Been there, done that 2

Programma gezien gisterenavond?
Tranen in je ogen?
Niet gek
Als je alleen was, had je kunnen huilen.
Was het erg geweest als anderen dat gezien hadden?
Weten ze het van je?
Mogen ze het weten?
Waarom zou je die ‘last’ allen moeten dragen?

https://www.npo3.nl/been-there-done-that/02-04-2019/VPWON_1298549

Struggles van het leven

Zo noemt Thomas dat.
Heftig verhaal van Bram, wel herkenbaar.
De opmerkingen die krijgt, ook digitaal,
de stomme foto’s die ze anoniem naar hem toe sturen…
Niet gek dat hij depressief wordt en zich afvraagt:
Waarom ik? Waarom moeten jullie mij hebben?
Wat heb ik verkeerd gedaan?
Niet gek dat zijn vrolijkheid verandert in zwaarmoedigheid,
dat hij zijn zelfvertrouwen kwijt raakt,
zijn vertrouwen in de mensen om hem heen.
Thomas herkent dat,
die heeft hetzelfde gehad.
Been there, done that…

Verleden tijd

Voor hém wel. Mooi toch?!
Goed voorbeeld.
Het kán dus!
Je hoeft niet te blijven hangen in de negatieve gevolgen van die eerste rotjaren (als die er waren…)
Thomas is er uit.
In dit programma blijkt dat Bram ook een heel eind komt.
Best ontroerend om te zien.
Dat ging niet vanzelf.
Hij is (ook) weer teruggevallen in zijn somberheid:
‘Er is niet één procent van mijn leven dat ik leuk vind!’
Thomas spreekt dat niet tegen.
Zo voelt Bram dat, maar wel op dít moment…
Eén stap vooruit wordt gevolgd door twee achteruit…
Het doet pijn dat ik nog steeds elke dag moet vechten voor iets.

Maar toch…

Een paar statements:

Ik laat het los, ik laat jullie niet meer bepalen hoe ik me voel en hoe ik me gedragen moet!

Een ander kan je niet genezen, dat moet je zelf doen…

Laat je door niemand meer vertellen wie je bent, want dat weet je zelf heel goed.

 

Kijken, nóg eens kijken,
en geloven dat jij er ook uit komt.
Je bent niet gek als je daar hulp bij nodig hebt…

Niet altijd naar je ouders luisteren

Depressief

In een oud boek over depressiviteit staat een rijtje ‘verboden zinnen,’ die ouders nooit tegen hun kinderen zouden moeten zeggen:

–   Van jou kan niemand houden! (afwijzing)
–   Wat ben jij stom zeg! (neerhalen)
–   Hoe komt het dat je maar tweede bent? (perpectionisme)
–   Het wordt nooit iets met jou! (negatieve voorspelling)
–   Waarom ben je niet net zo als je broer? (negatieve vergelijking)
–   Het is jóúw schuld dat je vader en ik ruzie hebben (zwartepiet)
–   Kijk nou eens hoe kinderachtig je bent! (beschamen)
–   Wat een rotjoch ben jij! (schelden)
–   Ik dóé je nog eens wat! (bedreigen)
–   Wat dóé je me aan, na alles wat ik voor je gedaan heb! (schuld aanpraten)

Volgens dat boek kunnen te veel van dit soort opmerkingen leiden tot depressiviteit bij jongeren.
En dat staat niet eens in verband met iemands geaardheid.
Hetero-tieners krijgen dit net zo te horen van niet zo wijze ouders.
Maar als dit gekoppeld wordt aan je homo-zijn komt het harder aan.
Het zelfmoordpercentage bij jongeren ligt hoog;
bij homo-jongeren vijf keer zo hoog als bij hetero’s…

Het slaat nergens op

–  Waarom zou niemand van jou kunnen houden?
Alleen maar omdat je ouders daar (even) moeite mee hebben?
–  Hoezo ben jij stom?
Iedereen doet wel eens iets wat hij beter niet kan doen.
–  Waarom zou het niets worden met jou?
Alleen maar omdat je niet bent zoals je ouders hopen?
–  Jij bent je broer niet en dat zal je ook nooit worden; jij bent jij!
–  Dat je ouders ruzie maken doen ze zélf
–  Hoezo bén jij kinderachtig?
Misschien dóé je dat wel eens, maar dat is iets anders.
–  Jij bent geen rotjoch! Onzin, jij bent jij, uniek;
laat je dat niet afpakken.
–  Dreigen met geweld is een teken van onmacht.
–  Het is niet jouw schuld dat je niet kunt voldoen aan de wensen van je ouders.

En dus?

Niet geloven als je ouders dat soort opmerkingen tegen je maken.
Niet geloven als docenten dat doen, of andere boze volwassenen.
Ook niet fel tegenin gaan, dat maakt ze alleen maar bozer.
Probeer er later over te praten als hun ergste emotie voorbij is.
Zeg dat hun opmerking je pijn gedaan heeft.
Vraag om uitleg: waarop baseren ze hun mening?
Toon alleen je bereidheid je aan te passen als dat reëel is, anders niet.
Bied alleen je excuses aan als je iets fout gedaan hebt, anders niet.
Verwacht geen sorry van je ouders; ’t zou mooi zijn als ze dat zeggen,
maar vaak is dat voor hen een stap te ver.
Houd vast aan de waarheid over jezelf: ik ben oké!