Als je mijn kind was…

Bemoedigende brief van een moeder op een christelijke site.
(Hopelijk heb je na de vorige blog je vooroordelen over christenen op zij gezet).
Zo mooi dat deze blog vooral bestaat uit citaten…

https://www.wijdekerk.nl/single-post/2018/04/20/11-dingen-die-ik-tegen-jou-zou-zeggen-als-je-mijn-LHBTQI-kind-was

Je bent oké!

Als je mijn kind was, zou ik je allereerst vertellen
hoe ontzettend veel ik van je houd.

Ik zou naast je zitten, je voorhoofd kussen, je tranen wegvegen.
Ik zou je zeggen dat je zoveel liefde verdient,
simpelweg omdat jij jij bent. Punt uit.

Ik zou je zeggen dat je niets aan jezelf hoeft te veranderen.
Veranderen om goedkeuring van anderen te krijgen,
is niet waar een relatie om zou moeten gaan.
Iemand voor wie je moet veranderen, verdient jou niet.

Ik zou zorgen dat je weet dat God jou geweldig vindt.
Als iemand je iets anders vertelt, is dat een leugen.
God houdt niet van jou? Belachelijk!
God heeft jou gemaakt!
Kies jij om LHBT te zijn? Natuurlijk niet!
Het is wie je bent, hoe je gemaakt bent.

Net als de vorige blog: dit is wat de meeste christen-ouders ook doen!
Zo denken ze, zo praten ze tegen hun kinderen (als het goed is).

Het wordt beter!

Als je mijn kind was, zou ik met je vieren dat de dag van vrijheid voor LHBT’ers dichterbij komt!
Ik zou je zeggen dat je leven beter zal worden.
De liefde en de waarheid zijn aan de winnende hand!
In welke situatie je je nu ook bevindt,
op een dag zal de zon weer schijnen.

Het wachten kan oneindig lijken,
alsof je in de cel zit voor een misdaad die je niet hebt begaan.
Toch zal die dag komen!
Doe wat je moet doen om vol te houden.

Dát is dus christelijk!
Heerlijk toch, zo’n moeder!

Maar boven alles zou ik je mee uit eten nemen.
Je zou me zeggen of mijn outfit ermee door kon of niet,
omdat je een goed gevoel voor mode hebt
en omdat je eerlijk tegen me durft te zijn.

Als iemand je zou willen kleineren, zouden ze eerst langs mij moeten,
en laat me je vertellen: dat zou ze niet lukken.
Zoveel hou ik van je.

Het beste

Het beste dat ik kan doen is je heel veel liefde sturen: 
liefde van mij, van talloze moeders en vaders van LHBT’ers die van je houden zoals je bent.
We zullen nooit ophouden met van je houden, voor je vechten,

en opstaan tegen haat en pesterijen.
En ik zal je altijd de liefdevolle waarheid vertellen over wie je bent,
omdat we dat allemaal steeds opnieuw moeten horen.

Liefs,
Susan (& Team WijdeKerk)

En als je nu tranen in je ogen hebt ben je net zoals een heleboel anderen,
hetero’s en homo’s!

Wijdekerk

De kerk: dat zijn wij, wij met elkaar, met z’n allen,
iedereen die in Jezus gelooft
en daar ook naar leeft (of probeert te leven).

Als je nog nooit op die site gekeken hebt, moet je dat toch eens doen.
Daar lees je allerlei persoonlijke verhalen van homo’s en lesbies
en hoe die wel of niet (meer) omgaan met hun geloof en hun kerk.
Het stuk uit onderstaande link is geschreven door een dominee.

http://www.wijdekerk.nl/single-post/2017/01/29/Voor-de-eenheid-van-de-christenen

Onze energiemeters in de meterkast
zijn verzegeld door de energiemaatschappij.
Ze blijven eigendom van de energieleverancier
en daar moeten wij van afblijven.
Een christen is het eigendom van God.

Hij is verzegeld door de Heilige Geest.
Dus niemand anders mag jou benadelen,
mag je schade toebrengen of van Christus scheiden.
De Heilige Geest beoordeelt ons heel anders
dan wij van huis uit of door de maatschappij beoordeeld worden.

Paulus zegt: ‘Van nu af beoordeel ik iemand niet meer naar het vlees.
Dat betekent: niet meer naar menselijke normen en maatstaven.
Niet op het uiterlijk of geslacht,
niet op huidskleur, taal of ras;
niet op achtergrond of vóórgeschiedenis;
niet op de positie op de maatschappelijke ladder,
niet op leeftijd of bezit;
niet op seksuele geaardheid.

Dit stukje raakte me.
In veel verhalen op deze site lees je dat mensen juist wél
beoordeeld en veroordeeld zijn door hun kerk,
dat ze door hun homo-zijn niet meer geaccepteerd werden
of zich niet meer welkom voelden.
Daar hebben ze verdriet van, daar zijn ze boos over.
Daardoor willen ze niet meer in die kerk komen,
Daardoor willen ze ook niets meer van God weten.

Die eerste drie snap ik, die laatste vind ik jammer,
want dát hoeft niet.

Ik hoop dat jij dat niet herkent als je kerkelijk bent,
dat het in jouw gemeente anders is.
Kerken verschillen, maar God is en blijft dezelfde.
Jij en ik zijn en blijven Zijn eigendom.

Maar om daar zekerheid over te hebben heb ik veel moeten praten,
met God, en met mensen als die dominee…