Getrouwd met een dominee

Twéé homo-dominees die met elkaar getrouwd zijn.
En ze horen niet bij hetzelfde kerkgenootschap.
Kan dát goed gaan?  Ja hoor!

https://dag6.nl/nieuws/bd045df8-57f4-4893-a699-d435ec24a5f2/maarten-en-theo-pieter-zijn-dominee-en-elkaars-man

Kerken verschillen

Dat is geen nieuws.
Als je opgroeit in een christelijke omgeving, weet je dat.
Maar googelend op ‘hoeveel kerkgenootschappen’ schrik je van het aantal.
En waarschijnlijk doe je dat ook als je navraagt wat dan precies de verschillen zijn tussen júllie kerk en die van je klasgenoten.
Grote kans dat ze het thuis niet weten, en op je school ook niet.
Of als ze het wél kunnen verwoorden, dat jíj denkt:
‘Moest je dáár een nieuwe kerk voor stichten?’

Vaak gaat het over onderwerpen als:
zondagsrust
kledingvoorschriften
de plaats van de vrouw in de kerk
welke liederen + de vorm van zingen
bijbelvertaling
de interpretatie van bijbelteksten
En vooral over de vraag wat dan wel of niet zou mogen?

Hoe denk je over homo’s?

‘Hoe denk je over homo’s’ is ook zo’n breek-item.
Als je zelf homo bent of daarmee worstelt, merk je dat al gauw.
In de ene kerk zien je als een grote zondaar,
in de andere zeggen ze: ‘Ja en…? Dát is toch geen punt!’
En ieder baseert zich op dezelfde bijbel.
Blijkbaar kan die op verschillende manieren uitgelegd worden.
Niet alleen als het gaat over homoseksualiteit,
maar ook over al die andere terreinen…

Eigen weg

Wie als homojongen opgroeit in een kerkelijke gemeenschap waar geaardheid geen punt is, heeft het gemakkelijker dan wie uit de kast direct het etiket ‘zondig’ opgeplakt krijgt.
Maar net als iedereen zullen beiden hun éígen weg moeten gaan,
hun éígen keuzes moeten maken, óók over homoseksualiteit.

Er zijn maar weinig kerkgenootschappen waar de tegenstelling ‘óf homo – óf christen’ aan de orde is.
De meesten hebben wel door dat je heel goed allebei kunt zijn.
Net zoals die dominees, ieder in hun eigen kerk.

 

 

Homo, kerk en geloof

De laatste bijdrage van de gastschrijver; zijn andere berichten staan bij de blogs.
Dit is hoe hij zijn leven ziet.

Wat betreft de kerk en het geloof: ik geloof nog steeds.
Want God houdt van me.
En natuurlijk het is zwaar om homo te zijn,
maar God heeft mij deze last gegeven
omdat Hij zag dat ik hem aankon.
Dat ik er de kracht voor had om hem te overwinnen.
Iedereen die homo is heeft die kracht gekregen
en iedereen is sterk genoeg
om zijn grootste uitdaging te overwinnen.
Zolang je er maar in gelooft en van jezelf blijft houden.

Ik ben ik

Homo zijn is inderdaad zwaar
en ik dacht altijd dat hetero zijn beter was.
Maar laat me je dit vertellen: homo zijn is iets eigens.
Ik ben blij dat ik homo ben, want het maakt mij MIJ.
Niemand is zoals jij.
Waarom zou je iemand anders willen zijn?
Je bent uniek; er is maar één iemand zoals jij.
Laat zien wie je bent en laat niemand je stoppen.

Kijk naar mij, ik heb ooit een kans gekregen om in de krant een gigantisch mooie boodschap te vertellen die nu heel Nederland over gaat.
En nu mag ik ook nog dit stuk schrijven voor deze site.
Ik durf nu alles aan en zal mijn dromen om beroemd acteur of zanger te worden gaan voltooien.

Niemand zal me stoppen

Ik voel me zielsgelukkig en hoop dat ik het aan iedereen mag doorvertellen dat God van ons houdt.
En bovenal dat homo-zijn een unieke kans is die je moet benutten.
Ik hoop dat iedereen die onder moeite gebukt gaat,
hier hoop uit put om door te gaan.

En natuurlijk er voor uit durft te komen.

