Homo en christen zijn

Kan dat? Ja hoor.

Geen  punt

Er zijn een heleboel kerken en gemeenten waar dat geen punt is.
Op onderstaande site vind je een aantal links en filmpjes
over christen-kerk-geloof en homoseksualiteit.

http://gelovenindeliefde.nl/links-over-homoseksualiteit-en-christen-zijn/

Van sommige zal je zegen: daar kan ik wat mee, dat geloof ik ook.
Met andere heb je misschien minder.

Blijkbaar hebben een aantal christenen moeite met onze identiteit,
met mijn/jouw(?)/ ons homo-zijn.
Ik vind dat jammer.
Ik heb er niet voor gekozen om homo te zijn.
Dat doet niemand.
Je wordt zo geboren en daar zal je het mee moeten doen,
je leven lang.
Waarom is het dan voor sommigen zo moeilijk om dat te accepteren?

Verscheurd

Het mooie van een christelijke organisatie als Verscheurd is dat ze ruimte geven aan ieders eigen verantwoordelijkheid hoe hier mee om te gaan.
Googel maar even op Verscheurd.nl
Er zijn kerken waar ze zeggen dat je wel homo mag zíjn,
maar niet als homo mag léven.
Volgens mij kán dat helemaal niet.
Maar goed: we leven in een vrij land, dus die mening mag je hebben.
Als je volwassen bent, dwingt niemand je om naar zo’n kerk te gaan.
Maar als aarzelende of het-niet-zeker-wetende homojongere
kun je in daar flink knel komen te zitten.

Hulp nodig?

De boodschap van deze site is steeds: praat over wat je bezig houdt.
Als je in zo’n gemeenschap opgroeit, geldt dat helemaal!
Bij Verscheurd weten ze daar alles van…
Daar zullen ze je begrijpen.

Je leven wordt mooier!

It gets better

Het blijft niet zoals het nu is.
Als je toegeeft dat je bent wie je bent,
wordt je leven beter, mooier, gaver.
Dat is de boodschap van dit tv-programma van BNN uit 2013.
Beetje oud, maar nog steeds actueel.

Het gaat over Anneriek, een meisje
dat moeite heeft toe te geven dat ze lesbisch is.
Jongens die worstelen met de vraag of ze wel of niet homo zijn,
zitten met hetzelfde…

http://www.npo.nl/it-gets-better/30-05-2013/POW_00607508

Op de middelbare school is het begonnen door opmerkingen van klasgenoten.
En dan doet ze al die dingen die jongens ook doen:
ontkennen, wegduwen, verkering zoeken, aanpassen, uitgaan,
kleding kopen die je eigenlijk niet leuk vindt…
Alles om maar niet toe te geven dat je anders bent.
Maar… dan ben je niet jezelf.

Achteraf

Die twijfelperiode duurt vaak best lang.
Achteraf zegt iedereen: veel té lang.
Achteraf beseft iedere homo dat het veel leuker en beter
was geweest om eerder met anderen te praten
over hoe je je voelt en wat je denkt van jezelf,
dat ze zichzelf een paar rotjaren hadden kunnen besparen
als ze eerder open geweest waren.

Mooie zin uit dat filmpje:
‘Ik weet het wel, maar durf er niet 100% aan toe te geven.’
En dan zegt een sportverslaggever,
een vrouw die getrouwd is met een andere vrouw:
‘Ik heb de vrijheid in Nederland om gelukkig te zijn zoals ik ben.’

Ze heeft gelijk.
Wees blij dat je hier en nu leeft!

 

Depressief

Het gaat niet vandaag…

Dat had ik een paar weken geleden.
Zo’n dag waarop je je ‘s morgens de grootste moeite hebt
om uit je bed te komen.
Je wil niet omdat je je rot voelt en je weet niet eens waardoor.
Depressief!
Het gaat niet vandaag…
Herkenbaar?

