Streng religieus en homo

Helaas geeft dat nog wel eens problemen.
Op de site van Wijdekerk lees je de verhalen uit zwaar-christelijke hoek, maar die zijn te schrijven vanuit alle fundamentalistische religieuze stromingen.

Dit is zo’n noodkreet uit de biblebelt:

https://www.wijdekerk.nl/single-post/2018/08/15/In-liefde-samenleven

Wanhoop

Ik wil op de barricades gaan, het van de daken schreeuwen.
Want het doet zo’n pijn.
Ik wil billboards op het centraal station
en zweefvliegtuigjes met lappen tekst over Werkendam.
Want het is niet eerlijk.
Ik wil springen zodat de veengrond onder Staphorst beeft.
Ik zou nachten kunnen schreeuwen in de straten van Genemuiden
dat ze gemeen zijn,
dat het niet mijn schuld is,
dat ik er niets aan kan doen, dat ik homo ben.

Maar ik weet dat het niets zou uitmaken.
Dat ze het niet zullen begrijpen.

Herkenbaar?

Heb je hier zelf mee te maken?
Dan zul je dit herkennen.
Je voelt dezelfde pijn, je zou hetzelfde willen uitschreeuwen.
Maar je weet dat het zinloos is.
Je zult nooit kunnen voldoen aan de normen van die omgeving,
nooit passen in hun ideaalbeeld van hoe jongens behoren te zijn.
Want je bent homo, zo geboren
en dat zal nooit veranderen.

Niet jouw leven?

Wees blij! Die jongens hebben het niet gemakkelijk!
Besef dat ze knel zitten.
Maak ze niet belachelijk.
Erken dat je ook niet weet wat ze het beste kunnen doen,
maar bied ze je vriendschap aan.
Laat hen merken dat ze er niet alleen voor staan.
Eenzaamheid is een van hun grootste problemen,
het idee hebben dat niemand je begrijpt…

Adviseer hen te bellen met de kindertelefoon,
te praten met mensen búiten die gemeenschap,
niet te zwichten voor de druk dan toch maar te trouwen in de hoop dat ‘het’ wel over zal gaan.

Ze zullen moeten volhouden,
tot ze oud genoeg zijn om hun eigen weg te gaan…