Je bent niet queer

Voel je je ook wel eens  ‘queer’
vreemd, gek, raar?
Met je wonderlijke dromen over jongens?
met je gedachten en fantasieën over jongens,
met je verlangen naar de arm van een jongen om je heen,
naar een zoen van een jongen,
met vlinders in je buik bij de blik van die leuke klasgenoot,
die jongen uit de buurt, je sportteam, je kerk?
Queer door het dubbele gevoel van: dit kan toch niet,
dit wil ik niet, dit is niet goed,
maar het is ook zo leuk, zo mooi…?
Als je homo bent, is dit allemaal normaal.
Heterojongens zijn net zo bezig met meisjes.

https://beam.eo.nl/artikel/2017/10/hoe-kan-er-een-god-zijn-die-niet-van-mij-houdt/

Dit is het verhaal van de Amerikaanse zangeres Jolien die echt ‘queer’ is, de Q in het LHBTIQ-rijtje.
Wat haar ‘vreemde’ verlangens zijn staat er niet bij.
Dat hoeft ook niet, daar gaat het niet om.
Wel dat ze daar als christen mee geworsteld heeft.

“…was er een tijd dat ik niet geloofde dat er een God kon zijn.
Maar dat kon ik niet volhouden omdat het voor mij overduidelijk is dat er een scheppende, overheersende macht in het universum moet zijn.
Dus hoe kon ik omgaan met het feit dat er een God is, waarin ik geloof, maar die niet van mij houdt, om de wijze waarop Hij me geschapen heeft?” 

Voor jou geldt hetzelfde: God heeft je geschapen, als homo.
Je bent niet gek – raar – vreemd – queer,
je bent gewoon homo.
Je daartegen verzetten is zinloos,
niet doen.

https://www.youtube.com/watch?v=MdBu21i9aEE

Dit is het nummer dat in het interview genoemd wordt.
Misschien kun je niet alles verstaan, maar de laatste zin is duidelijk:
I have to believe that it is, ik moet geloven dat het zo is.

Voor Julien met haar ‘vreemde’ seksuele verlangens is dat nog moeilijker dan voor jou en mij.
Wij zijn immers  ‘alleen maar’ gewoon homo…

Katholiek en homo

De combinatie Reformatorisch en homo is niet gemakkelijk,
dat is bekend.
Hoe is dat met Katholiek en homo?

Ik heb Onze Lieve Heer naar beneden gebeden
dat mijn eigen homoseksuele gevoelens weg zouden gaan.
Al vanaf mijn zesde voelde ik dat het bij mij “anders zat”,
maar het kon niet, het mocht niet, het bestond niet.
Het was zondig.
Tot ik over mijn oren verliefd werd op een man.
Ik kon er niet meer om heen.
“God, Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten, ver blijft Uw redding bij mijn kreet om hulp” (Psalm 22: 2) zo riep ik uit tegen de Man op het kruisbeeld in mijn kamer – de woorden herhalend die Hij Zelf sprak op het kruis – midden in mijn verliefdheid.
Ik voelde me naakt en kwetsbaar, bang en verward
en was tegelijkertijd zo ontzettend verliefd.
Ik wist het allemaal zo zeker, was behoorlijk orthodox katholiek
en alles begon te wankelen.
Maar juist bij deze kwetsbare Man op het kruis Die hetzelfde schreeuwde als ik, vond ik troost…

Van internet

https://johnlapretravels.wordpress.com/2017/09/14/juist-bij-de-kwetsbare-man-op-het-kruis-vond-ik-troost/?utm_content=bufferd93fb&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer

Ontroerend
Herkenbaar?
Uit de rest van het artikel blijkt dat hij inmiddels rust gevonden heeft
en al jaren samen woont met een vriend.
Maar dat hij anoniem wil blijven, zegt ook wat…

Officiële leer

In vooruitstrevende parochies zal je homo-zijn minder problemen geven dan in behoudende.
De ene paus is de andere niet en ook onder de priesters en pastoors heb je ‘scherpslijpers en lankmoedigen.’
Maar de officiële kerkelijke leer is duidelijk:
je mag het wel zijn, je mag het niet doen
en dus moet je als homo leven “in kuisheid.”
Met alle verdrietige gevolgen van dien…

Hopelijk kan de man van dit artikel je helpen als je dat nodig hebt…

Staak de strijd

Stop er mee, stop er mee je te verzetten tegen wie je bent

Je kunt de strijd tegen jezelf niet winnen
al vecht je door tot aan de dood.
Je kunt er niets tegen beginnen,
dus waarom houd jij je groot?

