Kerstblog

Er moet een blog komen,
gewoon, een leuke, gezellige kerstblog.
Optimistisch, inspirerend, bemoedigend,
waardoor jij er beter tegen kunt deze vakantie,
waardoor je het minder erg vindt dat je je homo voelt,
waardoor je weer moed krijgt om door te gaan,
om te geloven dat je heus wel gelukkig kunt zijn,
nou ja, zíjn misschien nog niet, maar wórden wel.

Waarom niet

Tja… weten dat er eigenlijk zo’n blog moet komen, is heel iets anders dan die ‘gewoon even’ schrijven.
Want soms lukt dat ‘gewoon even’ niet.
Last van: wel willen, maar niet kunnen,
van wat voelt als onmacht en een ander ziet als onwil.
Die ‘ander’ is dan meestal een volwassene, ouder of docent.
Last van: wel weten hoe het zit, maar dat niet voelen.
Dat dan toch opschrijven voelt als een leugen:
het ís wel zo, maar het vóélt niet zo.
Herkenbaar?
Ook soms die discussies in je hoofd waar je niet uit komt?

Is dat erg?

Een móói kerstblog zit er dus niet in vandaag.
Maar… is dat erg?
Jij kent toch ook de situatie dat ‘het’ gewoon even niet lukt?
Dat je gevangen zit tussen onwil en onmacht?
Dat je iets wel weet, maar niet voelt?

En dus…

Laat een ander het maar even zeggen deze keer:
Jij mag jezelf zijn! Ook dan…

https://www.youtube.com/watch?v=p6Errlyg-g4