Schrijven

Polly

Van de week heb ik nog eens het verhaal van Polly gelezen.
Je weet wel, dat ook op deze site staat, in de kolom hiernaast.
En weer dacht ik: ik wou dat ik dat geweten had toen ik dertien was,
dat ik een Niels had die met me mee dacht,
dat ik een meneer Barst als mentor had die me precies uitlegde hoe het nou zat met homoseksualiteit.
Ik had ze niet…

Niels

Ik heb ook een vervolgverhaal geschreven, over Niels.
Door alles met Polly kwam hij vanzelf bij de vraag: En ik?
Niet iedereen is automatisch hetero.
Hoor ík bij die zes procent die homo is?
Dat kan toch?
Maar dat wil ik niet!
Met Polly kan hij daar over praten, die voelt aan hoe het met hem is.
Met zijn ouders zou dat ook kunnen, maar dat wil hij niet.
Niels, hij lijkt op mij toen ik veertien was…

Youri

Waarom bleef ik schrijven?
Dat ging vanzelf, ik zat achter mijn laptop en liet het gebeuren.
Hoe kon dat, wat was dat?
Ik denk: verwerking.
Ik schreef over mezélf, over hoe ik op die leeftijd dacht en voelde,
waar ik bang voor was, waar ik naar verlangde.
Ik had Youri nodig en de moeite die zijn vader heeft om te accepteren dat hij een homo-zoon heeft.
Uiteindelijk laat ik die twee bij elkaar komen,
laat ik Niels toegeven dat hij homo is,
laat ik ze samen homo zijn.
Hoe zou mijn leven verlopen zijn als ik dat ook gedaan had toen ik vijftien was…

Schrijven

Waarom deze blog? Waarom vertel ik je dit allemaal?
Omdat het mij geholpen heeft alles op te schrijven.
Soms vroeg ik me verbaasd af hoe het kon dat ík dit geschreven had.
Waar haalde ik dat vandaan?
Pas later had ik door dat het míjn levensverhaal was,
mijn herinneringen, mijn idealen,
verstopt in de verhalen over jongens…

Schrijven is goed, moet je doen!
Begin een digitaal dagboek.
Geef woorden aan je gedachten en gevoelens,
je vreugde en verdriet, je angst en je twijfel.
Dat helpt de chaos in je hoofd op een rijtje te krijgen.
Doe het voor jezelf,
niemand hoeft het te lezen.

Blogs

En nu schrijf ik blogs aan jullie, aan jongens zoals ik toen.
Stukjes over alles wat ik zelf graag had willen weten,
vragen waar ik geen antwoord op had,
gevoelens die ik niet begreep,
dromen en verlangens waar ik me voor schaamde.
Ik schrijf ze aan jullie,
ik schrijf ze aan mezelf…
Dat helpt me te zijn wie ik ben.