Nooit goed genoeg

 

Ze doen maar

Bring your tired, bring your shame, (je vermoeidheid, je schaamte)
bring your guilt, bring your pain (je schuld, je pijn)
Don’t you know that’s not your name.
You will always be much more to me.
Every day I wrestle with the voices that keep telling me
(worstel ik met de stemmen die me zeggen)
I’m not right. (ik ben niet goed)
But that’s alright… ZE DOEN MAAR!

Nooit goed genoeg?

Cause I hear a voice and he called me redeemed (bevrijd)
when others say you’ll never be enough (nooit goed genoeg)
Greater is the one that is living inside of me
than he who is living in the world

Mooi nummer, met een tekst om over na te denken.
Wat geloof je over jezelf?
Wat krijg je te horen van je omgeving, van de mensen om je heen
in je kerk, op je school…?
Niet goed genoeg!
Schuldig, je faalt, schande, schaam je.
Wie geloof je?
Díé mensen, of die stem van binnen, in je hart,
zoveel groter en grootser dan de mensen in jouw wereldje.
Hij noemt je bevrijd, verlost.

Bring your doubts, bring your fears  (je twijfel, je angst)
Bring your pain, bring your tears (je pijn, je tranen)
There’ll be no condemnation here (geen veroordeling)
You are holy, righteous and redeemed (heilig, rechtvaardig en bevrijd)
Every time that I fall there are those who call me a mistake
(elke keer als ik val noemen ze me een vergissing)
ZE DOEN MAAR!

Je bent niet gek, geen vergissing, geen min-variant, niet schuldig.
Je bent alleen maar gewoon homo
en daar hoef je je niet voor te schamen!
Jammer als sommige mensen vinden van wel.
ZE DOEN MAAR…

Wel of niet uit de kast?

Thuis

Wat gebeurt er thuis als je zegt dat je homo bent?
Zie het voor je?
Het verdrietige gezicht van je moeder,
de ongelovige blik van je vader?
Dan moet je uit gaan leggen waarom je dat denkt.
Zullen ze je geloven?
En je broers-zussen? Je opa’s en oma’s?
Ze zullen je vragen of je het wel zeker weet, of het geen bevlieging is.
In tv-series en youtubefilmpjes zie je meestal van die begripvolle lieve ouders die hun armen om je heen slaan, zeggen dat ze dat allang wisten en veel van je houden.
Leuk, maar zijn die van jou ook zo?
Dat je je zorgen maakt is niet gek.
Jij kent je ouders, je weet hoe ze zijn en wat je kunt verwachten.

 

Als je weet dat je problemen gaat krijgen thuis is het misschien wijs er eerst met familie of vrienden van je ouders over te praten, mensen waarvan je weet dat ze je wél zullen begrijpen en accepteren.
En dan samen een plan maken hoe je het thuis gaat vertellen.
Je kunt hen best vragen daarbij te zijn.
Dat je je zorgen maakt zal terecht zijn.
Maar het alternatief (niet vertellen en door blijven gaan alsof er niets aan de hand is) maakt alles nog veel moeilijker voor je.
Zeker op de lange termijn.

Op school, club, sport, scouting

Zo langzamerhand zijn we in Nederland wel zo ver dat de meeste van je leeftijdgenoten genoeg weten over homo’s en er niet al te moeilijk over doen.
Vaak hebben ze er al eerder mee te maken gehad en ben je niet de eerste.
Meestal hebben ze het allang door je en vertel je ze niets nieuws.
Voor leerkrachten en leiding zal je ook niet de eerste zijn.
Wat dat betreft heb je het veel gemakkelijker dan je leeftijdgenoten van 30 -40 -50 jaar geleden…

In de kerk

De acceptatie in kerken verschilt per richting en vaak ook per plaats
In de ene gemeenschap is het geen enkel punt en hoor je er helemaal bij, in de andere word je gezien als een zondaar die zich moet bekeren.
In die laatste heb je het moeilijk.
Want daar tob je met de gedachte: ‘Ik voldoe niet meer aan de verwachtingen, ook niet aan wat God van me verwacht.
Ik kan niet zijn zoals de kerk dat van me vraagt, hoe graag ik dat ook zou willen.’
Niet gek dat je je dan stom voelt en depressief wordt.
Ook niet gek dat het aantal homojongeren dat zelfmoord pleegt of met gedachten rondloopt in die kringen hoog is.
Als dat jóúw situatie is: zoek hulp.
Je bent niet de eerste, ook niet de enige uit jouw gemeente.
Je hebt mensen nodig die je begrijpen en je willen helpen een uitweg te vinden.
Want die ís er!

