Voorbede

De voorbereidingscommissie van de jaarlijkse Coming-out dag in een stad stuurt een bericht naar alle  kerken daar met het verzoek dit gebed uit te spreken in de kerkdienst die zondag:

Voorbede

God van liefde en genade,
onze dank aan U is groot
want U hebt ons geschapen, een ieder naar zijn aard,
man en vrouw schiep U hen.
Maar de een is hetero, de ander is anders,
is homo, lesbisch, bi of interseksueel.
De groep die anders is, heeft het moeilijk
en weet vaak geen raad hoe daar mee om te gaan.
Zij willen onder uw vleugelen verblijven, maar zien vaak geen uitweg.
Bij hen komt zelfmoord vijf keer vaker voor dan het gemiddelde.
Wij bidden U: geef hen uw verlossing, bescherm hen.
Dat zij niet verstoten worden
en door de gemeenschap geaccepteerd worden, in hun zijn.

Mooi toch?!
Er zullen kerken zijn die dit vrijmoedig doen,
er zijn er ook die dit verontwaardigd afwijzen.

Jammer

dat in kerkelijke kring nog zo verschillend wordt gedacht over ‘ons,’
dat acceptatie overal niet vanzelfsprekend is,
dat soms verschillen in interpretaties van de beruchte bijbelteksten niet naast elkaar mogen bestaan.
Dat hoeft toch niet…

Jammer

als je je niet welkom weet of voelt  in je eigen kerk,
als je je niet veilig voelt in je jeugd- of catechesegroep,
als je uit angst voor afwijzing toch maar in je kast blijft zitten.
Daar kom je niet verder mee…

Jammer

als je in een spagaat wordt getrokken tussen je geaardheid en je geloof in God,
als je Gods liefde verwart met de interpretatie van zijn geboden,
als je uit frustratie dan maar niets meer te maken wilt hebben met God en kerk.
Dan haal je die twee door elkaar.

Psalm 139

God heeft je gezien toen je groeide in de buik van je moeder.
Hij wist dat je als homo geboren zou worden.
En voor hem maakt dat niet uit.
Voor hem ben je net zo kostbaar en waardevol als iedereen.
Laat je dat nooit afpakken.

 

Verder

Voor jongeren is het niet gemakkelijk om uit de kast te komen,
voor volwassenen ook niet…
En áls je dat eenmaal gedaan hebt, moet je verder.
Hóé, is vaak nog een vraag…
Dat hangt er vanaf hoe je omgeving op je reageert.
Maar ook  van hoe je je zélf op stelt.

NIVEA

Ik heb te lang met de leugen in mijn hoofd gezeten van: ach arme ik, ik ben homo en nu zal niemand me meer aardig vinden of accepteren.
Ik deed veel aan NIVEA: Niet-Invullen-Voor-Een-Ander.
Ik projecteerde: ik vond mezelf stom, en dacht:
zo zullen anderen dus ook wel over mij denken.
Onzin! Weet ik. Maar dat dacht en verwachtte ik toen wel…

https://www.facebook.com/wijdekerk.nl/posts/1931258500482953:0

Verder

In dit krantenartikel nodigt een dominee homo’s en lesbies uit voor een gespreksgroep.
Hij is zelf homo en weet waar hij het over heeft,
dus ook wat je nodig hebt om gelukkig te worden.
Je hebt contact nodig met mensen die net zo zijn als jij.
Dat heb jij als jongere ook.

Uit dat artikel:
Homoseksualiteit begint bij zelfacceptatie.
Als je geen mensen hebt met wie je het kunt delen,
is dat een zware weg.
Met elkaar praten zou daar verlichting in kunnen brengen.

Het blijft een hele kluif te accepteren dat je homo bent.
Het is geen keuze want je bent gewoon zo.