Buiten en binnen in mij was het mistig en koud en somber.
Wat ik moest doen mislukte
omdat ik mijn aandacht er niet bij kon houden.
Een goed bedoeld plagerijtje van een kennis op facebook
schoot in mijn verkeerde keelgat.
En het vrolijk ‘goeiemorgen’ van mijn buurvrouw irriteerde me.
Deze morgen was helemaal niet goed, deze dag niet,
mijn hele leven niet.

Depressiespook

Op dat moment ging er een oranje knipperlichtje
branden in mijn hoofd:
Pas op, kijk uit, gevaar. Er sluipt een leugen binnen!
Ik weet niet waarom ik dat niet zag.
Mijn depressiespook lag op de loer, sprong op mijn schouder
en verziekte de rest van die dag met zijn aanklachten:
stomme, falende, ongelukkige homo:
het wordt nooit wat met jou!

Hulptroepen inschakelen

Pas aan het eind van die rotdag (om geen lelijker woord te gebruiken)
realiseerde ik me dat ik niet gedaan had wat ik anderen steeds
adviseer:
hulptroepen inschakelen!
Dus kennissen gebeld, gezegd dat ik me f……. k…… voelde
en graag even langs kwam voor een hartversterking.
Uiteraard was ik welkom en binnen een half uur in tranen.
Was geen probleem: daar heb je vrienden voor.
Had ik veel eerder moeten doen.
Als ze mij gebeld hadden had ik hetzelfde gedaan…
Leugen vervangen door waarheid!

En dus…

Moraal van deze dag:
ik moet eerder aan de bel trekken als het niet gaat.
Iedereen heeft wel eens een rotdag of een rotweek.
Doe je mond open en zoek troost.
Niet in je uppie te blijven klooien!
Hoeft niet…
Homo-zijn is niet alleen maar moeilijk en vervelend!

 

Hjalmar 2

Doorbraak

De video van Hjalmar gezien? Goed hè!
Ben je 15 en durf je eindelijk tegen een homo (van 25) en zijn vriend
te zeggen dat jij waarschijnlijk ook zo bent.
Voor hem was dat de doorbraak en praat hij
met zijn zus en zijn ouders.
Mooie reacties van hem:
‘Dat voelde als een bevrijding!
Ik kon eindelijk mezelf zijn.
En toen was het goed.’

Kijk maar op   https://www.youtube.com/watch?v=ChgqnMn1hSY

Zijn slotopmerkingen:

Na die stap komen zoveel mooie, heerlijke momenten.
Wees trots op wie je bent.
Het komt echt goed.
Er ligt een mooie toekomst voor je klaar.
Wees blij met wie je bent.
Je ben bijzonder.

Tips van zijn familie

Die zijn dezelfde als je steeds op deze site leest:
Kom úit die kast,
wees eerlijk naar familie (dan kúnnen die er iets mee),
kies iemand uit die je vertrouwt en vertel die hoe het zit met je,
niet te lang blijven aarzelen, doorpakken,
maak het niet te zwaar,
‘je hebt er recht op jezelf te zijn.’

Hjalmar: Bedankt!

Hjalmar

Uit de kast

Ben je vijftien, kom je uit de kast… Hoe is dat, hoe doe je dat?
Op onderstaande video vertelt Hjalmar twee jaar later hoe hij uit de kast kwam en hoe zijn omgeving daar op reageerde.

https://www.youtube.com/watch?v=k6H1LkGFsCE&t=137s

Heel bemoedigend voor wie dat ook zou willen.
Zó kan het dus.
Het is logisch dat je er tegenop ziet, dat je niet durft, dat je aarzelt.
Dat zegt Hjalmar ook.
Hij heeft ook in gedachten tweehonderd keer proefverteld…
Maar hij heeft het wél gedaan.
En toen gemerkt dat iedereen thuis achter hem stond.
Toen hoefde hij zijn geheim niet langer te verbergen.
Toen kwam er ruimte om ‘gewoon’ zichzelf te zijn.

Voorbeeld

Als je even verder kijkt bij Youtube zie je
dat hij regelmatig nieuwe video’s plaatst.
Daarin vertelt hij over zijn leven als jonge homo,
waar hij tegenaan loopt en wat hem bezig houdt.
Leuk om naar te kijken.