Een nummer van Mattijn Buwalda.
Geschreven voor jongens-mannen zoals jij en ik,
die niet willen (of wilden) toegeven dat ze homo zijn?
Zou kunnen, het staat er niet bij.
‘k Weet wel dat het mij nog steeds raakt.

https://www.youtube.com/watch?v=9ncKY8g3TLk

Staak de strijd,

Dit is niet langer jouw gevecht.
Verlies jezelf, dan win je echt.
Geef het aan mij, stop je verzet.
Staak de strijd…

Dit is een christelijk nummer,
dus je weet dat met die Mij God bedoeld wordt.
Als je iets hebt met God-geloof-kerk, heb je iets voor.
Dat zou kunnen tenminste…

Staak de strijd, die Ik gewonnen heb voor jou,
omdat je die nooit winnen zou…
Geef het aan Mij…

Laat het los en geef je last aan Mij.
Ik heb gevochten aan een kruis zodat je vrij kunt zijn…

Soorten kerken

Er zijn kerken waar je welkom bent met je verdriet en je moeite,
waar ze begrijpen dat je er ook niet zelf voor gekozen hebt om homo te zijn,
waar je ruimte krijgt om te zijn en te leven zoals je bent,
waar de combinatie van homo en christen geen enkel probleem is.
In zo’n kerk bof je.

Er zijn ook kerken waar ze geloven dat je wel homo mag zíjn,
maar niet als homo mag léven.
Dan heb je het dubbel moeilijk.

Op de site van wijdekerk vind je de ervaringen van mensen die dat meemaken en hoe ze daar mee om gaan.

https://www.wijdekerk.nl/

 

Als je uitgepunt bent, kom tot Mij,
als je moegestreden bent.
Ik sta aan jouw kant als je stil kunt zijn
en je Mij als God erkent.
Staak de strijd…

 

 

 

 

 

Voorbede

De voorbereidingscommissie van de jaarlijkse Coming-out dag in een stad stuurt een bericht naar alle  kerken daar met het verzoek dit gebed uit te spreken in de kerkdienst die zondag:

Voorbede

God van liefde en genade,
onze dank aan U is groot
want U hebt ons geschapen, een ieder naar zijn aard,
man en vrouw schiep U hen.
Maar de een is hetero, de ander is anders,
is homo, lesbisch, bi of interseksueel.
De groep die anders is, heeft het moeilijk
en weet vaak geen raad hoe daar mee om te gaan.
Zij willen onder uw vleugelen verblijven, maar zien vaak geen uitweg.
Bij hen komt zelfmoord vijf keer vaker voor dan het gemiddelde.
Wij bidden U: geef hen uw verlossing, bescherm hen.
Dat zij niet verstoten worden
en door de gemeenschap geaccepteerd worden, in hun zijn.

Mooi toch?!
Er zullen kerken zijn die dit vrijmoedig doen,
er zijn er ook die dit verontwaardigd afwijzen.

Jammer

dat in kerkelijke kring nog zo verschillend wordt gedacht over ‘ons,’
dat acceptatie overal niet vanzelfsprekend is,
dat soms verschillen in interpretaties van de beruchte bijbelteksten niet naast elkaar mogen bestaan.
Dat hoeft toch niet…

Jammer

als je je niet welkom weet of voelt  in je eigen kerk,
als je je niet veilig voelt in je jeugd- of catechesegroep,
als je uit angst voor afwijzing toch maar in je kast blijft zitten.
Daar kom je niet verder mee…

Jammer

als je in een spagaat wordt getrokken tussen je geaardheid en je geloof in God,
als je Gods liefde verwart met de interpretatie van zijn geboden,
als je uit frustratie dan maar niets meer te maken wilt hebben met God en kerk.
Dan haal je die twee door elkaar.

Psalm 139

God heeft je gezien toen je groeide in de buik van je moeder.
Hij wist dat je als homo geboren zou worden.
En voor hem maakt dat niet uit.
Voor hem ben je net zo kostbaar en waardevol als iedereen.
Laat je dat nooit afpakken.

 

Het kan niet!

Je kunt het wel willen, maar het kán niet!
Als je homo bent kun je niet je leven lang doen alsof je dat niet bent.
Daar ga je aan kapot.
Regelmatig kom je op internet verdrietige verhalen tegen van mensen die dat wél geprobeerd hebben.
Soms omdat ze dachten dat dat moest van hun omgeving.
Soms omdat die omgeving dat ook echt eiste.