Kerkelijk

Wie opgroeit in een kerkelijke richting waar homoseksualiteit gezien wordt als zonde, vindt hier een paar gedachten die zeker het overdenken waard zijn.
Zo vanzelfsprekend is die afwijzing niet…

Deze dominee is niet de enige die zo denkt
en zijn kerk is niet de enige gemeenschap waar je als homo welkom bent.
Dus als je het Westland niet te ver weg vindt…

Gelukkig zijn, gelukkig worden als homo hangt ook veel af van je eigen keuze om te praten over wat je bezig houdt…

Komt een dominee uit de kast…

Dominee blijkt homo

Ja, dát staat uitgebreid in de krant, dát vindt Nederland nieuws.
Helemaal omdat het een dominee is uit een zogenaamd ‘zware’ kerk.
Toen ik dat deed stond dat nergens.
En dat ieder jaar duizenden jongeren als jij dat doen, ook niet.
Dat is normaal. Maar komt een dominee uit de kast…

Toch vind ik dat van die dominee mooi om te lezen.
Bemoedigend ook voor die honderden homojongeren in kerken waar ze (nog) moeite hebben met homoseksualiteit.
Hopelijk krijgen die ook door dat ze veel beter af zijn buiten die kast.
Daarbinnen is het benauwd.
Een mens is niet gemaakt om in een kast te leven, die heeft ruimte nodig, ruimte om leven zoals hij is.
In die kringen net goed.
Daar is immers óók zes procent homoseksueel…
Dat ontkennen is zinloos,
net als te denken dat het ‘bij ons’ minder of niet voor komt.
Dat geldt ook voor migranten uit Afrika en het Midden Oosten,
of ze nu als eerste, tweede, of derde generatie in Nederland wonen.

Oorzaak zelfmoord?

Het komt nogal eens voor dat jongeren hun kerk en hun gemeenschap verlaten (soms ook móéten verlaten) als ze uit de kast komen.
Vandaar ook dat een aantal ervoor kiest dat niet te doen.
Maar volgens Amerikaans onderzoek is dát een van de oorzaken van die vijf keer zoveel zelfmoord onder homojongeren.
Geldt dat ook voor Nederland? Ik weet het niet.
Ik kan heel hard zeggen: ik hoop van niet.
Maar ik kan me er wel iets bij voorstellen.

Het moet een rampzalig zijn als je van jezelf ontdekt dat je homo bent en wéét dat je dáárom grote problemen gaat krijgen in je gezin, familie, school, kerk…
Ik snap dat je dan die gedachten en gevoelens diep wegstopt en probeert te ontkennen dat ze er zijn.
Maar ook dat je daardoor steeds meer in de knoei komt met jezelf.
Een stiekem of een dubbel leven houd je op de lange termijn niet vol.
En welke uitweg heb je dán nog…?

Godsdienstvrijheid

Ik geloof in godsdienstvrijheid, maar ik geloof nog meer in ieders recht te zijn en te leven volgens je geaardheid.
Ik begrijp het geloof niet waar dat veroordeeld wordt,
ik kan daar ook geen respect voor hebben.
Dat die dominee homo én zwaarchristenkerkelijk durft te zijn,
vind ik mooi.
Ik hoop dat velen van zijn ‘soortgenoten’ hem zullen volgen.

Hierbij de link waar je dat interview lezen kunt

http://www.trouw.nl/tr/nl/5091/Religie/article/detail/4414180/2016/11/13/De-dominee-die-uit-de-kast-kwam-Homo-zijn-was-het-ergst-denkbare.dhtml

Maarten Luther 500 jaar Reformatie

Waarom Maarten Luther hier?

Om het meteen maar even duidelijk te stellen:
op internet vind je geen enkele opmerking over homoseksualiteit van deze monnik en kerkhervormer.
Wel dat hij in z’n eentje vijfhonderd jaar geleden zonder krant, tv
en social media de hele wereld van zijn tijd op z’n kop zette.
Geen idee of hij die ooit gemaakt heeft.
Waarom dan toch een stukje over hem op deze site?

Zelf nadenken

Hij was in zijn tijd de eerste die niet automatisch de mening van de meerderheid overnam.
Hij had het lef zélf na te denken en hardop te zeggen wat hij dacht.
Dat werd hem niet in dank afgenomen,
maar hij hield vast aan wat hij zag als de waarheid.
Hij heeft bijvoorbeeld de bijbel in het Duits vertaald
zodat ook gewone mensen die konden lezen
en zélf tot een mening konden komen over wat ze daar lazen.