Ik voel me schuldig

Ik weet dat het onzin is,
maar toch voelt het zo…
Ik ben geboren als homo, daar heb ik niets aan gedaan.
Daar hoef ik me dus niet schuldig over te voelen.
Dat doe ik ook niet over de kleur van mijn huid, mijn haar, mijn ogen,
of de lengte van mijn neus en de maat van mijn schoenen.
Die aanleg heb ik van mijn ouders meegekregen.
Dus áls er al sprake is van schuld, ligt die bij hen, niet bij mij.
Herkenbaar?

Familie

Grote kans dat er in je familie meer homo’s zijn:
ooms, tantes, neven, nichten, twee of drie generaties terug.
Vroeger werd daar vaak niet of nauwelijks over gepraat.
Zulke ooms en tantes waren vrijgezel en bleven bij moeder wonen.
Of ze trouwden toch en kregen kinderen…
Voor de buitenwereld was alles normaal,
maar zelf wisten ze wel beter.
En hun partner ook…

Kerk en cultuur

In enkele (zwaar)kerkelijke kringen is dat nog zo,
in andere culturen soms ook.
Daar wordt je homoseksualiteit gezien als straf op zonde.
Soms die van jezelf, soms die van je voorgeslacht.
Soms word je buitengesloten, afgewezen,
en willen je ouders niet meer erkennen als hun zoon.
Soms word je echt het huis uit gezet.
Op YouTube staan daar verhalen over waar je van schrikt.
Meestal gaat het niet zo ver, gelukkig niet!
Meestal krijg je van huis uit de ruimte om te zijn wie je bent.

Verkering dan?

Maar… als je ziet dat je ouders en familie teleurgesteld zijn in je?
Dat ze heel graag hadden gewild dat je anders was?
Als ze met goed bedoelde adviezen proberen je een leuk meisje aan te smeren?
Wat dan?
Sommige jongen gaan daarin mee.
Om hen een plezier te doen,
maar ook omdat ze hopen dat het ‘helpt.’
En soms lijkt dat ook echt zo, voor een poosje…
Arme meid en arme jij!
Want zij wordt niet gelukkig van verkering met een homo
en jij wordt geen hetero door met een meisje te vrijen.
Wie als homo geboren is zal altijd homo blijven.
Je schuldig voelen daarover heeft geen zin.
Daar word je alleen maar depressief van.

Praat erover met mensen die je begrijpen.

Uit de kast in de kerk

Dat er ook in kerken jongens (en meiden) zijn die worstelen met hun homoseksuele gevoelens zal je niet verbazen.
Overal is immers 6% van alle jongens homo.
Op reformatorische scholen dus ook…
Die hebben het dubbel-moeilijk, want in hun omgeving wordt hun geaardheid gezien als zonde.
En daar moeten/mogen ze natuurlijk niet aan toegeven…
In dit interview komt deze visie uitgebreid en eerlijk-feitelijk aan de orde.
Het duurt ruim een half uur, maar dan ben je ook helemaal op de hoogte.

Niet in alle (strenge) kerken wordt gelijk gedacht over homoseksualiteit en niet op iedere school wordt daar op dezelfde manier mee omgegaan.
Een paar dominees leggen die verschillen duidelijk uit en motiveren hun standpunt aan de hand van de bijbel.
Het sterke van dit programma is dat de makers begrip tonen daarvoor en niemand veroordelen of belachelijk maken.
Ze geven ieder recht op een eigen mening.
Maar ze hopen wel dat ieder de overtuiging van een ander zal respecteren.