Het kan niet!

https://www.wijdekerk.nl/single-post/2016/12/14/Wat-een-verhaal

Een stukje hieruit:
‘…Ik miste hem. Miste zijn arm tegen me aan.
Ik wilde hem zien, ik wilde bij hem zijn maar het kon niet…
Onze vriendschap verwaterde en ik realiseerde me dat ik zo niet verder kon.
Ik moest mijn gevoel uitschakelen, ook een meisje zoeken en,
zoals het hoorde, trouwen en kinderen krijgen.
Dan zou alles weer normaal zijn. 

Ik begon mezelf te ontkennen.
Ik wilde een goed christen zijn, want wie ik was,
was niet goed genoeg voor God.
Ik moest beter mijn best doen en nog beter mijn best doen want als ik door zou gaan met mijn ‘perverse’ gedrag, zou ik naar de hel gaan.
Ik leerde mezelf verloochenen en dat was niet makkelijk want ik moest mijn identiteit opgeven en iets aannemen wat ik niet ben. 

Uiteindelijk ontmoette ik een meisje en trouwde met haar.
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan…

Trieste gevolgen

https://cip.nl/63546-christen-en-homo-johan-kreeg-posttraumatische-stressstoornis/GRgABVENAX8maxgaQUlKdBUU

Nog zo’n verhaal.
Dit soort sites staan er vol mee.
Toen ik jong was bestonden die nog niet.
Had ik anders gedaan als ik destijds had geweten dat…?
Ik weet het niet.
Maak alsjeblieft niet dezelfde fout!
Jij weet toch beter?

Even voor de duidelijkheid: er zijn altijd kerken geweest waar je welkom was als homo.
In de meeste ben je dat nu ook…

Voorlichting

Jammer dat homoseksuliteit zo vaak op een negatieve manier in het nieuws komt. Ik weet het, er gebeuren ook vervelende dingen.
Maar wel met de nadruk op OOK.
De mooie, de goede, de leuke, de positieve ontwikkelingen door betere voorlichting hebben nauwelijks nieuwswaarde.
Die shockeren het grote publiek niet,
die scoren geen hoge kijkcijfers.
Hoeveel homojongeren blijven daardoor eenzaam in hun kast zitten?
Bang dat ze niet geaccepteerd zullen worden,
ook gepest, ook in elkaar geslagen?

Vooroordelen

De bemoedigende ervaringen van jongeren die wel voor hun geaardheid uitkomen, die wel leuke vriendinnen en vriendinnen hebben,
die horen ze niet.
Maar dat zijn er veel meer dan de beruchte horrorverhalen.
Oók in christelijke kring…
De vooroordelen dáárover kloppen ook niet.

https://www.socialevraagstukken.nl/homo-in-de-klas-dat-is-een-effectieve-christelijke-lesmethode-over-seksuele-diversiteit/

Homo in de klas

Daarom raakte bijgaand artikel in de krant me.
Het beschrijft de effecten van het project: ‘Homo in de klas.’
In 3 HAVO-VWO lezen de leerlingen alle gedeelten in de bijbel die traditiegetrouw over homoseksualiteit gaan alsof het een les begrijpend lezen is.
Tegen wie wordt dit gezegd, in welk verband, in welke cultuur,
wat wil de schrijver duidelijk maken…?
Daar na komt een ‘echte homo’ in de klas vertellen hoe het is om homo te zijn.
Een stukje uit dat artikel:

Ineens krijgt seksuele diversiteit een naam en een gezicht,
en ze realiseren zich dat het moeilijk is als je seksuele voorkeur anders is dan die van de meeste mensen.
Dat je niet zielig bent, maar soms wel eenzaam.
Ze beseffen dat het beeld dat ze eerder meestal hadden van homo’s te kort schiet in respect.
En dus ook dat ze hun houding moeten veranderen.
Dat naastenliefde begint bij het besef wie je naaste is.

Dat gebeurt dus ook

Mooi om te lezen dat door die lessen de visie van leerlingen verandert, dat hun vooroordelen verminderen.
Dat gebeurt dus ook!
Op alle middelbare scholen is voorlichting over verschillen in seksualiteitsbeleving verplicht.
De ene school doet dan anders dan de andere,
de ene docent doet dat anders dan de andere,
de ene klas is anders dan de andere.
Ik weet het.

Toch denk ik dat de meeste homojongeren-in-de-kast meer leeuwen en beren zien dan er in werkelijkheid zijn.
Je kunt niet verwachten dat iedereen altijd achter je zal staan.
Maar de kans dat de meerderheid dat wél doet is vele malen groter!

