Oorlogshomo

Hoe was het om homo te zijn in de Tweede Wereldoorlog?
Toen waren er ook jongens die zich net zo voelden als jij.
Dat er niet alleen Joden omgebracht werden in concentratiekampen, maar ook zigeuners, communisten, politieke gevangenen en homo’s zal je vast al eerder gehoord hebben.
Op deze site vertellen (inmiddels oude) mensen hoe het was om Nederlandse homo te zijn in die tijd.

http://getuigenverhalen.nl/projecten/de-homo-subcultuur-in-de-grote-stad-vlak-voor-tijdens-en-vlak-na-wo2?fbclid=IwAR1HAaJNyPNrk0b—nStxOiGZlrvI52

Verboden

Wettelijk werd de verdrukking van homoseksuelen tijdens de bezettingsjaren groter; de nieuwe verordening 81/40 verbood alle homoseksuele handelingen op straffe van maximaal 4 jaar gevangenisstraf.
Waar heb je het meer gehoord…!
Op de Facebook-pagina van benikhomo stond nog niet zo lang geleden een post met alle landen waar dat nog steeds zo is, mét de straffen die krijgt als je betrapt (of aangeklaagd!) wordt…
Triest maar waar.

Maar toch…

In al die landen waar je geen homo kan en mag zijn, bestaan ze wel.
Dat is altijd zo geweest, overal in alle tijden en op alle plaatsen van de wereld.
Je bent niet de enige en dat zal je ook nooit zijn.
In de oorlog waren er dus ook homo’s.
In de interviews bij dit artikel vertellen ze daar ook over.

Getuige vertelt open over zijn aanvankelijke erotische aantrekkingskracht tot Duitse soldaten die hij dagelijks door zijn straat zag marcheren… Vaker dan eerst gedacht vielen Nederlandse homoseksuelen op Duitse uniformen, toch zijn er niet veel die daar zo open over durven te spreken.

Getuige groeit op in Rotterdam en gaat een paar keer in de week voor de oorlog zwemmen in Blijdorp waar hij al snel door heeft hoe homo’s daar met elkaar contact maken. Hij raakt aan het begin van de oorlog bevriend met een steward maar tijdens een bezoek aan deze jongen werd hij gevolgd door de zedenpolitie en werd zijn vriend opgepakt. Hij heeft de jongen nooit meer gezien…

 

Meer weten

Dan moet je de verhalen op onderstaande website maar eens lezen,
en de foto’s  en de film bekijken.
Dan word je vanzelf blij dat je nu leeft en in Nederland woont!

https://www.tweedewereldoorlog.nl/vervolgdverlangen/

 

 

 

Homo in de Tweede Wereldoorlog

In Amsterdam staat al al dertig jaar het Homo-monument.
Daar wordt ieder jaar de homovervolging in de Tweede Wereldoorlog herdacht: 4 mei dodenherdenking en 5 mei bevrijdingsdag.
Hierbij een lang artikel, goed als je meer wilt weten.

https://winq.nl/articles/224878/geschiedenis-vermoorde-homoseksuelen-behoeven-geen-krans/

Duitsland

In Duitsland bestond al een wet: homoseksualiteit is strafbaar.
De nazi’s hebben die wet uitgewerkt.
Vóór de aanscherping werden er minder dan 1000 Duitse mannen veroordeeld op basis van de wet, in 1936 waren dit er ruim 5000. 
In de jaren 1937 tot 1939 werden 24.450 mannen naar de concentratiekampen gestuurd.

Daarna nog veel meer.
Op dit moment wordt aangenomen dat ongeveer 100.000 (vermeende) homoseksuelen opgepakt zijn.
Een deel kwam in psychiatrische klinieken terecht, of werd gecastreerd.
De schatting nu is dat er 5000-15.000 homoseksuelen in de kampen terecht zijn gekomen en dat 60% daar is omgekomen.

Nederland

Bij ons gold die wet niet, onze bestaande wetgeving bleef.
Dat de bezette landen verzwakt zouden worden door homoseksualiteit en abortussen leken de nazi’s prima te vinden.
Ruim 100 Nederlandse homoseksuelen zijn door de bezetter gevonnist.
De meeste kwamen terecht in Nederlandse gevangenissen.
Joodse homoseksuelen werden bij arrestatie meteen aan de Duitsers overgedragen en ondergingen het lot van Joodse Nederlanders in de holocaust.

Roze driehoek

De roze driehoeken waaruit het Homo-monument bestaat verwijzen naar het herkenningsteken dat homo’s moesten dragen in de concentratiekampen.
Die driehoek en die kleur vergeten, is vergeten wat een samenleving een minderheid kan aandoen als die minderheid niet voor zichzelf kan opkomen.

 

De aantallen zijn minder spectaculair dan die soldaten, Joden en zigeuners.
Maar het is goed ook dit deel van de geschiedenis niet te vergeten.

Misschien vind je het nog steeds niet gemakkelijk om homo te zijn.
Maar we hebben alle reden om dankbaar te zien hoeveel er ten goede is veranderd in onze samenleving.