Voetbal – handbal

Een opmerking uit die reportage om over na te denken…
Als je liever handbal speelt, moet je geen lid zijn van een voetbalvereniging.
Dat werkt niet, de regels zijn anders.
Je omgeving kan je wel aansporen of dwingen te voetballen,
maar als je daar geen plezier in hebt, zal dat nooit een succes worden.
Daar zal je ook niet blij en gelukkig van worden.
Je hebt geen keus, je wordt geboren met die aanleg.
Daar doe je niets aan…

Getrouwd met een dominee

Twéé homo-dominees die met elkaar getrouwd zijn.
En ze horen niet bij hetzelfde kerkgenootschap.
Kan dát goed gaan?  Ja hoor!

https://dag6.nl/nieuws/bd045df8-57f4-4893-a699-d435ec24a5f2/maarten-en-theo-pieter-zijn-dominee-en-elkaars-man

Kerken verschillen

Dat is geen nieuws.
Als je opgroeit in een christelijke omgeving, weet je dat.
Maar googelend op ‘hoeveel kerkgenootschappen’ schrik je van het aantal.
En waarschijnlijk doe je dat ook als je navraagt wat dan precies de verschillen zijn tussen júllie kerk en die van je klasgenoten.
Grote kans dat ze het thuis niet weten, en op je school ook niet.
Of als ze het wél kunnen verwoorden, dat jíj denkt:
‘Moest je dáár een nieuwe kerk voor stichten?’

Vaak gaat het over onderwerpen als:
zondagsrust
kledingvoorschriften
de plaats van de vrouw in de kerk
welke liederen + de vorm van zingen
bijbelvertaling
de interpretatie van bijbelteksten
En vooral over de vraag wat dan wel of niet zou mogen?

Hoe denk je over homo’s?

‘Hoe denk je over homo’s’ is ook zo’n breek-item.
Als je zelf homo bent of daarmee worstelt, merk je dat al gauw.
In de ene kerk zien je als een grote zondaar,
in de andere zeggen ze: ‘Ja en…? Dát is toch geen punt!’
En ieder baseert zich op dezelfde bijbel.
Blijkbaar kan die op verschillende manieren uitgelegd worden.
Niet alleen als het gaat over homoseksualiteit,
maar ook over al die andere terreinen…

Eigen weg

Wie als homojongen opgroeit in een kerkelijke gemeenschap waar geaardheid geen punt is, heeft het gemakkelijker dan wie uit de kast direct het etiket ‘zondig’ opgeplakt krijgt.
Maar net als iedereen zullen beiden hun éígen weg moeten gaan,
hun éígen keuzes moeten maken, óók over homoseksualiteit.

Er zijn maar weinig kerkgenootschappen waar de tegenstelling ‘óf homo – óf christen’ aan de orde is.
De meesten hebben wel door dat je heel goed allebei kunt zijn.
Net zoals die dominees, ieder in hun eigen kerk.

 

 

Homo, kerk en geloof

De laatste bijdrage van de gastschrijver; zijn andere berichten staan bij de blogs.
Dit is hoe hij zijn leven ziet.

Wat betreft de kerk en het geloof: ik geloof nog steeds.
Want God houdt van me.
En natuurlijk het is zwaar om homo te zijn,
maar God heeft mij deze last gegeven
omdat Hij zag dat ik hem aankon.
Dat ik er de kracht voor had om hem te overwinnen.
Iedereen die homo is heeft die kracht gekregen
en iedereen is sterk genoeg
om zijn grootste uitdaging te overwinnen.
Zolang je er maar in gelooft en van jezelf blijft houden.

Ik ben ik

Homo zijn is inderdaad zwaar
en ik dacht altijd dat hetero zijn beter was.
Maar laat me je dit vertellen: homo zijn is iets eigens.
Ik ben blij dat ik homo ben, want het maakt mij MIJ.
Niemand is zoals jij.
Waarom zou je iemand anders willen zijn?
Je bent uniek; er is maar één iemand zoals jij.
Laat zien wie je bent en laat niemand je stoppen.

Kijk naar mij, ik heb ooit een kans gekregen om in de krant een gigantisch mooie boodschap te vertellen die nu heel Nederland over gaat.
En nu mag ik ook nog dit stuk schrijven voor deze site.
Ik durf nu alles aan en zal mijn dromen om beroemd acteur of zanger te worden gaan voltooien.

Niemand zal me stoppen

Ik voel me zielsgelukkig en hoop dat ik het aan iedereen mag doorvertellen dat God van ons houdt.
En bovenal dat homo-zijn een unieke kans is die je moet benutten.
Ik hoop dat iedereen die onder moeite gebukt gaat,
hier hoop uit put om door te gaan.

En natuurlijk er voor uit durft te komen.

