Flikker op!

Homo op school

Vaak durven homojongeren op school
niet te laten merken dat ze homo zijn.
Ze zijn bang dat ze eruit liggen,
dat hun vrienden hen niet meer moeten
en dat ze gepest gaan worden als dat uit komt.
Bang voor: Flikker op!
Die angst is terecht, want soms gebeurt dat.
Maar de praktijk is ook dat ze meestal wél
de hulp en steun krijgen die ze nodig hebben.

Dit Youtubefilmpje is bedoeld voor VMBO-leerlingen,
maar op andere scholen kan het net zo gaan.

https://www.youtube.com/watch?v=G8G0SQo7ZgI&t=615s

Vrienden-klasgenoten moeten vaak even wennen aan het idee
dat iemand die ze al jaren kennen ineens homo blijkt te zijn.
Het is ook niet zo gek dat ze zich bedonderd en
voor de gek gehouden voelen als dat zo lang verzwegen is.

Praat er eens over met je mentor, ouders, familie, vrienden
hoe je het beste uit de kast kunt komen.
Hoe langer je dat uit stelt, hoe moeilijker dat wordt…

Faken hoeft niet

Doen alsof

Faken, net doen alsof, eigenlijk de boel een beetje voor de gek houden, doen alsof je hetero bent.
Iedereen laten denken dat je ‘gewoon’ net zo bent als alle andere jongens.
Want je schaamt je voor je dromen en verlangens.
Die mag niemand weten.
Je bent als de dood dat ze je uitlachen als dat bekend zou zijn en dat je eruit ligt in de klas.
Of nog erger: dat je daar mee gepest wordt.

Applaus

Maar van de week vertelde een oma dat haar kleindochter van dertien in haar brugklas spontaan verteld heeft dat ze meisjes veel leuker vindt dan jongens en zich daarom afvraagt of ze lesbisch is.
Ze kreeg spontaan applaus!
Zo kan het blijkbaar.
Haar mentor heeft toen uitgelegd dat ze nog in ontwikkeling is en dus ook haar sociale kant nog niet uitgegroeid is (zie vorige blogs).
Maar dat ze hardop durft te zeggen hoe ze zich nú voelt, verdient inderdaad applaus.
En dat geldt ook voor de klas als geheel waar je blijkbaar veilig genoeg bent om dat hardop te zeggen.
Daarna durfden meer leerlingen toe te geven dat ze wel eens zo dachten over zichzelf, zowel jongens als meisjes.

WOW! Als je zó kan en mag denken over jezelf zonder dat dat door leeftijdgenoten en je omgeving gek-raar-slecht gevonden wordt…
Dan heb je de ruimte om zonder zorgen uit te groeien tot wie je bent: homo of hetero.
Dat maakt niet uit dan.
Dan hoef je faken door verkering te ‘nemen’ om te ‘bewijzen’ dat je ‘normaal’ bent.

Praat er over

Zó open en eerlijk zijn op school zal niet overal kunnen.
Maar in ieders omgeving zijn mensen, leeftijdgenoten en volwassenen, bij wie je wél terecht kunt met je verhaal.
En door te praten over wat je bezig houdt, leer je jezelf en anderen de tijd geven voor ieders sociale groei.
Het wordt vanzelf wel duidelijk wie of wat je bent.
Homo of hetero, het is allebei goed!