Love, Simon

Vanmiddag naar de film geweest.
Moet je ook doen
of je nu jong of oud bent, homo of hetero.

Als jonge homo zal je jezelf herkennen,
als jonge hetero snap je hopelijk iets meer van je homo-vrienden
of de homo-leeftijdgenoten in je omgeving.

Volwassenen

‘Grote’ mensen hebben ook met jonge homo’s te maken
of ze dat nu leuk vinden of niet.
Ze wéten vaak zo weinig van ons, van jullie.
Ze hebben soms allerlei vreemde opvattingen en meningen
omdat ze alleen de uitwassen, de extremen van volwassen homo’s zien.
Vooroordelen zijn vaak dáár op gebaseerd.
Zo’n film toont een ander beeld: een gewone jongen met een geheim.
Ze zouden die film moeten zien…

Hij wist het toen hij dertien was

Ook dát hoor je veel vaker,
je gaat groeien, puberen
en je ontdekt dat je ‘anders’ bent dan de andere jongens.
Deze jongen heeft leuke ouders, komt uit een gezellig gezin
en houdt tóch zijn mond.
Hij heeft leuke klasgenoten, vrienden en vriendinnen
maar zwijgt over ‘zijn geheim.’
Pas als hij niet anders meer kán, geeft hij toe dat hij homo is.
Voor hemzelf en zijn omgeving was het gemakkelijker geweest als hij dat eerder gedaan had…

Iedereen verdient een heerlijke love-story!

Love, Simon

Film

De film is uit, het boek al eerder.
Echt rijk-Amerikaans: 17 jarigen die in grote auto’s rijden
en voor schooltijd nog even bij Starbucks langs gaan voor koffie.
Toch is de situatie herkenbaar: homo zijn en dat verbergen.
Je bent normaal, je leeft normaal, je doet normaal,
net zoals iedereen, behalve… je bent gay.
Op je dertiende weet je het zelf, maar je zwijgt er over.
Niemand mag het weten.
Hoe lang houd je dat vol?
Hoe lang wíl je dat volhouden?
Via Youtube kun je iets van de sfeer proeven…

https://www.youtube.com/watch?v=JPBe9CQfxpQ

https://www.youtube.com/watch?v=NWYcWJ75NH8

Verboden

Ook even wat van de commentaren lezen…
Er zijn landen waar de film verboden is,
waar je geen homo mag zijn,
waar je in de gevangenis terecht komt, of nog erger.
Moeilijk en verdrietig als je gay-geboren in die cultuur opgroeit.
In die reacties proef je het verdriet van die jongens.
Je boft dat je in Nederland woont.

Nog zo’n trieste noodkreet

“AHH AHHH GOD HELP ME JESUS”
Wat doet die met je?
Boos? Verdrietig?
Belachelijk? Stom!
Medelijden? Arme goser!
Waarschijnlijk herkent hij zichzelf in Simon,
is hij, denkt hij, voelt hij, verlangt hij hetzelfde.
Maar thuis, in zijn kerkelijke cultuur mag dat niet,
kan dat niet, is dat slecht, verkeerd, zonde,
moet hij daartegen vechten,
die neiging onderdrukken en vooral niet aan toegeven.

Belachelijk en stom?
Tja, je zal maar in zo’n gezin opgroeien,
naar een school en een kerk gaan waar zo gedacht wordt,
met zo’n godsbeeld, zo’n besef van goed en kwaad.
Daar kies je ook niet voor, daar word je geboren.
In Nederland net zo als in Amerika.

En dus?

Als jouw reactie ook is God help me Jezus:
lees de blogs uit de categorie GELOVEN van deze site.
Googel op christen en homo
en ontdek dat die combinatie wél mogelijk is.
Zoek hulp, contact, mail, chat, bel: praat erover!

Is jouw omgeving positiever,
zijn jouw omstandigheden gemakkelijker?
Dan heb je mazzel,
dan kun je gemakkelijker open zijn over wie en hoe je bent.
Maar dat zul je wel zélf moeten doen…

Graag een beetje begrip voor jongens die het thuis moeilijker hebben.