeft gemaakt”

Iedereen is door God compleet geschapen, ook met zijn mankementen.
We voldoen niet aan de sociale norm van: ‘Ik kom uit de kast, want ik ben hetero.

Ik ben ervan overtuigd dat ik zo geboren ben,
ik geloof dat God wist dat ik zo werd, voordat ik geboren was.

Blijft de vraag: ‘Heeft Gód je zo gemaakt?’
Of hij mij met veel vreugde homoseksueel heeft gemaakt, weet ik niet.
Mijn identiteit is niet alleen mijn geaardheid.
Ik ben christen en ik hoop dat dat mijn grootste identiteit is.

Vooroordelen

Die zijn er tegenover homo’s, maar ook tegenover christenen.
Een christen-homo heeft met allebei te maken.
Als je merkt dat jij ze ook hebt: zet ze overboord.

Nooit goed genoeg

 

Ze doen maar

Bring your tired, bring your shame, (je vermoeidheid, je schaamte)
bring your guilt, bring your pain (je schuld, je pijn)
Don’t you know that’s not your name.
You will always be much more to me.
Every day I wrestle with the voices that keep telling me
(worstel ik met de stemmen die me zeggen)
I’m not right. (ik ben niet goed)
But that’s alright… ZE DOEN MAAR!

Nooit goed genoeg?

Cause I hear a voice and he called me redeemed (bevrijd)
when others say you’ll never be enough (nooit goed genoeg)
Greater is the one that is living inside of me
than he who is living in the world

Mooi nummer, met een tekst om over na te denken.
Wat geloof je over jezelf?
Wat krijg je te horen van je omgeving, van de mensen om je heen
in je kerk, op je school…?
Niet goed genoeg!
Schuldig, je faalt, schande, schaam je.
Wie geloof je?
Díé mensen, of die stem van binnen, in je hart,
zoveel groter en grootser dan de mensen in jouw wereldje.
Hij noemt je bevrijd, verlost.

Bring your doubts, bring your fears  (je twijfel, je angst)
Bring your pain, bring your tears (je pijn, je tranen)
There’ll be no condemnation here (geen veroordeling)
You are holy, righteous and redeemed (heilig, rechtvaardig en bevrijd)
Every time that I fall there are those who call me a mistake
(elke keer als ik val noemen ze me een vergissing)
ZE DOEN MAAR!

Je bent niet gek, geen vergissing, geen min-variant, niet schuldig.
Je bent alleen maar gewoon homo
en daar hoef je je niet voor te schamen!
Jammer als sommige mensen vinden van wel.
ZE DOEN MAAR…

Wel of niet uit de kast?

Thuis

Wat gebeurt er thuis als je zegt dat je homo bent?
Zie het voor je?
Het verdrietige gezicht van je moeder,
de ongelovige blik van je vader?
Dan moet je uit gaan leggen waarom je dat denkt.
Zullen ze je geloven?
En je broers-zussen? Je opa’s en oma’s?
Ze zullen je vragen of je het wel zeker weet, of het geen bevlieging is.
In tv-series en youtubefilmpjes zie je meestal van die begripvolle lieve ouders die hun armen om je heen slaan, zeggen dat ze dat allang wisten en veel van je houden.
Leuk, maar zijn die van jou ook zo?
Dat je je zorgen maakt is niet gek.
Jij kent je ouders, je weet hoe ze zijn en wat je kunt verwachten.

 

Als je weet dat je problemen gaat krijgen thuis is het misschien wijs er eerst met familie of vrienden van je ouders over te praten, mensen waarvan je weet dat ze je wél zullen begrijpen en accepteren.
En dan samen een plan maken hoe je het thuis gaat vertellen.
Je kunt hen best vragen daarbij te zijn.
Dat je je zorgen maakt zal terecht zijn.
Maar het alternatief (niet vertellen en door blijven gaan alsof er niets aan de hand is) maakt alles nog veel moeilijker voor je.
Zeker op de lange termijn.

Op school, club, sport, scouting

Zo langzamerhand zijn we in Nederland wel zo ver dat de meeste van je leeftijdgenoten genoeg weten over homo’s en er niet al te moeilijk over doen.
Vaak hebben ze er al eerder mee te maken gehad en ben je niet de eerste.
Meestal hebben ze het allang door je en vertel je ze niets nieuws.
Voor leerkrachten en leiding zal je ook niet de eerste zijn.
Wat dat betreft heb je het veel gemakkelijker dan je leeftijdgenoten van 30 -40 -50 jaar geleden…

In de kerk

De acceptatie in kerken verschilt per richting en vaak ook per plaats
In de ene gemeenschap is het geen enkel punt en hoor je er helemaal bij, in de andere word je gezien als een zondaar die zich moet bekeren.
In die laatste heb je het moeilijk.
Want daar tob je met de gedachte: ‘Ik voldoe niet meer aan de verwachtingen, ook niet aan wat God van me verwacht.
Ik kan niet zijn zoals de kerk dat van me vraagt, hoe graag ik dat ook zou willen.’
Niet gek dat je je dan stom voelt en depressief wordt.
Ook niet gek dat het aantal homojongeren dat zelfmoord pleegt of met gedachten rondloopt in die kringen hoog is.
Als dat jóúw situatie is: zoek hulp.
Je bent niet de eerste, ook niet de enige uit jouw gemeente.
Je hebt mensen nodig die je begrijpen en je willen helpen een uitweg te vinden.
Want die ís er!