Aan hem heb je een voorbeeld van hoe je als ook als homojongen vrolijk en blij en gelukkig kunt zijn.
Een voorbeeld om over te nemen.
Zó kan het dus!

3. Wel en geen keuze

Keuze

Dát je homo bent is geen keuze, zo ben je geboren.
Wat je daarmee dóét, welke levensweg je gaat, is wél je eigen keuze.

–   Je kunt blijven steken in fase 1:
je leven lang in je uppie blijven twijfelen over je geaardheid
en aan niemand laten merken dat je dat doet.
Dat gebeurt bij volwassenen waarvan de mensen om hen heen allang door hebben dat ze homo zijn, maar zelf weigeren ze dat toe te geven.

–   Je kunt stoppen bij fase 2:
accepteren dat je homo bent,
maar dat geheim houden voor je omgeving
en doorgaan voor de vrijgezel
die toevallig nooit tegen de juiste vrouw aangelopen is.

–   Je kunt bewust de grens leggen bij fase 3:
het is algemeen bekend dat je homo bent,
daar doe je niet krampachtig of geheimzinnig over,
maar je kiest er om verschillende redenen voor om alleen te blijven.
(Daarover een volgende keer meer)

Nog een keuze

Weg A of weg B is ook een keuze. Maar dan ben je al ouder.
Ook de meeste heterojongeren zijn boven de achttien of twintig voor ze toe zijn aan een vaste partner.
Als je 14, 15, 16 bent hoef je daar dus eigenlijk nog niet echt over na te denken.
Het is veel belangrijker dat je op een beetje leuke en goede manier fase 1, 2 en 3 door komt.

Thuis mee

Je boft als je dat zonder schaamte en schuldgevoel kunt doen omdat je omgeving er niet moeilijk over doet of je homo of hetero bent.
Dan nog zal je niet staan te juichen als je als knul merkt dat je op jongens valt, maar dan heb je het in ieder geval gemakkelijker dan jongens die weten dat ze thuis de grootste problemen gaan krijgen.

Wie in een vrije omgeving opgroeit doorloopt vrij gemakkelijk die eerste drie fases, net zoals een heterojongen.
Pas bij A of B wordt het moeilijk(er) en moet je kiezen: gaan voor een vaste relatie of vrijheid blijheid.

Thuis tegen

Wie weet dat ze thuis moeilijk gaan doen, heeft het moeilijker.
De kans dat zo’n jongen ‘ergens blijft hangen’ is groter.
Zijn gevoel van radeloosheid, schaamte en schuldgevoel ook.
Gecombineerd met depressie en eenzaamheid kun je je wel voorstellen dat in díé groep serieus gedacht wordt aan zelf een einde maken aan je leven…

En dus…

Zoek een praatpaal, liefst vóór je helemaal vastgelopen bent!
Uiteindelijk zijn het jóúw keuzes en beslissingen hoe je verder gaat met je leven. Maar dat wordt gemakkelijker als daar  met een ander over praat.

2. Verliefd op een jongen

Verliefd

In al die fases kun je verliefd worden.
Als je hetero bent, zal dat op een meisje zijn
en als je homo bent op een jongen.
Maar als je sociaal nog niet uitgegroeid bent,
of als je biseksueel bent,
kun je verliefd worden op allebei.
Meestal ná elkaar, maar soms ook tegelijk.
Dat is heel verwarrend,
want dan weet je niet wat je moet met die gevoelens.
En dat maakt je super onzeker.
Soms ook verwar je goede vriendschap met liefde
en heb je meer tijd nodig om het verschil te leren.

Wat moet je dan?