Je bent niet queer

Voel je je ook wel eens  ‘queer’
vreemd, gek, raar?
Met je wonderlijke dromen over jongens?
met je gedachten en fantasieën over jongens,
met je verlangen naar de arm van een jongen om je heen,
naar een zoen van een jongen,
met vlinders in je buik bij de blik van die leuke klasgenoot,
die jongen uit de buurt, je sportteam, je kerk?
Queer door het dubbele gevoel van: dit kan toch niet,
dit wil ik niet, dit is niet goed,
maar het is ook zo leuk, zo mooi…?
Als je homo bent, is dit allemaal normaal.
Heterojongens zijn net zo bezig met meisjes.

https://beam.eo.nl/artikel/2017/10/hoe-kan-er-een-god-zijn-die-niet-van-mij-houdt/

Dit is het verhaal van de Amerikaanse zangeres Jolien die echt ‘queer’ is, de Q in het LHBTIQ-rijtje.
Wat haar ‘vreemde’ verlangens zijn staat er niet bij.
Dat hoeft ook niet, daar gaat het niet om.
Wel dat ze daar als christen mee geworsteld heeft.

“…was er een tijd dat ik niet geloofde dat er een God kon zijn.
Maar dat kon ik niet volhouden omdat het voor mij overduidelijk is dat er een scheppende, overheersende macht in het universum moet zijn.
Dus hoe kon ik omgaan met het feit dat er een God is, waarin ik geloof, maar die niet van mij houdt, om de wijze waarop Hij me geschapen heeft?” 

Voor jou geldt hetzelfde: God heeft je geschapen, als homo.
Je bent niet gek – raar – vreemd – queer,
je bent gewoon homo.
Je daartegen verzetten is zinloos,
niet doen.

https://www.youtube.com/watch?v=MdBu21i9aEE

Dit is het nummer dat in het interview genoemd wordt.
Misschien kun je niet alles verstaan, maar de laatste zin is duidelijk:
I have to believe that it is, ik moet geloven dat het zo is.

Voor Julien met haar ‘vreemde’ seksuele verlangens is dat nog moeilijker dan voor jou en mij.
Wij zijn immers  ‘alleen maar’ gewoon homo…

Katholiek en homo

De combinatie Reformatorisch en homo is niet gemakkelijk,
dat is bekend.
Hoe is dat met Katholiek en homo?

Ik heb Onze Lieve Heer naar beneden gebeden
dat mijn eigen homoseksuele gevoelens weg zouden gaan.
Al vanaf mijn zesde voelde ik dat het bij mij “anders zat”,
maar het kon niet, het mocht niet, het bestond niet.
Het was zondig.
Tot ik over mijn oren verliefd werd op een man.
Ik kon er niet meer om heen.
“God, Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten, ver blijft Uw redding bij mijn kreet om hulp” (Psalm 22: 2) zo riep ik uit tegen de Man op het kruisbeeld in mijn kamer – de woorden herhalend die Hij Zelf sprak op het kruis – midden in mijn verliefdheid.
Ik voelde me naakt en kwetsbaar, bang en verward
en was tegelijkertijd zo ontzettend verliefd.
Ik wist het allemaal zo zeker, was behoorlijk orthodox katholiek
en alles begon te wankelen.
Maar juist bij deze kwetsbare Man op het kruis Die hetzelfde schreeuwde als ik, vond ik troost…

Van internet

https://johnlapretravels.wordpress.com/2017/09/14/juist-bij-de-kwetsbare-man-op-het-kruis-vond-ik-troost/?utm_content=bufferd93fb&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer

Ontroerend
Herkenbaar?
Uit de rest van het artikel blijkt dat hij inmiddels rust gevonden heeft
en al jaren samen woont met een vriend.
Maar dat hij anoniem wil blijven, zegt ook wat…

Officiële leer

In vooruitstrevende parochies zal je homo-zijn minder problemen geven dan in behoudende.
De ene paus is de andere niet en ook onder de priesters en pastoors heb je ‘scherpslijpers en lankmoedigen.’
Maar de officiële kerkelijke leer is duidelijk:
je mag het wel zijn, je mag het niet doen
en dus moet je als homo leven “in kuisheid.”
Met alle verdrietige gevolgen van dien…

Hopelijk kan de man van dit artikel je helpen als je dat nodig hebt…

Staak de strijd

Stop er mee, stop er mee je te verzetten tegen wie je bent

Je kunt de strijd tegen jezelf niet winnen
al vecht je door tot aan de dood.
Je kunt er niets tegen beginnen,
dus waarom houd jij je groot?