In kerkelijke kringen is een heleboel gaande over ‘ons’
en wat ze van ons denken is aan het verschuiven.
Voor de ene groep (een minderheid) zijn we slecht en zondig
als we toegeven dat we homo zijn en verlangen naar een lieve vriend.
Voor de andere (de meerderheid) zijn we mens als iedereen
en is het dus logisch dat we daar naar verlangen.
In de ene kerk mogen we wel homo zíjn, maar daar niet naar léven,
in de andere vinden ze dat hypocriet en onzin.
En allebei baseren ze hun mening op de bijbel.

Wat moet je dan als christelijk opgevoede homotiener?
Welke keus heb je? Alleen die tussen slikken of stikken?
Maarten Luther deed het anders en zocht zijn éígen weg!
Wow! Daar is lef voor nodig.
Om een voorbeeld aan te nemen…
Durf méér te lezen dan in je eigen kring gebruikelijk is
(niet zo moeilijk via internet).
En verdiep je ook eens in wat ándere kerken zien als de bijbelse waarheid over homoseksualiteit.
Niet om je af te zetten tegen je ouders en je kerk,
maar voor je eigen bestwil.

Zoek je eigen weg

Je bent niet gek of slecht en zondig als je je afvraagt of je homo bent,
ook niet als je op een gegeven moment erkent dat je zo bent.
In beide gevallen heb je een luisterend oor nodig van iemand die je begrijpt en met je mee voelt.
Liefst van thuis, van je vrienden, je omgeving.
En als je die niet hebt…?
Jammer, dan zul je je eigen weg moeten gaan, net als Maarten Luther.
(Of jaren blijven slikken en stikken en langzaam kapot gaan…)

Kerk dubbel

Roze viering

Gisterenavond naar een soort kerkdienst geweest voor en met iedereen die niet de heteroseksuele geaardheid heeft van de meerderheid.
Dat blijkt een ‘roze viering’ te heten.
Een kennis had me de uitnodiging toegestuurd en ik was gewoon nieuwsgierig.
Bij het glaasje na afloop even staan praten met een van de jongens die actief is in die kerk.
Hij is homo en weet zich hier geaccepteerd zoals hij is.
Hier krijgt hij de ruimte zichzelf te zijn, aandacht, troost, respect…
Ik dacht: ‘Je boft als jongere als je in zo’n kerkgemeenschap opgroeit.’
Er stond ook een vader met zijn arm om de schouder van zijn homozoon van een jaar of veertien, hier waren ze thuis.
Ik vond dat mooi. Zo hoort het in een kerk, denk ik.

Andere kerk

Ik weet dat er ook kerken zijn waar je niet de ruimte hebt om homo te zijn.
Daar zien ze homoseksualiteit als slecht en zondig.
Jammer en verdrietig lijkt me dat.
Alsof jij er iets aan kunt doen dat je je zo voelt.
Alsof het jouw schuld is dat je zo geboren bent.
Homo-jongeren in zulke kerken hebben het dubbel moeilijk.
Het is nog maar de vraag of ze op steun van thuis kunnen rekenen als ze aarzelend praten over hun onzekerheid en hun misschien-wel-homo-zijn.
Als je van tevoren weet dat dat problemen gaat geven, is het logisch dat je er voor kiest je mond te houden.
En je hoopt dat vol te houden tot je met goed fatsoen de deur uit kan en op jezelf gaat wonen.

Maar in die tussentijd? Moet je dan je last alleen dragen?
Lijkt mij van niet.
Net als iedere twijfelende en onzekere jongere heb je een praatpaal nodig, iemand bij wie je je verhaal kwijt kunt.
Als het niet ín je kerk kan, dan maar daar buiten.
Ik denk trouwens dat er meer kerken zijn waar je met welke geaardheid dan ook welkom bent.
Ik kan me niet voorstellen dat Gods liefde afhankelijk is van jouw wel of niet homo zijn.

Meer over homoseksualiteit en christen-zijn in de rubriek geloven