 

Je ouders lopen ook vast…

Als je vader en moeder vanuit hun geloof overtuigd zijn dat jouw homoseksualiteit zonde is, zitten ze net zo knel als jij.
Ouders willen niet dat hun kind ‘voor eeuwig verloren is’ of naar de hel gaat.
Dat ze er alles aan doen om dat te voorkomen is een teken van liefde.
(Als het hun gaat om de schande in de familie of hun naam in de kerk, ligt het anders…)

Geen keuze

Jullie zitten in hetzelfde schuitje.
Jij hebt er niet voor gekozen op jongens te vallen en niet op meisjes.
Zij hebben er niet voor gekozen een homo-zoon te krijgen.
Ideaal is dat jullie dat van elkaar weten en zien,
dat je ouders jouw moeite en strijd met je identiteit accepteren
(ook als je daarin een andere weg gaat dan zij)
en jij hun verdriet en pijn daarmee.
Daarvoor zijn open gesprekken nodig,  eerlijkheid en vertrouwen,
geen veroordeling maar respect.

Maar als je ouders daarover praten in hun kerk kunnen ze support en bevestiging van hun mening verwachten.
Jij ook…? Als jij net zo denkt als je ouders misschien wel.
Maar wat als je dat niet doet, niet kan, niet (meer) wil?
Dan sta je alleen, eenzaam, verward, onzeker…
Je bent niet gek als je om hulp vraagt!

Niet alleen

Je mag best beseffen dat je vader en moeder het ook moeilijk hebben.
Maar je ouders zijn volwassen, jij nog niet.
Je ouders zouden achter en naast je moeten staan in je zoektocht naar ‘wie ben ik?’
Als ze dat niet doen, heb jij het dubbel moeilijk.
Dan zal je alleen die weg moeten gaan.
Maar weet dat er dan ánderen zijn die je willen helpen daar bij.
Toch weer dat ‘You’ll never walk alone…’

https://www.youtube.com/watch?v=G1WpGqEOCOg

Kinderoffers…?

Vervolg op de vorige blog: Therapie is verboden

Wat moet je

als je opgroeit in zo’n gemeenschap, als je weet dat je ouders en je kerk zó zullen reageren op jouw homo-zijn?
Wat moet je als je weet dat ze zullen komen met voorstellen om je daarvan te ‘verlossen?’
Wie dat zelf graag wil, zal je daar in mee gaan.
Maar als je dat níét wilt, als je níét (meer) gelooft dat ze je af kunnen helpen van je geaardheid?
Wat dan?
Dan blijf je toch in de kast en laat je niets merken!
Tot je achttiende heb je immers geen andere keus?
Wie gaat studeren in een andere plaats en niet meer thuis woont
kan dan zijn eigen weg gaan.
En vaak gebeurt dat in eerste instantie stiekem
omdat ze er thuis niets van mogen merken.
Begrijpelijk, maar wel jammer
Veel jonge homo’s uit die kringen verlaten daarom de kerk.
Ook begrijpelijk…
Hopelijk lukt het ze hun geloof wél vast te houden.

Wie thuis blijft wonen en in die kerk blijft,
loopt vast, maar kan dat niet laten merken.
Soms trouwen die homojongens dan toch maar,
al of niet op aandrang van de gemeenschap.
Dat zo’n huwelijk zelden een blijvend succes is, zal je niet verbazen.
Soms blijven ze vrijgezel, omdat ze ‘toevallig’ nooit tegen de juiste partner aangelopen zijn.
Soms gaan ze een dubbelleven leiden,
wat een rel geeft als het uit komt.
Begrijpelijk maar triest.
De  verdrietige consequentie van de uitleg en interpretatie van een paar bijbelteksten…

Kinderoffers

In de bijbel worden ze verboden, logisch.
Toch waren de mensen die zulke offers brachten er van overtuigd
dat ze het goede deden en dat hun goden dat van hen vroegen.
Is dit is net zoiets?
Ouders en volwassenen kunnen en mogen dat geloven
en er zelf voor kiezen daar naar te leven.
Maar mogen ze van hun kinderen eisen datzelfde te doen?
Kinderen opofferen aan je eigen overtuiging is niet goed,
die moeten hun eigen weg kunnen gaan.

Zoek hulp als je vast loopt in deze worsteling,
je bent niet de enige…