Een nummer van Mattijn Buwalda.
Geschreven voor jongens-mannen zoals jij en ik,
die niet willen (of wilden) toegeven dat ze homo zijn?
Zou kunnen, het staat er niet bij.
‘k Weet wel dat het mij nog steeds raakt.

https://www.youtube.com/watch?v=9ncKY8g3TLk

Staak de strijd,

Dit is niet langer jouw gevecht.
Verlies jezelf, dan win je echt.
Geef het aan mij, stop je verzet.
Staak de strijd…

Dit is een christelijk nummer,
dus je weet dat met die Mij God bedoeld wordt.
Als je iets hebt met God-geloof-kerk, heb je iets voor.
Dat zou kunnen tenminste…

Staak de strijd, die Ik gewonnen heb voor jou,
omdat je die nooit winnen zou…
Geef het aan Mij…

Laat het los en geef je last aan Mij.
Ik heb gevochten aan een kruis zodat je vrij kunt zijn…

Soorten kerken

Er zijn kerken waar je welkom bent met je verdriet en je moeite,
waar ze begrijpen dat je er ook niet zelf voor gekozen hebt om homo te zijn,
waar je ruimte krijgt om te zijn en te leven zoals je bent,
waar de combinatie van homo en christen geen enkel probleem is.
In zo’n kerk bof je.

Er zijn ook kerken waar ze geloven dat je wel homo mag zíjn,
maar niet als homo mag léven.
Dan heb je het dubbel moeilijk.

Op de site van wijdekerk vind je de ervaringen van mensen die dat meemaken en hoe ze daar mee om gaan.

https://www.wijdekerk.nl/

 

Als je uitgepunt bent, kom tot Mij,
als je moegestreden bent.
Ik sta aan jouw kant als je stil kunt zijn
en je Mij als God erkent.
Staak de strijd…

 

 

 

 

 

Voorbede

De voorbereidingscommissie van de jaarlijkse Coming-out dag in een stad stuurt een bericht naar alle  kerken daar met het verzoek dit gebed uit te spreken in de kerkdienst die zondag:

Voorbede

God van liefde en genade,
onze dank aan U is groot
want U hebt ons geschapen, een ieder naar zijn aard,
man en vrouw schiep U hen.
Maar de een is hetero, de ander is anders,
is homo, lesbisch, bi of interseksueel.
De groep die anders is, heeft het moeilijk
en weet vaak geen raad hoe daar mee om te gaan.
Zij willen onder uw vleugelen verblijven, maar zien vaak geen uitweg.
Bij hen komt zelfmoord vijf keer vaker voor dan het gemiddelde.
Wij bidden U: geef hen uw verlossing, bescherm hen.
Dat zij niet verstoten worden
en door de gemeenschap geaccepteerd worden, in hun zijn.

Mooi toch?!
Er zullen kerken zijn die dit vrijmoedig doen,
er zijn er ook die dit verontwaardigd afwijzen.

Jammer

dat in kerkelijke kring nog zo verschillend wordt gedacht over ‘ons,’
dat acceptatie overal niet vanzelfsprekend is,
dat soms verschillen in interpretaties van de beruchte bijbelteksten niet naast elkaar mogen bestaan.
Dat hoeft toch niet…

Jammer

als je je niet welkom weet of voelt  in je eigen kerk,
als je je niet veilig voelt in je jeugd- of catechesegroep,
als je uit angst voor afwijzing toch maar in je kast blijft zitten.
Daar kom je niet verder mee…

Jammer

als je in een spagaat wordt getrokken tussen je geaardheid en je geloof in God,
als je Gods liefde verwart met de interpretatie van zijn geboden,
als je uit frustratie dan maar niets meer te maken wilt hebben met God en kerk.
Dan haal je die twee door elkaar.

Psalm 139

God heeft je gezien toen je groeide in de buik van je moeder.
Hij wist dat je als homo geboren zou worden.
En voor hem maakt dat niet uit.
Voor hem ben je net zo kostbaar en waardevol als iedereen.
Laat je dat nooit afpakken.