Het meest wijze is ‘gewoon’ erkennen dat je je zo voelt,
maar er in de praktijk niets mee doen.
Verliefdheid is een gevoel.
En net zoals alle gevoelens verdwijnt het meestal snel.
Voel je je na een paar weken nog steeds zo aangetrokken tot hem of haar, wordt het steeds duidelijker wie en wat je bent.
Sociale groei heeft tijd nodig.
De een snakt op z’n twaalfde naar verkering,
bij een ander ontstaat dat gevoel pas veel later.
Beide is normaal en goed.
Je bent niet automatisch homo als je op je twintigste nog nooit verkering hebt gehad of gewild.
Maar je zal ook de eerste niet zijn die pas ver na zijn twintigste voor zichzelf toe geeft dat hij homo is en blijft steken in fase 1.

Tijd nemen

Geef jezelf de tijd om duidelijk te krijgen hoe het bij jóú zit.
Hoor je tot de meerderheid die rond zijn zestiende wel weet of hij homo of hetero is: accepteer dat en leef daar naar.
Weet je dat niet: ga dan niet krampachtig op zoek naar duidelijkheid maar accepteer dat er in je leven kennelijk nog van alles mogelijk is.
Na verloop van tijd zal het wel duidelijk worden.

Geniet van je gevoel van verliefdheid,
maar doe geen domme dingen waar je later spijt van krijgt.

 

 

1. Model

Lange weg

Vanaf je eerste aarzeling over mogelijk homo zijn tot daadwerkelijk als homo leven is een lange weg in fases.
Dat geldt net zo voor heterojongens.
Maar die hebben het (meestal) gemakkelijker omdat de meerderheid van hun leeftijdgenoten die lange weg gaat.
Die kunnen bij elkaar afkijken en van elkaar leren.
Als homo mis je dat meestal
en moet je zélf uitzoeken hoe je kan en mag en wil leven.

Ter verduidelijk hierbij je

homo-levensweg in fases:

Fase 1 : aarzeling.
Zou het echt, ben ik homo?
Ontkenning, wegduwen, niet over praten,
overheen schreeuwen,
bewust verkering nemen met een meisje
om het tegendeel te bewijzen.

Fase 2: erkenning.
Je kunt er niet meer om heen, je moet wel.
Je leest er veel over, het wordt je steeds duidelijker.
Je hebt geen keus.
Je lichaam reageert op jongens en niet op meisjes.

Fase 3: uit de kast.
Nu je er zelf uit bent mogen anderen dat ook weten.
Je hebt geen zin meer verstoppertje te moeten spelen.
Je accepteert jezelf en hoopt dat anderen dat ook doen.
Blij ontdek je dat de meeste mensen je niet afwijzen
maar achter je staan.

Twee wegen

En dan komt je levensweg op een T-splitsing
en moet je kiezen: A of B.
Je hebt je leven redelijk op orde,
jijzelf en je omgeving accepteren dat je homo bent.
Dus is het logisch dat je je afvraagt:  hoe nu verder?
Blijf ik alleen of zoek ik een levenspartner…

Weg A is die van verliefd worden.
Die eindigt met een vaste vriend
met wie je de rest van je leven verder wil,
net zo als een heteroman in een heterohuwelijk,
maar dan als twee homo’s.
Maatschappelijk gezien kan dat in Nederland,
die vrijheid heb je.

Weg B is die van de solist, de vrijgezel,
de man die zo nu en dan een relatie heeft,
maar zich niet kan of wil binden,
die op zichzelf leeft,
voor zichzelf zorgt
en daar tevreden en gelukkig mee is.

Mix

Dit is theorie, in de praktijk lopen die fases en wegen door elkaar.
Soms is het een mix van alle vijf.
Je doet je uiterste best om voor de buitenwacht niet te laten merken dat je je je homo voelt, maar voor jezelf heb je al wel door dat je er niet meer onderuit kunt.
Zeker niet omdat je in stilte eigenlijk verliefd bent op die leuke jongen uit de parallelklas die altijd naar je lacht.
Je bent nog lang niet toe aan een vaste relatie, maar je betrapt jezelf erop dat je soms droomt en fantaseert over hoe leuk jullie het samen hebben.

Toch helpt zo’n model om voor jezelf met je verstand vast te stellen waar je ongeveer zit op die weg…