Wat als…

Ik ben bezig een boek te lezen met die titel.
Wat als… Nederland was blijven vasthouden aan de gulden?
Wat als… de moordaanslag op Hitler niet mislukt was?
Wat als…
Het leven was anders geweest als…
Dit geldt voor de hele maatschappij.
Maar maak het eens persoonlijk:
Wat als ik… ?
Wat als jij…?

Wat als ik níét…?

zo lang in de kast was blijven zitten?
Dan…
had ik niet al die tijd met dat alles-gaat-goed-hoor-masker rond hoeven lopen
had ik me niet jarenlang alleen en onbegrepen gevoeld.
was ik nu vast al heel lang samen met de liefste man van de hele wereld
had ik veel minder stressklachten gehad al die jaren
was ik veel gezonder en vrolijker geweest.
Tja… met spijt achteraf schiet je niets op.
Hooguit dat je beseft dat je zó niet verder wilt.

Wat als je nu wél…?

gaat praten met mensen die je vertrouwt?
Als je úít je kast (cel, gevangenis) komt en eerlijk wordt over je gevoel,
over je dromen en je verborgen verlangens?
Als je toegeeft dat je meer hebt met jongens dan met meisjes,
dat je meer naar leuke jongens kijkt dan naar knappe meisjes?
Is wat er dan gaat gebeuren alleen negatief?
Daar ben je bang voor, daar zie je tegenop.
Maar is dat zo?
Ja, de káns bestaat dat je problemen krijgt thuis, op school,
op je sportvereniging, in je kerk.
Maar de kans dat je omgeving positief reageert op je is veel groter!

Toekomst

Hoe wil je dat je leven eruit ziet over tien jaar?
Wie wil je zijn? Wat zijn je dromen en idealen?
Wat denk je:
Bereik je dit eerder en gemakkelijker als je blijft zoals je nú bent,
of moet er iets veranderen?
Wordt je leven mooier, beter, leuker als je in ín die kast blijft
en je mond houdt,
of moet je er uit komen en gaan praten?

Vragen…
en de enige die antwoorden kan geven ben je zelf.
Weet wel dat de meeste oudere homo’s er achteraf spijt van hebben dat ze niet (veel) eerder open geweest zijn over wie en hoe ze zijn.

3. Wel en geen keuze

Keuze

Dát je homo bent is geen keuze, zo ben je geboren.
Wat je daarmee dóét, welke levensweg je gaat, is wél je eigen keuze.

–   Je kunt blijven steken in fase 1:
je leven lang in je uppie blijven twijfelen over je geaardheid
en aan niemand laten merken dat je dat doet.
Dat gebeurt bij volwassenen waarvan de mensen om hen heen allang door hebben dat ze homo zijn, maar zelf weigeren ze dat toe te geven.

–   Je kunt stoppen bij fase 2:
accepteren dat je homo bent,
maar dat geheim houden voor je omgeving
en doorgaan voor de vrijgezel
die toevallig nooit tegen de juiste vrouw aangelopen is.

–   Je kunt bewust de grens leggen bij fase 3:
het is algemeen bekend dat je homo bent,
daar doe je niet krampachtig of geheimzinnig over,
maar je kiest er om verschillende redenen voor om alleen te blijven.
(Daarover een volgende keer meer)

Nog een keuze

Weg A of weg B is ook een keuze. Maar dan ben je al ouder.
Ook de meeste heterojongeren zijn boven de achttien of twintig voor ze toe zijn aan een vaste partner.
Als je 14, 15, 16 bent hoef je daar dus eigenlijk nog niet echt over na te denken.
Het is veel belangrijker dat je op een beetje leuke en goede manier fase 1, 2 en 3 door komt.

Thuis mee

Je boft als je dat zonder schaamte en schuldgevoel kunt doen omdat je omgeving er niet moeilijk over doet of je homo of hetero bent.
Dan nog zal je niet staan te juichen als je als knul merkt dat je op jongens valt, maar dan heb je het in ieder geval gemakkelijker dan jongens die weten dat ze thuis de grootste problemen gaan krijgen.

Wie in een vrije omgeving opgroeit doorloopt vrij gemakkelijk die eerste drie fases, net zoals een heterojongen.
Pas bij A of B wordt het moeilijk(er) en moet je kiezen: gaan voor een vaste relatie of vrijheid blijheid.

Thuis tegen

Wie weet dat ze thuis moeilijk gaan doen, heeft het moeilijker.
De kans dat zo’n jongen ‘ergens blijft hangen’ is groter.
Zijn gevoel van radeloosheid, schaamte en schuldgevoel ook.
Gecombineerd met depressie en eenzaamheid kun je je wel voorstellen dat in díé groep serieus gedacht wordt aan zelf een einde maken aan je leven…

En dus…

Zoek een praatpaal, liefst vóór je helemaal vastgelopen bent!
Uiteindelijk zijn het jóúw keuzes en beslissingen hoe je verder gaat met je leven. Maar dat wordt gemakkelijker als daar  met een ander over praat.